Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“In Leuven staat de academische staf tijdens een studentenfuif achter de bar”

“In Leuven staat de academische staf tijdens een studentenfuif achter de bar”

Photographer:Fotograaf: Observant

Prof. Mien Segers aan tafel bij Circumflex damesdispuut Cumbonadea

“Ik vond het huis toch sneller dan ik dacht”, stelt Mien Segers, hoogleraar Corporate Learning, vast als ze het appartement van Inge Tielen binnenloopt. “Op Google Maps was het adres een witte vlek. En Belgen verdwalen altijd in Nederland.” Nog een feitje over Belgen: ze komen nooit met lege handen aan. Dus overhandigt Segers een mand vol Belgisch bier en chocolade aan de dames van Circumflex-dispuut MDD Cumbonadea. Niet de makkelijkste naam. “Het betekent zoiets als ‘met de goede godin’”, vertelt Tielen. “In de oudheid werd er één keer per jaar een feest gehouden om haar te eren. Vrouwen offerden hanen en dronken wijn – maar ze noemden het melk –  uit honingpotten.” De dispuutsleden houden die traditie in ere, maar in een moderne vorm. “De hanen zijn halve kippen van de markt en de honingpotten gewoon glazen, al moet je wel de hele avond de wijn melk noemen en je glas de honingpot.”

Bij de aspergesoep komt het gesprek op hoe iedereen in Maastricht is terecht gekomen. “Ik kwam voor het probleemgestuurd onderwijs. Ik heb ADHD en ik dacht dat het zou helpen”, vertelt Sophie Hermans. Segers is verbaasd. “Ik zou juist denken dat het meer prikkels oplevert.” “Het zorgt voor veel structuur: je moet plannen. Dat helpt”, zegt Hermans. Segers zelf kreeg na een gesprek met pgo-goeroe Wynand Wijnen een baan aangeboden. “Ik werkte als pedagogisch medewerker bij een organisatie in Brussel. Via mijn man, die al aan de UM werkte, hoorde ik van een onderzoeksproject dat mijn aandacht trok. Ik dacht dat ik gewoon een gezellig gesprek had gehad, maar toen we naar buiten liepen, zei hij: je hebt een baan. De dag erna deed ik een positieve zwangerschapstest. Ik belde op, maar het enige wat Wynand zei was: gefeliciteerd, wanneer kom je?” Jaren later werd ze gevraagd als hoogleraar in Leiden. Ondanks dat man en kinderen (vijf inmiddels) hier wilden blijven, nam ze de baan aan en pendelde acht jaar op en neer. “Dat vind ik leuk om te horen, dat je voor je eigen carrière kiest”, zegt Hermans. “Mijn moeder is altijd met mijn vader meegegaan. Het kan dus ook anders.” “Het is wel puzzelen”, zegt Segers. “En veel overleggen. Wanneer moet je er echt zijn?”

Tielen staat op om het hoofdgerecht af te maken: kip met spek en pesto en gegrilde groenten. “Moeten we niet helpen?”, vraagt Segers. Dat is niet nodig. “Zo’n luxe om niet te hoeven koken”, verzucht Segers. Ze bewondert het appartement, dat deelt Tielen met een dispuutsgenootje dat er vanavond niet is. “Is het makkelijk om een kamer te vinden in Maastricht?” Daar zijn de meningen over verdeeld. Hermans vond binnen een dag een goedkope kamer in het centrum, Pauline Hanckmann kon alleen nog iets aan de rand van de stad vinden. Puck Rouvroye komt uit Maastricht, maar zit toch op kamers. “Een heel kleintje.” Dat laatste zou in België niet kunnen, zegt Segers. Te duur. “ Voor 300 euro zit je in een smerig konijnenhol. Daarbij moeten ouders alles betalen, er is zeer beperkte studiefinanciering en ook minder studentenbaantjes.”

De dames van Cumbonadea werken allemaal. Hanckmann begint binnenkort aan een bijzonder baantje, net als de mannen van Sunergos die twee weken geleden in deze rubriek stonden, is ze kistendrager. “Al krijg je als vrouw een karretje. Maar we moeten de kist wel het graf in laten zakken. Daar ben ik best zenuwachtig over: wat als het touw uit mijn handen glipt?” “Dat ze daar mensen voor kunnen vinden”, merkt Segers op. “Wat als het een heel jong iemand is?” “Mijn hele jaarclub doet het”, zegt Hanckmann. “Maar dat is wel een belangrijk punt. Ik ben normaal best sentimenteel, huil bij iedere film. Ik denk dat je een knop moet omzetten, je bent daar om te werken.” “Mijn grootste angst zou zijn dat er nog geluid uit de kist komt”, zegt Segers. Tielen lacht: “Daarom wil ik gecremeerd worden, als ik nog niet dood was, dan ben ik het dan.”

“Hebben jullie ook facbars?”, vraagt Segers. Wát, vragen de studenten, die even iets heel anders verstonden. “Een bar van een faculteit”, verduidelijkt Segers. Die zijn er niet, wel kroegen die door disputen worden gerund. “In Leuven heb je 4-5 keer per jaar een studentenfuif waarbij de academische staf achter de bar staat. Dat is heel leuk, dan zie je de studenten eens op een andere manier.” “Normaal zien jullie natuurlijk alleen de schade de dag erna”, grinnikt Hermans. Segers knikt bevestigend. “Ik had eens een jongen in de onderwijsgroep die steeds wegzakte. En een geur dat er om hem heen hing! Ik zei: ‘Ik heb met je te doen, ga maar naar huis’.”

Hoe bepaal je wie bij je dispuut past, vraagt Segers zich tijdens de bosvruchtenparfait af. “Eerst worden mensen lid van Circumflex en dan stellen alle disputen zich voor”, vertelt Tielen. “Je gaat veel met de nieuwe meiden praten, leert ze kennen. Er zijn kennismakingsborrels en dan maken we een selectie. Het is veelal een gevoelskwestie. Er moet een klik zijn. “ Segers: “Is er ook wel eens iemand die door geen enkel dispuut wordt gevraagd? Dat is dan toch zielig.” Rouvroye: “Sommigen willen geen lid worden, die geven dat meestal ook al vroeg aan. Als ze het wel zouden willen is dat natuurlijk jammer, maar er is geen man overboord.” “Er zijn ook commissies en jaarclubs, je raakt echt niet in de vergetelheid”, voegt Tielen eraan toe.

Tot slot gaat het over de diverse huisdieren. Segers vertelt hoe haar hond zijn kop onder zijn poten verstopt als hij weet dat het tijd is om naar zijn hok buiten te gaan. “Hij denkt dat ik ‘m dan niet kan zien.” Hanckmann probeerde laatst de komkommertruc – leg een komkommer naast een kat neer en hij schrikt – uit op haar dikke rode kater Bert, maar die was niet onder de indruk. “Hij keek naar de komkommer en toen naar mij met een blik van ‘wat dacht je zelf?” Rouvroye vertelt dat haar zus wel eens een weekend op iemands hond heeft gepast tegen betaling en dat brengt Tielen op een idee. “Kunnen we geen bedrijfje starten met het dispuut? Gaan we honden uitlaten en op huisdieren passen.” Ja, roept Hermans enthousiast. “En we kunnen ook een app maken voor dieren uit het asiel. Tinder voor katten! Zou dat al bestaan?” Segers: “Ik zoek het thuis meteen op.”

Mien Segers * 56 * hoogleraar Corporate Learning * getrouwd, 5 kinderen * woont in Bilzen

Sophie Hermans * 24 * eerstejaars rechten * lid MDD Cumbonadea

Pauline Hanckmann * 19 * eerstejaars geneeskunde * lid MDD Cumbonadea

Inge Tielen * 22 * tweedejaars fiscaal recht * voorzitter MDD Cumbonadea

Puck Rouvroye * 20 * tweedejaars gezondheidswetenschappen * penningmeester MDD Cumbonadea

Score (max vijf sterren) door prof. Segers

Gastvrijheid vijf sterren

Eten vijf sterren

Properheid vijf sterren

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)