Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Ik ben iets meer een Ecuadoriaan zoals mijn vader. Die zijn wat warmer, knuffeliger en emotioneler”

"Ik ben iets meer een Ecuadoriaan zoals mijn vader. Die zijn wat warmer, knuffeliger en emotioneler”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Naam: Roberto Lasso Peňa (19, Rotterdam)/ eerstejaars international track geneeskunde/ woont in Maastricht/ sinds een jaar samen met Eartha

Grote liefde: [hij glimlacht van oor tot oor] Eartha. Ik heb haar op 9 april 2016 leren kennen in een club in Toronto, Canada. Ik heb daar de laatste vier jaar van mijn middelbare schooltijd gewoond. Zij begrijpt mij het beste en is mooi. Ik heb veel respect voor haar. Ze heeft veel meegemaakt, is opgegroeid bij pleegouders. Waar ik altijd op de steun van mijn ouders en grote broer kon rekenen, moest zij het alleen doen. Ze is een knokker en studeert nu humane biologie in Toronto. Na de zomer komt ze naar Maastricht voor een master epidemiologie. Megaspannend. We gaan samenwonen, daar zie ik enorm naar uit.
Ik fiets, dus ik ben een Nederlander. Ik voel me zeer thuis in het Nederland van mijn moeder, maar ik ben iets meer een Ecuadoriaan zoals mijn vader. Die zijn wat warmer, knuffeliger en emotioneler. Tegelijkertijd ben ik net als de Nederlanders direct, dat vind ik fijn. Ik houd niet van het politiek correcte waar Canada om bekend staat. Ze spreken zich niet uit, durven geen nee te zeggen en zeggen de hele dag sorry, zelfs als het regent.
Thuis is … waar de mensen zijn waarom ik geef. Ik heb op heel veel plaatsen gewoond vanwege het werk van mijn vader, die fiscalist is. Als baby vloog ik naar Brazilië waar ik Portugees leerde, dat ik als kleuter terug in Nederland weigerde te spreken. Ik heb nog even in groep 3 van de basisschool gezeten, leerde de woordjes boom, roos en vis schrijven en verhuisde toen weer naar Luxemburg. Ik spreek Nederlands, Luxemburgs (mijn ouder wonen nu weer in Luxemburg), Duits, Engels, Frans en Spaans, dat mijn zwakste taal is. Ik heb nooit in een Spaanstalig land gewoond. Komende zomer ga ik meelopen in een ziekenhuis in Mindo, Ecuador, dan komt het wel goed met Spaans.
Ik sport omdat ik gezond wil blijven. Nee, ik sport op de eerste plaats omdat ik ervan houd: voetbal, basketbal, tennis, pingpong, badminton, zwemmen, hardlopen in allerlei vormen: cross country, 1500 en 3000 meter op de baan en langere afstanden op straat. Ik heb prijzen gewonnen met zwemmen en hardlopen. Dit jaar ben ik met triatlon begonnen in Maastricht bij Ferro Mosae en speel ik met drie andere mannen van onze vereniging in de eerste divisie. Fietsen is mijn zwakste punt, daar verlies ik nog tijd mee. Vorige week haalden ze me tijdens de training uit het water om me te huldigen als dertigduizendste lid van de Nederlandse Triatlonbond. Ik kreeg een oorkonde, een shirt en duizend euro voor mijn team.
Over tien jaar … ben ik klaar met mijn master geneeskunde en me hopelijk aan het specialiseren tot tropenarts. Ik wil naar ontwikkelingslanden, Ecuador of Afrika, dat weet ik al heel lang. Ik wil verschil maken en iets achterlaten op deze wereld. Ik wil anderen blij maken, daar word ik zelf ook het gelukkigste van.
Ik lijk op mijn vader. Niet in alles, maar we zijn allebei familiemensen, vinden het belangrijk dat we elkaar steunen en voor elkaar klaar staan. We reageren ook allebei emotioneler en zijn dol op koosnaampjes; Què linda! is er een van, wat ben je mooi! in het Spaans. Net als mijn moeder heb ik graag alles onder controle en ben ik goed in organiseren. Dat moet ook wel want ik studeer, sport, ben actief binnen IFSMA (een internationale organisatie voor geneeskundestudenten die uitwisselingen regelt, red.), dans en ben jaarvertegenwoordiger binnen de studie.
Wanneer heb je voor het laatst gehuild? Toen mijn vriendin na Pasen weer naar huis ging, maar het waren eerder vreugdetranen. Ik ben zo blij dat we elkaar hebben gevonden, dat we onze lange afstandsrelatie laten slagen, dat ze bijna naar Nederland komt. 
Welk nieuws heeft je de afgelopen tijd boos gemaakt? Ik word niet zo snel echt boos, maar ik heb me geërgerd aan de Feijenoordhooligans die anderhalve week geleden hun frustratie botvierden en relletjes schopten. Nu ben ik, als Rotterdammer (ik ben er geboren), dolgelukkig dat wij het landskampioenschap gewonnen hebben.
Ik kibbel vaak met mijn broer en zus. Nee, met mijn oudere broer kibbel ik al heel lang niet meer. Ik keek altijd tegen hem op, hij doet twee studies in Rotterdam, loopt stage bij een accountantskantoor, sport veel en is heel sociaal. Hij was altijd degene die me overhaalde als ik niet weer wilde verhuizen. Hij liet me de voordelen zien: een nieuwe taal, ander deel van de wereld. Ik treed vaak in zijn voetsporen en neem zijn raad ter harte: haal zoveel mogelijk uit het leven. Wij lijken uiterlijk op elkaar, maar innerlijk is hij Nederlandser: direct, rationeel, ‘kouder’.
Een goeie dokter … geeft om zijn patiënten en ziet dat iedereen anders is.
Bid jij wel eens? Ja, ik ben gelovig, ik geloof in de Heer en de Bijbel. Al neem ik die niet letterlijk, het gaat me om de normen en waarden. De meeste studiegenoten geloven niet, maar dat vind ik niet erg. Het gaat me ook niet om de kerk, het gaat me erom hoe je bent als mens, hoe je omgaat met anderen. Ik geloof er wel in dat alles gebeurt om een reden. Niets is toeval.
Ik ben graag de baas. [Lacht] Ik denk het wel. Ik neem graag de leiding en houd ervan om mensen te inspireren. Ik heb ook vaak het gevoel dat ik dingen beter weet. O dat moet je maar niet opschrijven. Dit betekent niet dat ik anderen geen kansen geef, ik kan ook volgen, maar als mensen de kans niet grijpen, dan doe ik het.
Afscheid nemen doet pijn. Ja. Ik heb door al die verhuizingen al vaak afscheid moeten nemen van vrienden. Ik heb beste vrienden per land. Soms is het moeilijk om contact te houden, maar als je echte vrienden na een jaar weer ziet, pak je de draad zo weer op. Ik denk dat een vriendschap zich snel verdiept, juist omdat je vertrekt. Je praat meer, het is intensiever. Het heeft me een hoop mensenkennis opgeleverd. Ik begrijp mensen beter.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)