Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een fiets waar je geen meter op vooruit komt

Een fiets waar je geen meter op vooruit komt

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts/ Illustratie Janneke Swinkels

Spinning

Een jaar geleden opende het nieuwe universitaire sportcentrum van UM Sport zijn deuren. Observant trekt wekelijks de sportschoenen aan en neemt tot aan de zomer deel aan een van de lessen.

De beginner: Een spinfiets is natuurlijk geen fiets. Jawel, er zit een stuur op, een zadel en twee trappers, maar dat is het dan ook. Eén wiel slechts, dat los in de ruimte draait. Je komt er geen meter op vooruit. Wat doe je erop? Fietsen, dat wil zeggen, het wiel rond laten draaien. Vandaar de naam.
In het spinzaaltje staan ze in slagorde opgesteld, 35 fietsen met sturen die als stierenhorens de wereld in steken, rond een podiumpje waarop de instructeur van dienst het allemaal voordoet, zijn commando’s de ether in slingert en als een ware Armin van Buuren de muziek regelt. Hard en ritmisch, al naar gelang de oefening met een snellere of slomere beat. 

Eerst maar even de fiets goed afstellen, de vorige gebruiker had andere proporties. Het zadel mag fors omhoog, het stuur wat verder weg want je wilt er niet bij iedere pedaalslag met je knieën tegenaan stoten. Afstellen gaat gemakkelijk, een beetje aan een knop draaien, het zaakje verschuiven, vooral niet vergeten de knop weer vast te draaien en klaar is kees. Wie dit voor het eerst doet krijgt hulp van de instructeur: het luistert nauw.

We zijn vandaag met een stuk of 25, vooral vrouwen trouwens. Die niet voor het eerst meedoen, ze hebben allemaal hun drinkflesje bij de hand, en een handdoekje op het stuur. Kijk, dat zijn we dus vergeten. Na een kwartiertje is het hoofdbandje (dat hebben we dan weer wel) doorweekt en vallen de eerste zweetdruppels op het stuur en op de grond. Want ja, je krijgt het hier warm: eerst rustig lostrappen, dan met een draaiknop op het frame de weerstand verhogen, zwaarder trappen, op de pedalen staan en een sprintje trekken, een zwiep aan de knop en weer terug naar af, uitblazen in de vrijloop om even later de weerstand in de bergmodus te zetten en minutenlang virtueel de Galibier te beklimmen. Wauw. Maar het is te doen. Vooral omdat je het allemaal zelf kunt regelen. Als vanaf het podium het commando klinkt om de weerstand zwaarder te maken gaan heel veel handen naar de draaiknop, maar heel veel ook niet. De klant is koning. Mooi zo.

Na afloop hebben de druppels op de grond zich verdicht tot een klein meertje. Het laatste commando is niet overbodig: fiets en vloer schoonmaken.

De expert: Teamleider (“Wij hebben het leukste team van heel UM-Sport”) Ruud van Oijen: “Er zijn een hoop vooroordelen. Dat spinnen alleen voor wielrenners is. Nee, het is voor iedereen. Je bepaalt zelf je houding op de fiets, en hoe zwaar je trapt. Je hoeft dus niet in racehouding. Oud en jong kan meedoen. Blessures? Krijg je er niet van, integendeel, als je iets hebt moet je of zwemmen of juist dit doen. Ideaal voor revalidatie, je hebt geen schokbelasting zoals met hardlopen. Voor cardiotraining is het ook prima, je gaat korte tijd heel diep, dan herstel je weer, en je hebt alles zelf in de hand.”

Voor wie: Iedereen dus.

De feiten: Altijd een pasje halen bij de balie, max. 35 deelnemers. Op tijd aanwezig zijn om fiets af te stellen. Les duurt 50 minuten, door de week gemiddeld 4 keer per dag, in het weekend 1 keer per dag. 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)