Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Groen licht wp-personeelsbeleid na ‘olifantsdracht’

MAASTRICHT. Applaus voor het tenure track beleid, en ruime instemming voor het hooglerarenplan. De universiteitsraad toonde zich vorige week tevreden over de aanpassingen die de rector, na kritiek van de raad, had doorgevoerd.

“Een grote stap in het HR-beleid”, noemde raadslid Mark Govers (wetenschappelijk personeel) de aanvaarding van vooral de nota over de tenure track procedures (zie Observant 28). Het gaat hier om een belangrijk deel van het loopbaanbeleid voor de academische staf, iets wat jarenlang op volstrekt willekeurige wijze door de faculteiten werd ingevuld. De huidige nota komt met een uniform kader en duidelijke uitgangspunten. Govers riep op tot een applausje van de raad voor de inspanningen van rector Rianne Letschert, die op haar beurt repte van een olifantszwangerschap; die kan immers tot 22 maanden duren. Letschert zelf is nog geen jaar in functie.

Die olifantenmetafoor gold eveneens voor het hooglerarenplan (‘werving, selectie en benoeming van hoogleraren bij de UM’); ook dat poogt uniforme regels te stellen voor de soorten hoogleraren die aan de UM kunnen werken en ook dat beleid heeft lang aangesleept. Deze nota oogstte meer kritiek: zo was er niet of nauwelijks voorzien in bemoeienis van een faculteitsraad bij de benoeming van universiteitshoogleraren. Dat is de speciale categorie van uitzonderlijke professoren die een bepaald wetenschapsgebied bestrijken dat door het college van bestuur van strategisch belang wordt geacht. Op dit moment kent de UM er vier. In de praktijk gaat het om mensen die elders soms met groep en al worden ‘weggekocht’, waarbij de nodige snelheid van belang is. In de regeling is nu de bepaling opgenomen dat de raad van de ‘anker’-faculteit in zo’n geval met spoed bijeenkomt, daar informatie over de kandidaat krijgt en vervolgens advies kan uitbrengen.

Een ten minste even principieel punt betrof de figuur van de praktijkhoogleraar, een variant op de bijzonder hoogleraar - iemand die door een externe partij wordt aangesteld en betaald. Moet die laatste aan alle normale eisen voldoen, waaronder bewezen onderzoekskwaliteiten, de praktijkhoogleraar wordt ingehuurd voor “specifieke coördinerende rollen en functies” in onderwijs of patiëntenzorg. Die begeleidt geen onderzoekers, is het uitgangspunt. Reden waarom in de vorige versie van de nota deze hoogleraar het ius promovendi, dat is de bevoegdheid om onderzoekers naar de doctorstitel te leiden, was ontnomen. De kritiek uit de raad en daarbuiten was voorspelbaar: zonder het promotierecht is een hoogleraar geen hoogleraar.

Maar volgens het juridisch advies dat Letschert bij de firma Capra Advocaten had ingewonnen kon het wèl, zei ze drie weken geleden nog. Daar is ze op teruggekomen: “In formele zin kan de praktijkhoogleraar het ius promovendi niet worden afgenomen”, staat er nu in de regeling. Toch zal deze hoogleraar dat recht niet uitoefenen, en dat op basis van een juridisch handigheidje. Omdat het college van decanen de instantie is die in concrete gevallen de promotor voor een bepaalde promovendus aanwijst, is nu besloten dat de decanen dat gewoon niet doen: de praktijkhoogleraar zal nooit worden ingezet als promotor.

Of deze gang van zaken juridisch waterdicht is weet ook de rector niet: in de begeleidende tekst voor de U-raad zegt Letschert dat ze een en ander nog wel wil checken bij het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)