Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Op m’n 25e beheerde ik een beleggingsportefeuille van 250 miljoen euro”

“Op m’n 25e beheerde ik een beleggingsportefeuille van 250 miljoen euro”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Sanne Jongen (32, Tilburg)/ docent bij Finance (SBE), sinds 2015/ getrouwd met Mathijs, twee zonen Thomas (3) en Lucas (1)/ woont in Maastricht

Tilburg of Mestreech? Maastricht. In Tilburg heb ik alleen de eerste zes maanden gewoond. Mijn ouders komen allebei uit Maastricht, maar zaten tijdens mijn geboorte tijdelijk in Tilburg. Mijn moeder gaf les op een basisschool. Mijn vader deed een studie bedrijfseconomie en gaf les aan de lerarenopleiding. Ze woonden toen boven een lokale bank en daar ben ik geboren. Tussen de dubbeltjes en de kwartjes, roepen mijn broers dan altijd. Mijn baan als docent Finance is ‘in genetisch opzicht’ de perfecte combinatie. Mijn vader is een doorzetter. Hij begon op wat toen de lagere detailhandelsschool heette en eindigde op de universiteit. Hij heeft gewerkt als onderdirecteur bij de Rabobank en is later eigenaar geworden van drie vestigingen van McDonald’s in Maastricht. Ik kwam daar eigenlijk nooit, dus nee, je kunt niet zeggen dat ik groot geworden ben met hamburgers.
Zo moeder zo dochter. Zeker. Ik lijk als twee druppels water op mijn moeder. We zijn even groot, bewegen hetzelfde en hebben dezelfde mimiek. Ook qua karakter ontlopen we elkaar weinig. We zijn vrolijk, enthousiast, optimistisch, maar we piekeren ook veel. We zijn perfectionistisch en willen alles goed doen, de juiste keuzes maken. Ik kan voors en tegens eindeloos tegen elkaar afwegen. Sinds ik kinderen heb, kan ik beter relativeren. Waar maak ik me druk om, denk ik dan. Als het met de kinderen maar goed gaat.
Ik heb een gat in mijn hand. Helemaal niet. Ik ben heel prijsbewust, doe boodschappen bij de Lidl. Met twee jonge kinderen kom je nauwelijks buiten en geef je vanzelf weinig geld uit. Ik koop ook veel tweedehands en ben niet echt modegevoelig. Kijk, dit poloshirt heb ik al tien jaar.
Het kan raar lopen. Ik had niet verwacht dat ik weer bij de UM terecht zou komen. Na mijn afstuderen heb ik er als docent gewerkt en ben toen naar DSM vertrokken. Ik was nieuwsgierig naar de praktijk. Ik maakte snel carrière en beheerde op m’n 25e een beleggingsportefeuille van 250 miljoen euro. Tegelijk werkte ik me te pletter, wilde alles goed doen. Toen mijn eerste zoon kwam, ben ik minder gaan werken, maar ik hield dezelfde taken en verantwoordelijkheden. Op dat moment kwam er bij SBE een docentplek vrij. Wat te doen? Ik heb er lang over nagedacht. Stoppen bij DSM, mijn carrière ‘afbreken’, een hoop salaris inleveren? Ik koos voor SBE. Ik heb van die beslissing geen seconde spijt gehad.
Ik ben allergisch voor... Niets eigenlijk. Ik eet alles, de meest exotische dingen. Ik heb eendenpoten in Hongkong gehad en gefrituurde krokodil in de VS. Ik ben niet dol op olijven. In de categorie sociale allergieën erger ik me aan mensen die zich onrechtvaardig gedragen. Bij DSM moest ik een keer iets uitzoeken over nieuwe investeringen bij pensioenfondsen. Ik had daar veel tijd in gestoken en een rapport over geschreven, mijn baas bladerde erin en riep: doen we niet. En dat was het.
Hond of kat? Geen van beide. Kost te veel tijd. Ik kan nog net ons konijn in leven houden. Aan katten erger ik me dood, vooral als ze zomaar overal rondrennen, poepen en vuilniszakken openkrabben.
De nekharen van mijn man gaan overeind als ik... Rommel laat slingeren. Wat kleren betreft ben ik redelijk georganiseerd, maar speelgoed, post of pasjes ruim ik niet altijd op. Maar goed, mijn man stamt uit het tijdperk van de jagers en verzamelaars zeg ik altijd, en dan vooral de verzamelaars. Hij bewaart echt alles, bioscoopkaartjes, oude schoenen, alles. En dat slingert dus ook overal. O, dit gaat-ie leuk vinden!
Ik ben als de dood voor... Naasten of dierbaren die overlijden. Een jaar geleden is mijn neefje overleden aan kanker. Hij was 24. Je denkt: dat overkomt anderen, ons niet. Ik was in de tijd dat hij ziek was, zwanger en extra gevoelig. Af en toe overvalt het me weer. Toch ben ik niet extra beschermend tegenover mijn eigen kinderen. Dat heeft weinig zin, je kunt het helaas toch niet voorkomen.
Laatste musical? Wacht even... dat weet ik... ehm... Les Misérables in Londen. Knap hoor, hoe dat muzikaal in elkaar steekt. Ik heb zelf viool gespeeld vanaf mijn zesde, maar ik was geen uitblinker. Ik mocht thuis één muziekinstrument en één sport uitkiezen. Dat werden viool en hockey in mijn geval.
Collega’s weten niet dat ik in mijn vrije tijd... Ik denk dat ze alles van me weten. Ik ben een makkelijke prater, een open boek.
De vakantie is geboekt. Nee, nog niet, maar dat is een luxe kwestie. We kunnen kiezen tussen de Nederlandse of Belgische kust, daar zitten onze families in een vakantiehuisje. We gaan in ieder geval niet naar allebei. Dat is met kinderen al snel een volksverhuizing.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)