Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Thomas

Thomas

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik kom met uw permissie nog even terug op de universitaire verkiezingen. Want nu ligt het verkiezingskrantje er en kunnen we allemaal lezen wat de dames en heren en meisjes en jongens ons beloven, hoe ze eruit zien, waar ze zich druk over maken en waarom we dus op ze moeten stemmen. Mag ik er een paar opvallende dingetjes uitlichten? Of opvallende mensen? Want ik sta compleet paf van student Thomas Vaessen. De jongeman verklapte al eerder in dit blad dat hij drie studies tegelijk volgt omdat hij zich anders verveelt, en nu blijkt dat hij ook nog eens kans maakt om in drie raden terecht te komen! Om te beginnen de universiteitsraad, daar is hij op dit moment al een zeer verdienstelijk lid van, zo heb ik vernomen, en dan ook nog eens de faculteitsraden van psychologie en de FHML. U weet, ik maak in deze rubriek wel eens een grapje over sommige mensen, altijd mild van toon hoor, anders komen ze me opzoeken in mijn adelaarsnest op de Berg, maar bij deze Thomas durf ik daar niet aan te beginnen. (Ik durf zelfs mijn verbazing niet te uiten dat dit soort talenten uit Heerlen kan komen. Heerlen! Nou goed, alleen tussen haakjes dan.) Dit noemen we geen multitalent meer, dit is een multifunctioneel wezen, een multimens!

Het grappige is, voor de universiteitsraad heeft zich nu een meisje van de SBE gekandideerd die meent dat de scheidslijnen tussen de faculteiten te groot zijn, dat er meer communicatie en meer samenwerking moet komen; nou, die kan meteen naar huis want Thomas vervult die rol straks in zijn dooie eentje met verve. Hij is de vleesgeworden in-between, de verbindingsofficier die alle uithoeken van onze prachtinstelling kent, de jongeman die nergens meer met een kluitje in het riet wordt gestuurd omdat hij altijd weet hoe het er bij de buren aan toegaat.  

Nog boeiender wordt het als je bedenkt wat dit betekent voor onze vergadercultuur. Want waarom nog al die aparte raden? We kunnen ze straffeloos in elkaar schuiven. Als dat geen efficiëntieslag oplevert weet ik het niet meer. En om het helemaal win-win te maken schuiven we de bestuurders ook in elkaar. Voor het evenwicht en vanwege de inherente besparing. Niet letterlijk natuurlijk, alhoewel de gedachte verleidelijk is, ons Hoge College bijvoorbeeld teruggebracht tot één persoon, maar hoe krijg je gezien hun respectieve posturen een mevr. Lichtschicht ingepast in een heer Boss? Bij een Germanicus zou het nog te proberen zijn… Allez, genoeg, ik sla op hol.

Terug naar de verkiezingen. Want die gáán dus ergens over hè! Lees de wervende teksten in het verkiezingskrantje en u begrijpt bijvoorbeeld wat de dilemma’s zijn waarmee de hedendaagse milieubewuste student worstelt. Bij Fasos is het Dope dat zich over duurzaamheid druk maakt. Een belangrijke slag in de oorlog om het klimaat is laatst binnengehaald: het afval zamelen we gescheiden in. Alles opgelost? Bejjegek! Er is een nieuw probleem: hoe doe je dat precies, dat scheiden van het afval? Dat is een serieuze kwestie.

Dope, met drie kandidaten in de running, schetst het probleem: karton, dat gaat bij het papier, dat is logisch. Maar - let op, nu komt het - wat moet je met een stuk karton waar etensresten aan plakken? Nou?? Daar had  u nog niet over nagedacht hè? Het is het dilemma van elke bezorgpizza-eter, want je wilt natuurlijk niet verantwoordelijk zijn voor vervuilde afvalstromen. Daarmee bezorg je de planeet alleen maar extra kopzorgen. En dat is het laatste wat een goedwillende student beoogt. Gezien het belang van de zaak stel ik voor dat die meteen van het Fasos-niveau naar centraal, naar de universiteitsraad wordt getild. En dat ons Hoge College er een uitspraak over doet. De tijd dringt. De pizzaboy staat voor de deur.

 

Albert Bergbroeder 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: