Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een ode aan het dagelijks leven

Een ode aan het dagelijks leven

Film: Paterson

Het verhaal: Paterson (Adam Driver) is buschauffeur in het stadje Paterson, New Jersey. Elke dag voltrekt zijn leven zich in dezelfde routine. Hij wordt wakker naast zijn mooie vrouw Laura (Golshifteh Farahani), gaat naar zijn werk, bestuurt de bus, gaat naar huis, laat ‘s avonds de Engelse bulldog Marvin (Nellie) uit, gaat naar een bar waar hij een glas bier drinkt en keert terug naar huis. Maar eigenlijk is Paterson een dichter.

Mijn God, wat is poëzie toch mooi, omdat:

  • De film daardoor veel meer lagen kent dan je in eerste instantie vermoedt. Er gebeurt vooral veel onderhuids. Zo lijkt de relatie tussen Paterson en Laura prima en zonder twijfel is er heel veel genegenheid, maar echt contact maken ze zelden. Ze leven te zeer in hun eigen wereld. Bovendien zijn zowel Paterson als Laura pleasers en spreken zij zichzelf nauwelijks ergens over uit. Daardoor vermijden ze conflicten maar missen tegelijkertijd de kans om daadwerkelijk contact met elkaar te maken.
  • Regisseur Jim Jarmusch toont het bijzondere van de alledaagsheid. Voor wie beter kijkt, is het bestaan opmerkelijker dan gedacht. Nadat Laura heeft verteld dat ze gedroomd heeft over tweelingen, ziet Paterson de hele week overal tweelingen opdoemen.
  • Paterson is een typische Jarmusch-film, waarin de held ogenschijnlijk zoekende is maar toch vooral dolend blijkt te zijn. Paterson zelf natuurlijk maar ook de mensen die hij tegenkomt: de bareigenaar (Barry Shabaka Henley) die tegen zichzelf schaakt, het Romeo & Julia-koppel dat elkaar maar niet kan loslaten, maar ook Laura die zichzelf te veel doelen stelt. De ene dag wordt ze interieur-deskundige, de dag erop cupcake-bakster, om de dag erna een country-zangeres te worden.

Een stuntelig, slecht geschreven Sinterklaasgedicht omdat:

  • We Jarmusch’ gelijkmatige vertelstijl nu wel kennen. Waar is in hemelsnaam de climax ? En nee, een bus met pech is geen climax, dat is een domper.
  • Paterson staat bol van de citaten. Hoezo, pretentieus? Ze komen onder meer uit gedichten van William Carlos Williams, Ron Padgett, maar ook van Jarmusch zelf - let op het gedicht van het meisje.
  • Als ik eraan herinnerd wil worden dat het bestaan doelloos is, dan kijk ik wel naar mijn eigen leven.

Slotoordeel: Paterson lijkt over niets te gaan maar het is de Jarmusch-film die het dichtst bij een gedicht staat. En daarmee gaat de film eigenlijk over alles.

Jan Salden

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)