Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Studentenhuis van het Jaar

Studentenhuis van het Jaar Studentenhuis van het Jaar Studentenhuis van het Jaar

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Studentenhuisverkiezing 2016/2017

Orleansplein 22B is uitgeroepen tot Studentenhuis van het Jaar, een gezamenlijk initiatief van Maastricht Housing en Observant. “Het warme gevoel, de familieband, het samen koken, samen op reis gaan, dat vind ik héél goed aan dit huis”, zegt Pascal Breuls, directeur van het studentenservicecentrum, die als jury de winnaar bekend maakte. Drie Maastrichtse huizen concurreerden om de hoofdprijs van 600 euro.

De winnaar: "Beautiful shit house”

Waar: Orleansplein 22B
Wie wonen er? Stella Ohlendorf, Malte Schneider, Lise Carlier, Alex Hartzuiker, Nora Christiansen, Hannes Kettner, Michael Dijkstra
Beautiful shit house
: zo noemen de zeven studenten hun onderkomen aan het Orleansplein. Shit house omdat het er een poos geleden miserabel uitzag. Iets dat met de komst van een nieuwe verhuurder, zegt het gezelschap, vele malen minder is geworden. Ze hebben nu een nieuw bad, elektrische rookmelders en dubbele beglazing. Een beautiful ‘less shit than it was’ house.
Dat het prijzengeld wordt geïnvesteerd in een roadtrip naar Portugal die de huidige en oud-bewoners samen gaan maken, is tekenend voor de sfeer. De studenten hebben een band met elkaar, “we leven samen als broers en zussen, we zijn heel close”, klinkt het. Er zijn al reisjes geweest naar het Oktoberfeest in München, naar Praag, Kreta en Berlijn. Niet voor niets hanteren ze een ‘strenge’ selectieprocedure. Stella Ohlendorf: “Het moet klikken met een nieuwe huisgenoot. We nodigen alle gegadigden uit aan de keukentafel en stellen wat vragen.” “In welke tijd zou je willen leven, om maar iets te noemen”, breekt Michael Dijkstra in. “Ja, dat is een goede, die stel jij altijd”, lacht Ohlendorf.
Vier van de zeven bewoners zitten deze namiddag aan de tafel in de grote lichte keuken met uitzicht op het Orleansplein. Rondom het plein en in de aangrenzende straten wonen nogal wat studenten. Buurtbewoners zijn er niet altijd even blij mee, zo bleek wel toen vorig jaar actiecomité Buurtbalans werd opgericht. Actievoerders vonden dat het maximum aan studentenhuizen was bereikt.
De heren en dames van nummer 22B hebben nog geen politie aan de deur gehad, ondanks dat ze van een feestje houden. Ze nodigen regelmatig vrienden uit, een stuk of tien, vijftien, “waardoor we de geluidsoverlast beter in de gaten kunnen houden”, zegt Dijkstra. Hij verwijst naar de “redelijk” drukbezochte huisfeesten van vijftig tot zeventig man van een paar jaar geleden. “Vorig jaar was het maar één keer zo druk.”
Hoewel Chris Biesmans niet meer officieel aan het Orleansplein woont – hij is onlangs verhuisd – staat hij nog regelmatig op de stoep. Ook deze avond, voor de gezelligheid. Alex Hartzuiker bekommert zich om het avondmaal. “Pasta met tomatensaus, heel eenvoudig.” De bewoners – allen studerend aan de Universiteit Maastricht, bachelor en master, binnenstad en Randwijck, de meesten buitenlands – eten regelmatig samen, en het hangt er maar vanaf wie zin heeft om de kok te zijn. Op de ijskast prijkt een roze blaadje met het schoonmaakschema: twee mensen, één keer per week. En daarbij geldt de 80 procent regel. “Voor 80 procent moet de schoonmaak in orde zijn, anders moet er iets voor het huis worden gekocht”, legt Ohlendorf uit. “De laatste tijd is het percentage altijd gehaald.” Terwijl er foto’s worden gemaakt, bespeurt Observant in de keuken een doorgang naar een badkamer met ligbad. Twee witte louvredeuren klappen open. Geen slot? “Nee. Je privacy wordt hier behoorlijk op de proef gesteld”, klinkt het lachend.
Tot slot, hoe zit het met al die gekleurde pionnetjes op de wereldkaart? “Er zat ooit een gedachte achter, maar tijdens een feestje is er wat geschoven”, vertelt Dijkstra. Ohlendorf: “Rood is waar we naartoe willen, blauw is waar we zijn geweest en geel waar we níet willen zijn, toch?” Geel is moeilijk te vinden. Op Somalië staat er één. Rood is het in Kaapstad, Zuid-Amerika, aan de Oost-Afrikaanse kust, het Midden-Oosten en onder meer Japan. Nog genoeg roadtrips in het verschiet.
Wendy Degens

 

Kratjes bier op het balkon, kratjes bier in de gang

Waar: Bogaardenstraat 16c21
Wie wonen er? Bart Bulté, Jack van den Berg en Meeri Sillevis Smitt

“Bart is het netst, bij uitstek”, lacht Meeri Sillevis Smitt, student Oriëntaalse talen en communicatie aan de Hogeschool Zuyd. “Hij is degene die ons bij elkaar roept als het tijd is om schoon te maken. Dan zoeven we in twee uurtjes met z’n drieën door het hele appartement.” Even later komt geneeskundestudent Bart Bulté binnen. Kunnen we hem meteen aan de tand voelen. “Tegenover andere studentenhuizen is het hier best schoon.” Sillevis Smitt: “Zelfs mijn opa en oma vinden dat. Ze wonen in Luxemburg en komen af en toe op bezoek als ze op doorreis zijn naar mijn familie in het noorden.”
Wie voor de deur van het appartementencomplex staat – geen fiets te bekennen, “die staan in het fietsenhok” – denkt niet meteen aan een doorsnee studentenhuis. Maar eenmaal binnen in het driekamerappartement is het overduidelijk: hier wonen studenten. Kratjes bier op het balkon, kratjes bier in de gang, wasrek in de kamer, een bordje met de mededeling ‘drunken people crossing’ in de gang, een smalle keuken met rondzwervende apparaten, plastic flessen, eten en drogende vaat. De brandblusser in de gang levert pluspunten op. “Daar heeft onze huurder voor gezorgd, Maasvallei.”
“En hoe zit het met feestjes en  de buren”, wil Pascal Breuls weten. “We hebben hier onlangs met een paar man van de vereniging de Superbowl gekeken. Ook is er een bierproeverij geweest en een togafeestje”, vertelt Bulté. Breuls: “Een paar man?” “Nou ja, zo’n twintig tot dertig. Eén keer heeft de politie een gele kaart uitgeschreven, toen waren we met 37 mensen binnen. Wie de politie heeft gebeld? Geen idee”, zegt Bulté. “We hebben niemand aan onze deur horen kloppen.” De gele kaart werkt net als in de sport als waarschuwing bij een overtreding, zoals geluidsoverlast. De kaart vervalt weer na drie maanden.
In het appartementencomplex woont een gemixt gezelschap. “Met onze buurvrouw, een Marokkaanse, kunnen we het heel goed vinden. Verderop delen nog een paar studenten een appartement. Beneden woont een oudere man. Hij is niet altijd even blij met ons, bijvoorbeeld als er ’s avonds laat deuren open- en dichtgaan of als er met hakjes door het trappenhuis wordt gelopen.”
Het trio eet samen, “als het uitkomt”, en meestal op Bulté’s kamer waar een tafel en vier stoelen staan. De ene keer haalt de een boodschappen, de andere keer de ander. En hoe zit het met afspraken over het gebruik van de douche? “Dat gaat vanzelf”, zegt Bulté. “En over het blijven slapen van ‘gasten’ [lees: potentiële echtgenotes en echtgenoten]?” “Ik heb een vriendin”, zegt Bulté. Sillevis Smitt, lachend: “Nee, daar hebben we geen afspraken over.”
Wendy Degens

 

“Als Valentin zich verveelt, gaat hij schoonmaken”

Waar: Heugemerweg 41
Wie wonen er? Catherine Gilbert
, Valentin Kuessner en Christian Stadelmann
Het eerste wat opvalt wanneer je het appartement op de eerste verdieping binnenloopt, is het enorme V&D-logo. En ja, er zit een verhaal achter. “Vrienden gaven ons de ‘V’ cadeau tijdens de housewarming, toen moesten we natuurlijk ook de ‘D’ hebben”, vertelt Catherine Gilbert, tweedejaars Maastricht Science Programme. Een nachtelijk – en enigszins dronken – fietsritje later hing de ‘D’ aan de muur. “De onze komt van de voorkant van het gebouw”, zegt Valentin Kuessner, tweedejaars International Business. “De mensen die het logo van de achteringang hebben, kennen we ook.”
Het appartement – drie kamers, een grote gemeenschappelijke keuken/woonkamer en een gigantisch dakterras – wordt bewoond door drie studenten. Kuessner woont er het langst. Hij heeft nog samen met de huisbaas het terras gerenoveerd en de muren een lik verf gegeven. Hij trok er met een Inkom-vriendin in en later volgde Gilbert. Toen de oud-huisgenoot vertrok, vroeg zij studiegenoot Christian Stadelmann om erbij te komen wonen.
“Hoe is dat, om met twee jongens samen te leven”, vraagt jurylid Pascal Breuls haar. “Je wilt niet geloven hoe schoon ze zijn”, roept Gilbert uit. “Ik ben absoluut de slordigste.” Het huis is inderdaad erg schoon, er staan zelfs verse bloemen op tafel. “Als Valentin zich verveelt, gaat hij schoonmaken”, lacht Stadelmann. Kuessner: “Als ik er geen zin in heb, hoef ik alleen maar te denken aan hoe smerig de bovenkant van de keukenkastjes was, toen wij hier kwamen wonen – ze waren nog nooit gepoetst. Daarbij is het goed uitstelgedrag als je eigenlijk moet studeren.”
Maar het is niet alleen Kuessner die met de zwabber door het huis zoeft, na een huisfeestje – beroemd onder vrienden – gaat iedereen aan de slag. “We kunnen hier makkelijk vijftig mensen kwijt, zeker in de zomer als we ook het terras op kunnen”, zegt Stadelmann. In hun eerste maand hadden ze meteen een gele kaart te pakken. “Toen hebben we het drie maanden rustig aan gedaan.” Tegenwoordig hangen er posters op in de hal en buiten op het terras met Kuessners nummer dat mensen kunnen bellen als het te luidruchtig wordt. Ze hebben geen klachten meer gehad.
De drie huisgenoten kijken erg uit naar komende zomer. “We hebben net een beamer gekocht”, vertelt Kuessner. “Als het weer mooi genoeg is, gaan we filmavonden organiseren.”
Cleo Freriks

Oordeel van Pascal Breuls, directeur van het studentenservicecentrum en jurylid:

“Orleansplein 22B is het winnende huis vanwege de goede sfeer, alsof het één grote familie is. Dat blijkt ook wel uit hun geplande roadtrip naar Portugal. Ook willen ze graag een deel van het prijzengeld steken in de aankleding van hun huis, in groen, iets dat ik kan waarderen. Bovendien zijn zij de enigen die geen gele kaart hebben gekregen van de politie. Waar ik wel enigszins van schrok: de kleine kamers. Een bed onder schuine wanden, een bureau van nog geen tachtig centimeter breed. Er paste niet eens een kledingkast, die moest op de gang! Toch valt het in het niet bij de sfeer en de amicale omgang tussen de studenten.
“Dat samen koken en samen op vakantie gaan, zie je ook terug bij de Bogaardenstraat 16c21. Het drietal deelt bovendien dezelfde passie: surfen en zeilen. Wat ik leuk vind – ze zitten toch in een appartementencomplex met een gemengd gezelschap – is de goede relatie met de buurvrouw.
Wat ik heel erg studentikoos vind aan de Heugemerweg 41 is het logo van de V&D, erg grappig. Ik vind het jammer dat ze ‘klinisch’ met elkaar samenwonen, ze eten bijna nooit gezamenlijk. Bovendien is het er wel héél netjes. Die jongen, Valentin Kuessner, kan zo de taak overnemen van de poetsdames van het televisieprogramma ‘Hoe schoon is jouw huis’.”

Studentenhuisverkiezing

De Studentenhuisverkiezing 2016/2017 is een gezamenlijk initiatief van Observant en Maastricht Housing. Maurice Evers, Managing Director Student & Staff Housing: “We willen met deze wedstrijd de positieve verhalen over studentenhuizen in Maastricht laten horen. Verhalen van studenten met verschillende achtergronden die niet alleen samenleven in één huis maar die ook deel uit maken van hun wijk. Studenten die zich rekenschap geven van hun omgeving. De vaak negatieve verhalen over studentenhuizen verdient een positief tegengeluid en een ander perspectief. Deze wedstrijd hoopt daaraan bij te dragen.”

Vorig jaar oktober werd het startsein gegeven waarna studentenhuizen zich online konden aanmelden voor deze wedstrijd (Maastricht Housing stelt 1000 euro beschikbaar). Ondanks de publiciteit via e-mail, website, sociale media en nieuwsbrieven durfden slechts vier huizen de strijd aan. Uiteindelijk bleven er zelfs maar drie over. Vandaar dat er deze eerste keer één hoofdprijs (600 euro) en twee 'troostprijzen' (300 euro) zijn. Belangrijke elementen waar jurylid Pascal Breuls rekening mee heeft gehouden in zijn beoordeling: de gezellig- en saamhorigheid, de relatie met de buurt, brandveiligheid, properheid en het nemen van gezamenlijke initiatieven.

  • Wil je meedoen aan de Studentenhuisverkiezing 2017/2018? Als je interesse hebt en op de hoogte wil worden gehouden, e-mail dan naar wendy.degens@maastrichtuniversity.nl 
Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)