Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik wil iedere kleine noot kunnen horen”

“Ik wil iedere kleine noot kunnen horen”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

Universiteitskoor viert lustrum

Ho-ho-ho-ho-hooo klinkt het maandagavond in de hal van de Kapoenstraat 2. Hier oefent het Universiteitskoor voor hun lustrumconcert. Op zaterdag 17 juni zingen ze de Carmina Burana in het MECC. In de veertig jaar dat het koor bestaat is er het nodige veranderd.

Het zijn voorlopig alleen de mannen die vanavond repeteren. Het is drie weken voor het concert en dirigent Wim Vluggen wil de puntjes op de i zetten van de stukken die de bassen en tenoren alleen zingen. Dat is wat saai voor de vrouwen, dus die komen pas na een uur binnen druppelen. Vluggen klapt het tempo. Sommigen halen te veel adem, anderen op het verkeerde moment. “Daar kun je geen adem halen, dat duurt te lang. En let op de e’tjes, die zing je echt allemaal.” Even later bij een ander stuk: “Hij (componist Carl Orff, red.) is heel accuraat in het schrijven van de accenten, dus zing ze alsjeblieft ook. Ik wil iedere kleine noot kunnen horen. Zing met zelfvertrouwen, maar niet met te veel kracht. Dan wordt het schreeuwen.”

Het klinkt misschien streng, maar het wordt vriendelijk gebracht. De sfeer is geconcentreerd maar relaxed. Iets wat de oud-leden die naar de reünie in februari kwamen meteen herkenden, zegt voorzitter en jurist Menno de Bruin. “Toen waren bijna alle leden Nederlands, nu is meer dan de helft buitenlands. Toen bleven mensen veel langer lid omdat studenten langer over hun studie deden, nu blijven uitwisselingsstudenten maar een half jaar. Toen waren er zo’n vijftig leden, nu gemiddeld tachtig tot negentig, voor de Carmina Burana zijn we zelfs met 110. Maar de sfeer, die is onveranderd.”

Vluggen, die inmiddels 22,5 jaar de dirigent van het Universiteitskoor is, vindt dat in die tijd de kwaliteit vooruit is gegaan. “Deels komt dat doordat we met meer zijn. De laatste jaren hebben we geluk: er kwamen veel kandidaten op auditie.” Zo kun je niet alleen de beste zangers selecteren, maar bijvoorbeeld ook de tenoren in hoge en lage verdelen. “Met achttien klinkt dat heel wat sterker dan met zes.”

De andere reden voor de kwaliteitsslag? Het toegenomen aantal Duitsers. “Zonder andere nationaliteiten tekort te willen doen, merk ik toch dat Duitsers meer discipline hebben. En als ze zich ergens aan verbinden, dan komen ze. Een paar jaar geleden hadden we een programma met filmmuziek. Sommige studenten vonden dat niets en blijven dan een half jaartje weg.” Zo niet de Duitsers. De Bruin denkt ook dat de koorcultuur die bij onze oosterburen heerst, een pluspunt is. Sowieso hebben de meeste zangers al enige ervaring voordat ze bij het Universiteitskoor komen. “Ik denk dat we er ieder jaar maar vijf à zes hebben die nog nooit hebben gezongen”, zegt student-bestuurslid Pierre Wilckens. “We willen zoveel mogelijk voor iedereen openstaan, maar het niveau moet ook redelijk hoog zijn. Anders lukt het niet om in een half jaar een stuk in te studeren.”

De dames zijn inmiddels binnen, maar ze moeten nog even wachten. “Nog vijf minuten”, roept Vluggen en hij steekt een hand op. Hij wil het tempo van een bepaald gedeelte nog wat omhoog brengen. “Jullie beginnen te langzaam op die kwartnoten.” Knippend met zijn vingers geeft hij het tempo aan. “Perfect.”

Het koor zal tijdens de uitvoering alleen begeleid worden door twee piano’s en percussie. “Normaal speelt bij de Carmina Burana een heel orkest mee”, zegt Wilckens. “Het is een spectaculair stuk”, vindt De Bruin. Vluggen is het met hem eens. “Heel levendig.” Er is geen strijd om de solopartijen, die zoals altijd worden ingevuld door professionele zangers. “En soms door studenten van het conservatorium”, zegt De Bruin. “We willen niet dat onze leden alleen maar met hun eigen stuk bezig zijn.” Waar wel nog even op gelet moest worden was de uitspraak. Het stuk is weliswaar in het Latijn, maar spreek je dat op z’n Duits of z’n Nederlands uit? “We hebben gekozen voor Duits, omdat de componist ook Duits is”, vertelt De Bruin.

In de hal van de Kapoenstraat 2 klinkt weer het ho-ho-ho-ho-hoo. Dit keer zijn het de dames die inzingen, terwijl de mannen een frisse neus halen. Maar niet voor lang. “Break is over!”, roept Wilckens. En nadat er aan alle kanten stoelen zijn bijgezet, 110 mensen passen niet zo maar in een hal, gaat het koor los vanaf het begin: “O Fortuna, velut Luna.”

Carmina Burana, zaterdag 17 juni, 20.00 uur, MECC Maastricht, kaarten kosten €20 (studenten: €15) en zijn te krijgen via www.umchoir.nl

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

2017-06-07: Klaartje Peters
Datum moet zijn 17 juni!
2017-06-07: Cleo Freriks
Je hebt helemaal gelijk, ik pas het aan!

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: