Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik ben soms iets te overtuigd van mijn eigen gelijk”

“Ik ben soms iets te overtuigd van mijn eigen gelijk”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

David Hageman (25, Warnsveld), vierdejaars geneeskundestudent en voorzitter van het Maastricht Symposium

Woont in Maastricht

Heeft sinds een half jaar een relatie met Anne

Ik ben graag de baas. Dat klopt. Ik ben erg dominant, dat nemen mensen me niet altijd in dank af. Maar ik kan ook goed samenwerken. Vorig jaar was ik voorzitter van Tragos. Daar heb ik geleerd op andere mensen te vertrouwen en taken af te geven. Ik heb graag het laatste woord en ben soms iets te overtuigd van mijn gelijk, maar als ik weet dat iemand anders ergens meer vanaf weet dan ik heb ik er geen enkel probleem mee om zijn of haar mening klakkeloos over te nemen.  Het leukste aan co-schappen? Overal een kijkje in de keuken kunnen nemen. Chirurgie vond ik geweldig leuk. Het is heel concreet; de patiënt komt binnen met een bepaald probleem en na de ingreep is dat, als het goed is, verholpen. Ik zit nu bij interne geneeskunde en dat vind ik veel leuker dan ik had gedacht. Mensen komen met algemene klachten als vermoeidheid; het is een soort puzzel die je op moet lossen.   Het vervelendste aan co-schappen? Vorig jaar werkte ik heel zelfstandig, kon ik mijn eigen projecten oppakken. Na die vrijheid vind ik het nu soms frustrerend om achter een arts aan te lopen, omdat je in sommige gevallen de kennis en kunde hebt om het zelf te doen.   Lijk je meer op je vader of op je moeder? Ik hoor vaak dat ik op mijn vader lijk. Qua uiterlijk, maar ook qua karakter. Precies Theo, zeggen ze dan. Daar ben ik trots op. Vroeger was mijn vader mijn grote held, ik probeerde me aan hem te spiegelen. Hij is acht jaar geleden overleden. Ik was zeventien, zat in mijn eindexamenjaar. Hij kreeg ’s nachts een hartinfarct, toen de dokter kwam was het al te laat. Mijn leven is nu zo anders dat ik er niet elke dag mee geconfronteerd word, maar soms is het nog moeilijk. Ik werkte indertijd in een supermarkt. Daar zag ik vaders met hun zonen die net hun eindexamen hadden gehaald bier halen voor het feest. Dat ik dat soort cruciale stappen niet met hem heb beleefd, heb ik als een groot gemis ervaren. Vooral omdat ik een moeilijke puber was. Niet lastiger dan anderen, maar ik schopte graag tegen alles aan. De fase erna, een volwassen relatie met je vader, die heb ik moeten missen.   Beste band? Ik ben enorm fan van de Red Hot Chili Peppers. Verder hou ik vooral van oudere muziek; The Beatles, The Rolling Stones, Jimi Hendrix. Ik mag ook graag naar Nederlandstalige muziek als Bløf en Acda en De Munnik luisteren.   Mijn vriendin ergert zich als ik… moe ben. Ik sta rond 6.00 uur op, ben de hele dag druk op het werk en heb ’s avonds vaak nog een vergadering. Als ik thuis kom ben ik niet altijd meer energiek. Dan val ik in slaap terwijl we samen tv kijken of heb ik geen zin meer in een lang gesprek.    Mijn studententijd is de mooiste tijd van mijn leven. Tot nu toe wel, al besluipt me steeds meer het gevoel dat het afgelopen is. Ik moet er vroeg uit, sta doordeweeks niet meer in de kroeg. Ik denk dat ik er alles uit heb gehaald wat er in zat. Ik heb ook tegen mensen gezegd: ik heb zoveel leuke dingen gedaan, maar nu moet ik me focussen op de co-schappen. Dat ik nog voorzitter ben van het Maastricht Symposium is toevallig zo gelopen. Ze zochten nog iemand, ik ben er ingerold. Ik wist dat ik het eigenlijk te druk had, maar het is ontzettend leuk.   Als je aan mijn familie komt, kom je aan mij. Ja. Ik ben de oudste thuis, mijn zusje is twee jaar jonger en mijn broertje vijf jaar. Ik zie ze niet zo veel. Mijn moeder probeert het wel zo te regelen dat we allemaal tegelijk een weekend thuis zijn. Maar als we elkaar nodig hebben dan kunnen we elkaar altijd bellen en met mijn moeder mail ik ook regelmatig.   Hond of kat? We hebben thuis een hond. Die kregen we na veel gezeur toen ik een jaar of vijftien was. Ze heet Jarah, een golden retriever.   Ik ben romantisch, omdat… ik ben helemaal niet romantisch. Dat heb ik vaak als verwijt gekregen. Ik probeer eraan te werken.   Mijn dispuut is hofleverancier van het Tragos-bestuur. We waren altijd het dispuut dat de penningmeester leverde, we hebben veel economen. De afgelopen jaren waren het praesides; eerst Niels (Van de Ven, red.), toen ik en nu Maarten (Dorr, red.). Ik denk dat het vooral toeval is. Misschien zijn we wat serieuzer.  Spijt van? Ik ging ooit op vakantie met een vriendinnetje, maar heb me verslapen waardoor we de vlucht hebben gemist. De hele reis kon niet doorgaan. Dan voel je je een enorme klootzak. Het is ook nooit meer helemaal goed gekomen. Merk auto? Ik ben niet enorm van de auto’s, zie het vooral als een gebruiksvoorwerp. Ik geef het geld liever uit aan een racefiets. Als kind voetbalde ik, maar na wat blessures ben ik op mijn 13e/14e gaan fietsen. Dan ging ik tochten van meer dan honderd kilometer maken langs de oma’s. In mijn studententijd is het er niet zo van gekomen, ik ben het nu weer aan het oppakken. Ik vind het belangrijk om fysiek fit te zijn.   Eerste keer echt verliefd? Ik denk dat ik op de basisschool al eens het gevoel heb gehad dat ik verliefd was. Ik word snel verliefd, maar het kan ook snel over zijn. Anne kende ik al een half jaar voordat we iets met elkaar kregen. Die aanpak heeft goed gewerkt.    

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)