Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Dunne boeken voor een mooie zomer

Dunne boeken voor een mooie zomer

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Nantes, 1 augustus 1914. “Omdat het weer er zich prima voor leende, en het zaterdag was, een dag die hij uit hoofde van zijn functie vrij mocht nemen, ging Anthime na de lunch een stukje fietsen.” Zo luidt de eerste zin van het maar 121 bladzijden tellende boek van Jean Echenoz, befaamd Frans schrijver, getiteld 14. Toen Anthime weer naar de stad daalde, galmden plotseling uit elke kerktoren de klokken. Algehele mobilisatie werd afgekondigd. Hij keert terug in een stad vol opwinding en luid uitgezongen patriottisme. Binnen enkele weken zouden de helden wel weer terug zijn. De volgende dag meldt hij zich met velen om per trein richting Ardennen te worden vervoerd.

Hijzelf, chef-boekhouder van een schoenenfabriek, en een aantal cafévrienden proberen bij elkaar te blijven. Zijn broer Charles doet eigenlijk niet mee. Die is op weg naar een plaats binnen de bourgeoisie van zijn baas. Verloofd met Blanche, diens dochter. Zij en Anthime laten elkaar ook niet geheel onverschillig. Voor het eind van het jaar is het optimisme verdwenen. Charles is door voorspraak bij de nog jonge luchtmacht terechtgekomen als fotograaf-waarnemer. Hij overleeft zijn eerste vlucht niet. Anthime en zijn vrienden overwinteren als kanonnenvlees in de loopgraven. En Blanche? Die is zwanger van Charles.

Wat er verder gebeurde tot de herfst van 1918 vertel ik niet. Echenoz kan dat beter. Het boek is een wonder van compactheid dat zich makkelijk laat lezen: een kroniek van levensverhalen, gebeurtenissen en omstandigheden. Geschreven in een mooie taal, precies in woordkeuze. De personen en hun wederwaardigheden worden niet uitgelegd, laat staan beoordeeld. Tegelijk is er een afwisseling met algemene stukken over de gruwel van de loopgraven, dieren in de oorlog en de oorlogswinsten van (schoen)fabrieken.

Ik had nog een schitterend voorbeeld van de Franse literatuur willen aanbevelen. Als bewijs dat de Fransen uitblinken in het dunne boek. Mijn kale tip is: Marie Darrieussecq, Hier is het heerlijk. Het leven van kunstschilder Paula Modersohn-Becker. Paula Becker, 1876-1907, is een belangrijk, maar onderschat voorloper van het expressionisme. Zij wilde schilderen, verder niks. Tegelijk was zij middelpunt van een artistieke kring. Paula stierf in het kraambed.

 

Hans Philipsen

 

PS Voor mijn plezier lees ik Franse literatuur in vertaling. 14, verscheen bij De Geus, is vertaald door Martin de Haan. Hier zijn is heerlijk door Mirjam de Veth, Arbeiderspers.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: