Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Docent in de praktijk

Docent in de praktijk

Medewerkerscolumn

In een verlate lenteschoonmaak in mijn werkkamer neem ik ook de map ‘belangrijke papieren’ onder handen. Achterin stuit ik op een certificaat van de ‘Basiscursus voor docenten’, behaald toen ik als promovendus werkte in Amsterdam. Ineens herinner ik me weer die cursus, het waren de eerste stappen in mijn docentencarrière. Razend zenuwachtig was ik voor de video-opname van mijn proefcollege voor het klasje medecursisten.

Ondanks de ongetwijfeld nuttige feedback bereidde die sessie me in het geheel niet voor op de pure paniek van de eerste keer voor zo’n collegezaal: studenten die voelen als vijanden, met hun ongeïnteresseerde blikken, veel te druk met elkaar om naar mij te willen luisteren, hoe ga je daarmee om? Ik herinner me nog de allesoverheersende wens om weg te rennen, en de uitputting en onzekerheid achteraf, elke week weer. Zo’n eerste keer een vak geven is eigenlijk vooral overleven. Pas daarna komt er enige ruimte voor de volgende stap: je eigen stijl als docent ontwikkelen, en vooral leren aanvoelen wat studenten nodig hebben.

Het tweede jaar kreeg ik ook de avondstudenten. Wat niemand me had verteld, was dat deze studenten bestuurskunde en politicologie niet alleen ouder waren dan ik, maar vooral ook op een heel andere manier studeerden: naast hun werk, voortdurend bezig met de vraag naar toepassing van de theorie op hun eigen werk. Lastig te beantwoorden vragen voor een 25-jarige promovendus die nog nooit in het openbaar bestuur had gewerkt. Het duurde even, maar toen kreeg ik het door: deze studenten verlangden van mij helemaal niet het definitieve antwoord. Tijdens de colleges kwamen we samen een heel eind: ik legde de theorie zo duidelijk mogelijk uit, zij zetten hun voorbeelden uit de praktijk van politiek en bestuur er tegenover, en al pratend en discussiërend begrepen ze niet alleen de theorie beter maar zagen ze in hun dagelijkse werkomgeving ook plotseling een patroon in wat eerder chaos leek. En daar was het toch om te doen.

Sinds die tijd, lang geleden inmiddels, ben ik het altijd blijven doen: onderwijs zowel aan ‘gewone’ studenten als aan professionals. Het is allebei uiterst bevredigend, maar zeer verschillend van aard: de eersten veel meer open, blanco in zekere zin, en vaak ook naïef over de praktijk in de politiek en overheidsbureaucratieën; de professionals daarentegen met hun eigen ideeën over hoe het zit, cynischer ook soms, en tegelijkertijd zeer gespitst op het verkrijgen van inzichten waar ze mee verder kunnen. Paniek en stress voel ik niet meer als we elkaar treffen, maar wel altijd de druk om beide typen studenten verder te helpen. Wat een mooi vak hebben we toch.

Klaartje Peters, bijzonder hoogleraar lokaal en regionaal bestuur bij Fasos  

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: