Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Mijn vader was nogal op zichzelf, hij praatte weinig over zijn gevoelens. In dat opzicht lijk ik op hem”

“Mijn vader was nogal op zichzelf, hij praatte weinig over zijn gevoelens. In dat opzicht lijk ik op hem”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Leo Primožič (Heerlen, 1952)/ HR-adviseur (officieel nog tot 6 oktober 2017, daarna met pensioen)/ Eben-Emael, België/ gescheiden, twee kinderen (25 en 21)

België-Nederland: 2-1 Ja, mee eens. België is relaxter, aangenamer, minder aangeharkt. Ik woon er inmiddels dertig jaar, waarvan 27 jaar in Wallonië. Dat is nog een stapje aangenamer dan Vlaanderen. Als je bijvoorbeeld door Zichen-Zussen-Bolder fietst, zie je de gordijnen bewegen. Mensen houden elkaar in de gaten. In de vallee, zo noemen we onze streek, heb je dat helemaal niet. De mens is er opener, losser, er zitten veel kunstenaars en muzikanten die in deze rafelrand hun heil hebben gezocht. Bij ons in het café draaien ze veel Franstalige muziek: Johnny Hallyday, Stromae, Brel, Adamo. Dat hoor je elders nauwelijks. Ik heb vroeger zeventien jaar in Groningen gewoond, daar was de mens ook opener dan in het kleinburgerlijke Maastricht. Vergelijk de recente verkiezingsuitslagen maar: in Maastricht is de PVV het grootste, in Groningen D66 en GroenLinks. De PVV komt pas op de zesde plaats.
Heb jij een concreet voorstel om de wereld te verbeteren? Luister ook eens naar een ander, stap uit je bubble, sta open voor nieuwe denkbeelden en maak niet van ieder detail een principekwestie.
Heb je ooit geldproblemen gehad? [Grinnikt] Regelmatig. Geen grote, maar ik heb tijden goed op moeten letten. Zekere na mijn scheiding was het een paar jaren krap aan vanwege de hypotheek die ik alleen moest ophoesten. En twee studerende kinderen - mijn dochter rondt nu haar master af in Londen, mijn zoon studeert aan de Hogere Hotelschool in Maastricht - kosten ook wat. Maar ik klaag niet.
De grootste mislukking: Jezus. Da’s een goeie. [Fronst] Ik denk mijn relatie, op het einde dan. We hebben het lang leuk gehad, we waren 23 jaar samen, maar de mislukking zit hem erin dat we het vanzelfsprekend gingen vinden, dat we te weinig in elkaar investeerden, ons teveel op de kinderen richtten, en dan ontglipt het je.
Wat is je grootste prestatie? Dat ik de kinderen mee heb groot getrokken. Het zijn autonome wezens met een eigen stem. Het zijn geen kloontjes van ons geworden of meelopers. Ja, hier praat een trotse vader.
Heb je ooit iets gedaan wat je kinderen nooit zouden mogen? In mijn studententijd in Groningen heb ik ooit een kleinigheid gepikt. Ook nog in een klein winkeltje. Wat het was weet ik niet meer, maar ik was er niet blij mee. Ik hield er een rotgevoel aan over.
Ik heb mijn stamboom uitgezocht. Nee, maar ik heb hem wel globaal in mijn hoofd. Mijn ouders zijn immigranten. Zij kwamen als kind vanuit Slovenië (vader) en Polen (moeder) met hun ouders naar de Limburgse mijnstreek. Zij woonden in de Kolonie, een mijnwerkersbuurt. Ik heb nooit Pools of Sloveens geleerd, helaas. Het is ook nooit gestimuleerd. Vroeger dachten ze dat een tweetalige opvoeding slecht zou zijn voor je Nederlands. Ik heb bij mijn eigen kinderen gezien dat het juist heel goed is voor je taalgevoel. Het eerste woordje dat mijn dochter, die naar een Franstalige crèche ging, sprak was niet papa of mama, maar encore: ik wil nog wat eten.
Welke karaktertrekken heb je geërfd? Mijn vader was nogal op zichzelf, hij praatte weinig over zijn gevoelens. In dat opzicht lijk ik op hem. En ik ben ook een Einzelgänger, ik kan heel goed alleen zijn, al heb ik wel behoefte aan gezelschap. Het eigenzinnige heb ik ook van hem. Vroeger was ik eerder eigenwijs, maar als je ouder wordt, krijg je meer inzicht in jezelf, luister je beter naar anderen en komt er een mildheid over je. Ik kijk veel meer naar het gemeenschappelijke, probeer verschillen te overbruggen.
HR-visie aan de UM is als de processie van Echternach: drie stappen vooruit, twee achteruit. Dat vind ik wat te dik aangezet. Het probleem is dat de UM an sich niet bestaat. Het is een koepelbegrip waaronder de faculteiten en servicecentra vallen die allemaal zo hun eigen gedachten hebben over het Human Resources Management. Komt nog bij dat we tien jaar geen echte beleidsmedewerker HRM hadden - binnenkort komt er iemand; beleid zat in het pakket van de HR-adviseur, maar in de praktijk schoot die taak er bij in. Neem de tenure track (loopbaantraject voor jonge, talentvolle wetenschappers, red.), iedere faculteit ontwikkelde zijn eigen beleid. Op zich prima, maar waarom niet gekozen voor één lijn met een zekere bandbreedte waarbinnen faculteiten kunnen opereren?
Bij wie zou je wel eens backstage willen? [Denkt lang na] Het college van bestuur. Ik benieuwd hoe de dynamiek nu is, welke rol onze nieuwe rector speelt, hoe ze zich tussen de twee haantjes beweegt. Ik denk niet dat zij zich de kaas van het brood laat eten. Ik vind het heel verfrissend zo’n jonge vrouw in het CvB.
Wat zal je na je pensioen niet missen? De regeltjes, de bureaucratie, de Wet Poortwachter voor zieke werknemers. Soms denk ik: joh, kijk nou naar het herstelproces van mensen met een burn out in plaats van ze lastig te vallen met formulieren. Ik snap dat je regels nodig hebt, maar soms gaat het protocol boven de inhoud: operatie geslaagd, patiënt dood.
Wat heb je in het leven tot nu toe geleerd? Dat alles betrekkelijk is en dat het materiële absoluut betrekkelijk is. Je kunt heel goed zonder veel zaken. Ik had heel lang geen auto, haalde pas op mijn veertigste mijn rijbewijs, en heb nu een zeventien jaar oude Citroën Evasion. Geen plaatje, wel een kunstwerk van modder en stof.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)