Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Massapsychose en misofonie

Massapsychose en misofonie

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

De laatste weken denderden twee nieuwe aandoeningen met stip de spraakmakende ziekten-rankings binnen. Een mooie oogst in tijden van onrust. Allereerst de hernieuwde kennismaking met een oude bekende: de (collectieve) massapsychose. De laatste weken hebben we tragische, vrolijke en bemoedigende massale gebeurtenissen meegemaakt. In Engeland en Turijn moesten mensen letterlijk vluchten voor hun leven bij terroristische aanslagen of na een spontane paniek. Fans in Rotterdam sprongen met zijn allen in een onnozel fonteintje. Zij verloren hun smartphones, maar zagen in alles één grote eenheid. Te Maastricht beleefden duizenden een roze woensdag van juichen en huilen rond hun wielerheld. Veel Nederlanders repten zich zaterdag naar Bunschoten om te helpen een vermist meisje te zoeken. Justin Bieber bezocht diezelfde dag Pinkpop.

Na wat aanloopjes in de krant kwam op een mooie Pinksterdag eindelijk een erkend therapeut op Radio 1 met de verlossende mededeling. Al die hollende, zwijmelende en hyperactieve mensen hadden last van een massapsychose. Aan het eind van de negentiende eeuw is al heel wat geschreven over wat er gebeurt als we in een op drift geraakte massa terechtkomen. Volgens sommige geleerden worden we zelfs overgenomen door een soort gezamenlijk brein dat ons willoos maakt. De deskundige meent dat die psychose ook nu nog aanwezig is in massa’s. Gelukkig kunnen we het niet helpen. De ‘aandoening’ is sterker dan wijzelf. Mooier bewijs voor een uitgesproken modeziekte die tot ad hoc diagnoses leidt, is niet mogelijk. Iemand die rent voor zijn leven, is hoogst individueel bezig. Met iemand die zijn buurman huilend in de armen valt omdat er wat te vieren valt, is weinig mis. Invoering van een etiket als massapsychose is totaal overbodig. Dat was het vroeger en nog steeds

Op zaterdag bevatte Trouw een bijzonder katern: Het grote herrienummer. De schrijvers kwamen ook terecht bij psychiaters van het Academisch Centrum Amsterdam. Acht jaar geleden beschreven zij als eersten in de wereld misofonie oftewel geluidshaat. Wie de deur niet meer uitdurft vanwege de herrie elders, en wegens het gesmak van zijn familieleden tijdens de maaltijd op zijn kamer moet blijven, kan in Amsterdam terecht. Die kwaal onderzoeken en behandelen ze. Ultiem bewijs, de scan laat verhoogde prikkeling zien. Het lijkt mij prima om patiënten met dergelijke afwijkingen serieus te behandelen. Maar bouw er geen welvaartsziekte omheen. De pokkenherrie om ons heen is al erg genoeg.

Hans Philipsen

 

Hans Philipsen is oud-rector van de UM 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

2017-06-12: Tineke Winterberg
Geachte heer Philipsen,

Fijn dat u aandacht besteedt aan misofonie. Ik vroeg me bij het lezen af aan wie uw aansporing 'Bouw er geen welvaartsziekte omheen.' gericht is. Aan de journalistiek? Aan de misofonie-onderzoekers? Ik vraag het me oprecht af.

Met vriendelijke groet,

Tineke Winterberg
voorzitter Vereniging Misofonie NL

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: