Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Tabbladen

Tabbladen

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Er wordt vaak gezegd dat deze jonge generatie, mijn generatie, ontzettend oud gaat worden. Nieuwe medicijnen zullen ons weinig kans geven om er nog vroeg tussenuit te piepen en energieker dan ooit zullen wij de honderd passeren. Maar wat nou als dit niet waar is? Stel dat we allemaal op ons 45e sterven omdat we de energie die je normaal over een langdurig mensenleven verdeelt al voortijdig hebt verbruikt door constant drie dingen tegelijk te doen? In mijn geval bijvoorbeeld: eigenlijk heb ik altijd drie ‘tabbladen’ openstaan. Je hebt mijn realiteit, bijvoorbeeld mijn docente die zich lieflijk verontschuldigt voor het woord negro in het audiovisuele lesmateriaal uit 1959. Dan heb je mijn telefoon, waarop de meldingen van de WhatsApp conversatie met een vriend oppoppen. We appen over liefde, en of we ooit oprecht ‘ik hou van je’ tegen iemand hebben gezegd.  Tot slot mijn derde tabblad: mijn gedachten. Die glijden richting mijn recent overleden cavia in Amsterdam, en het bizarre gegeven dat mensen je bij een overleden hond wèl condoleren, maar bij een knaagdier nooit. Doordat deze drie tabbladen tegelijk mijn aandacht vragen, is het een chaos in mijn hoofd. Eigenlijk wil ik er twee sluiten en me op mijn docente focussen, maar het gesprek over liefde neemt een interessante wending. De vriend weet eigenlijk niet of hij wel gelooft in liefde, en noemt het zelfs een social construct, een verzonnen iets. Vurig begin ik te typen: ik moet hem overtuigen, laten zien dat hij ongelijk heeft, dat liefde bestaat en dat het als een onderbuikgevoel is waarbij zelfs de stomste acties van je partner verontschuldigd kunnen worden omdat je zoveel van hem houdt. Maar dan is ‘ie offline. En wat weet ik nou eigenlijk van de liefde, ik ben ook pas twintig.

Fijn, dit tabblad is nu gesloten en ik probeer me weer te concentreren op de echte wereld: het interview uit 1959 en mijn docente. Tot mijn cavia opnieuw mijn gedachten binnen sijpelt en ik opeens bedenk dat ik niet meer weet wanneer ik haar voor de laatste keer vasthield.  En nu ik dan toch over liefde aan het nadenken was, zouden er mensen zijn die verliefd worden op hun huisdier? In mijn eerste tabblad wordt inmiddels aangekondigd dat het college is afgelopen. Nu staat alleen het derde tabblad nog open. Maar de rust komt te laat en ik ben kapot. Met deze chaos word ik nooit honderd.

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: