Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Postpunk uit de jaren tachtig

De jaren ’80 waren behoorlijk waardeloos. Reagan en Thatcher, ongebreideld materialisme en de verheerlijking van bezit. Beenwarmers en colberts met de mouwen opgestroopt. Knight Rider en Miami Vice. Ik was -4 tot 6, en heb het dus van horen zeggen (en van de middagherhalingen op Veronica). In de hitparade was het ook treurnis troef: Spandau Ballet, Madonna, Wham, New Kids On The Block. Glamrock, ook dat nog. Zucht.

Anderzijds: er gebeurde wel wat. Lekker rellen tijdens de kroning (kom daar nu nog maar eens om), de mijnwerkersstakingen in het Verenigd Koninkrijk en de val van de Muur, ze hielden er destijds van om de straat op te gaan. En muzikaal was er dieper dan de Top 40, zoals in elke tijd, genoeg te horen en te beleven: klassieke hip-hop (Run DMC, NWA) kwam op in de VS, grunge begon als genre vorm te krijgen (Pixies, Sonic Youth, Nirvana), punk was al jaren de geprefereerde soundtrack voor het slingeren van brokken gasbeton naar dienders.

In Engeland ontstond er uit die punkbeweging iets nieuws: jongens met een universitaire opleiding vonden de ethos van punk (antiautoritair, wars van opsmuk) prijzenswaardig, maar de muziek eendimensionaal. Hun muziek was complexer, breder geïnstrumenteerd, en ging niet meer louter recht vooruit. Inmiddels noemen we dit genre post-punk (kun je eigenlijk niks mee), en de bekendste exponenten waren the Cure, Joy Division en the Smiths. In de afgelopen jaren beleefde de stroming een revival met bands als Interpol, Editors en Bloc Party.

Vrijdag 26 april wordt er een post-punk minifestival georganiseerd in de Nieuwe Nor, waarbij twee Britse bands uit de bloeiperiode, Red Lorry Yellow Lorry en Chameleon Vox, een set verzorgen. Ik kende beide groepen niet, maar ze schijnen favorietjes van de legendarische radiomaker John Peel te zijn geweest, en dat is meestal voldoende informatie. Vooral bij RLYL werd ik prettig verrast: waarom is deze muziek niet bekender? Het is zo mogelijk een nog 'gefucktere' versie van Joy Division: intens, schichtig en somber. Urgente riffs, stuwende ritmesectie, luisteren is onwillekeurig hoofdwiegen. Het voorprogramma wordt verzorgd door Franse jonge honden Electric Electric, die met hun hypnotische indie-electro niet misstaan. Puike lineup.

Over Joy Division gesproken: 25 mei wordt in de Nieuwe Nor een tribute-avond aan de band van wijlen Ian Curtis en zijn kameraden georganiseerd. Zou interessant kunnen zijn.

Jeroen Postma

 

Repost ft. Red Lorry Yellow Lorry & Chameleons Vox, vrijdag 26 april, Nieuwe Nor, Heerlen. Kaarten €20 vvk, €25 aan de deur.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)