Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Spaanse wijn, Italiaanse pasta en taart op het dek

Spaanse wijn, Italiaanse pasta en taart op het dek

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Prof. Ellen Blaak schuift aan bij studententoneelvereniging Alles is Drama

De regen komt met bakken uit de lucht en iedereen komt dan ook enigszins verzopen aan in de studio van Sophie van Rijnbach. Zjuul Bartels spant de kroon, maar gelukkig heeft hij de oplossing in zijn tas zitten: droge kleren. Net op tijd heeft hij zijn vlinderdas om en snelt hij naar beneden om Ellen Blaak, hoogleraar fysiologie van het vetmetabolisme, te verwelkomen met een glas wijn. Zij is droog gebleven, met dank aan de auto. “Normaal fiets ik alles, maar ik was al eens natgeregend vandaag.”

“Zitten jullie allemaal op de toneelacademie?”, vraagt Blaak als ze een stoel heeft gekregen en Van Rijnbach de spaghetti in de pan heeft gegooid. “Juist niet”, zegt Anneke Uiterwaal. “We komen uit alle faculteiten van de universiteit en van allerlei nationaliteiten, de helft is internationaal.” De studenten spelen drie voorstellingen per jaar, de volgende zijn begin juni. Blaak vertelt over haar eigen studententijd in Wageningen, waar ze humane voeding studeerde. “Het is er heel klein en besloten, je komt iedereen tegen tijdens het uitgaan.” Voor haar promotieonderzoek kwam ze naar Maastricht, waar ze – op een uitstapje naar het buitenland na – is gebleven. “Ik zit nu in de fysiologie – de werking van het menselijk lichaam. Mijn onderzoek richt zich op obesitas. Waardoor wordt het veroorzaakt en waarom leidt het tot diabetes en hart- en vaatziekten? Wat gebeurt er in je lichaam?” “Gebruik je de adviezen dan ook in je eigen voedingspatroon?”, vraagt Van Rijnbach. “Daar zou ik gek van worden. Ik bedoel, ik sta op het punt om pasta bolognese te serveren.” Blaak lacht. “Je leert te relativeren, één specifiek product heeft niet zoveel invloed, het gaat om je algehele voedingspatroon en gezondheid. Ik vind het jammer dat er momenteel rond voeding zoveel hypes en ‘alternative facts’ circuleren’, zeker als die ook nog – met meer of minder stelligheid – aan gezondheid gekoppeld worden.”

Dankzij de wijn – Blaak nam twee flessen mee, net als twee van de studenten, maar eerst wordt het aangebroken pak opgedronken – die uit Spanje komt (running gag deze avond: als de wijn in kwestie niet al te best is, zeg je dat ‘je hem zelf hebt meegenomen uit Spanje, dus hij moet wel goed zijn’), gaat het over Bartels’ nevenactiviteiten. Hij is namelijk lid van de Tuna, een groep Maastrichtse studenten die traditionele Spaanse muziek spelen. “Heb je ook Spaanse roots?”, vraagt Blaak. “Nou…”, begint Bartels. “Nee, die heb je niet”, onderbreken de dames hem in koor. Bartels gaat quasi verontwaardigd verder. “In onze stamboom is er tijdens de Spaanse oorlog (80-jarige oorlog, red.) een man die we niet helemaal kunnen plaatsen. We denken dat hij een Spaanse soldaat was, omdat mijn zus met een morenvlek is geboren. Dat is een soort moedervlek die weer wegtrekt en het komt veel voor bij Moren uit Spanje.” “En dat heeft veel invloed gehad op je keuzes?”, informeert Blaak droogjes. Bartels, doodserieus: “Ja, en zal het in de toekomst ook nog hebben.”

Over Spanje gesproken, daar komt ook het stuk vandaan dat de studenten in juni spelen. “Het is vertaald naar het Engels, maar de namen zijn nog heel Spaans. Dat is verwarrend”, vertelt Hanna de Munck. “En sommige zinnen zijn slecht vertaald, dan snappen we niet wat er staat.” De studenten moeten auditie doen voor de rollen. “Maar we hebben ook cursussen, zodat iedereen aan spelen toekomt”, zegt Maud Eskes. “Het leuke aan een stuk is dat je je karakter steeds beter leert kennen. Heb jij ooit iets aan toneel gedaan?” Blaak: “We zijn een keer met de vakgroep naar de toneelacademie geweest voor een teamuitje. Daar deden we rollenspellen, dat was erg leuk.” Bartels: “Als je het nog eens wilt doen: dit is je moment. Er ligt hier vast ergens een script.” Blaak laat het voorbij gaan.

Tijdens de moelleux – individuele chocoladecakejes waarvan de binnenkant nog zacht is – verbaast Bartels zich erover dat er zo weinig vrouwelijke hoogleraren zijn. “Ik zou denken 50-50.” “Dat is bij de studenten zo ”, zegt Blaak. “Van de hoogleraren bij humane biologie en bewegingswetenschappen ben ik de enige vrouw, bij de UM ligt het percentage vrouwelijke hoogleraren rond de 15 procent.” Gevolg is dat ze relatief vaak gevraagd wordt voor commissies en dergelijke. “Daar willen ze de verhouding tussen mannelijke en vrouwelijke hoogleraren meer gebalanceerd hebben. Dat is heel mooi, maar wordt soms een beetje veel.” Bij sommige onderzoekscommissies moeten reviewers ,voordat ze een onderzoeksvoorstel beoordelen eerst een test doen, vertelt Blaak. “Daarin moet je bepaalde eigenschappen aan namen van mannen of vrouwen linken. Vervolgens krijg je de uitslag, die je van je vooroordelen bewust moet maken.” “Dat helpt denk ik wel”, zegt Eskes. “Bewustwording is de eerste stap.”

“Wist je eigenlijk al jong dat je professor wilde worden?”, vraagt Eskes aan Blaak. “Als kind helemaal niet. Maar als student wist ik wel dat ik onderzoek wilde doen. Tijdens mijn studie deed ik een onderzoeksstage in Cambridge. Toen kwam de vacature om promotie te doen in Maastricht voorbij.”

Het gaat nog even over het commissiewerk van de studenten. Enkelen van hen waren vorig jaar lid van de lustrumcommissie van Alles is Drama, die onder leiding van Bartels al snel tot ‘de presti’s’ werd omgedoopt, een afleiding van prestigieus. “Want jullie wilden het verschil maken?”, vraagt Blaak. “Wij máákten het verschil”, zegt Bartels. Van Rijnbach: “De vergaderingen duurden 2,5 uur. Een kwartier over het lustrumfeest en de rest van de tijd over de richtlijnen om te vergaderen.” Bartels: “Als bijvoorbeeld evenveel mensen voor blauwe als voor gele ballonnen waren, dan koos iedere groep een kampioen. Die moest zo snel mogelijk een glas alcohol opdrinken. De snelste kreeg z’n zin.” De Munck: “Ik heb in rijm gesolliciteerd. Dat moest.” Het feest had trouwens een dramatisch einde. “We zaten op een boot en kwamen opeens in een storm terecht. Alles waaide om, iedereen was in paniek, er lag taart op het dek”, vertelt Uiterwaal. De commissie komt nog steeds bij elkaar. Van Rijnbach. “Het fijne is dat er nu geen lustrum meer is, dus dan kunnen we het alleen over de richtlijnen hebben.”

Ellen Blaak * 52 * hoogleraar fysiologie van het vetmetabolisme * twee kinderen * woont in Maastricht

Anneke Uiterwaal * 19 * tweedejaars Europees en Nederlands recht * commissaris planning en activiteiten Alles is Drama

Hanna de Munck * 20 * derdejaars geneeskunde * lid Alles is Drama

Maud Eskes * 23 * UCM-alumna * lid Alles is Drama

Sophie van Rijnbach * 26 * psychologie-alumna * lid Alles is Drama

Zjuul Bartels * 23 * vierdejaars geneeskunde * lid Alles is Drama

Score (max vijf sterren) door prof. Blaak

Eten 5 sterren “Lekkere spaghetti, heerlijk chocoladedessert”

Properheid 5 sterren “Ik heb het niet heel nauwkeurig geïnspecteerd maar het zag er netjes uit.”

Gastvrijheid 4,5 ster “Fijne sfeer, charmante gentleman die me opwachtte bij de deur met een glas wijn. Eén aandachtspuntje: de volgorde van de wijn, begin met de beste.”

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)