Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Luisteren naar de burger

Luisteren naar de burger

Medewerkerscolumn

Het is verkiezingstijd en dus gaat het voortdurend over ‘luisteren naar de burger’. Als politici naar de burger zouden luisteren, zou het een stuk beter gaan met ons land. Het is een krachtig discours, waarmee politici voortdurend om de oren worden geslagen.

In politiek Den Haag betekent luisteren naar de burger vooral dat politici werkbezoeken afleggen en in verkiezingstijd de straat opgaan. En dat er politieke partijen bij zijn gekomen die zeggen alles te gaan doen wat de kiezer wil (je moet er toch niet aan denken…).

Maar op gemeentelijk niveau gaat het veel verder. Iedere gemeente heeft tegenwoordig op z’n minst een nota burgerparticipatie en een ambtenaar burgerparticipatie, en voor raadsleden is dit ‘leve-de-burger-vertoog’ deel van de dagelijkse realiteit. ‘Ik ben toch zelf verd… ook een burger!’, hoorde ik laatst een raadslid in wanhoop uitroepen. De discussie ging over het vergroten van burgerparticipatie, en hoewel ik de discussie moest leiden werd ik er zelf ook kriegel van. Dit raadslid had de euvele moed gehad om na uitgebreide studie iets te vinden van de collegeplannen voor een nieuw stadskantoor. Dat was tegen het zere been van sommige collega’s, want had ze daarbij wel voldoende geluisterd naar de burger?

Vanwege de kleinere schaal zie je op lokaal niveau heel duidelijk hoe gecompliceerd het is: democratisch besturen. Soms is daadkracht nodig, want ja, er moet snel nieuwe behuizing voor de ambtenaren komen, en nee, het zal nooit lukken om iedereen tevreden te stellen. Maar tegelijkertijd weten we ook dat veel onvrede wordt voorkomen als je tijdig overlegt met omwonenden en gebruik maakt van denkkracht vanuit de stad. Dat vraagt om een open houding en kost bovendien heel veel inspanning, want de meeste mensen komen hun huis niet uit voor een informatieavond van de gemeente. Behalve de ‘usual suspects’, en die wilde je voor de verandering nu eens niet horen. En als mensen dan komen, is het belangrijk dat je als gemeentebestuur niet de indruk wekt dat meepraten betekent dat je altijd je zin krijgt. Want niet iedereen kan nu eenmaal zijn zin krijgen, althans niet allemaal tegelijkertijd, en dat leidt anders tot teleurstelling en nog meer boze burgers. En als dit alles goed is gemanaged en er eindelijk een plan ligt, mag de gemeenteraad het alleen nog goedkeuren. Het plan is immers in overleg met de burgers tot stand gekomen, wie durft zich daartegen te verzetten?

Niet gek dat raadsleden zich nog eens achter de oren krabben: is dit het nou, volksvertegenwoordiger zijn? Ik had misschien beter burger kunnen blijven, dan wordt er tenminste naar me geluisterd…

Klaartje Peters, bijzonder hoogleraar lokaal en regionaal bestuur bij Fasos

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: