Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Academische opening: veel lof, van de UM voor de UM

Academische opening: veel lof, van de UM voor de UM

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zou het bedoeld zijn geweest als service aan de dames hoogleraren? Aan de rector? Dat ze wat gemakkelijker met hun naaldhakken over de steentjes van de Minderbroedersberg naar beneden konden wandelen in het cortège? Afgelopen maandagmiddag lag er voor het eerst een lange groene loper vanaf het bordes van de Berg naar beneden. Allicht goed bedoeld maar helaas niet echt effectief: een naaldhak ziet nu helemáál niet meer waar de spleten en gaten in het wegdek zitten, terwijl de loper te slap is om wegzakken te voorkomen. Geen nood echter, de stoet bereikte zonder verstuikte enkels het Jezuïetenklooster, waar dit jaar de opening van het academisch jaar werd afgetrapt.

In de grote collegezaal, die het met haar betonnen uitstraling - een gemiddeld crematorium oogt gezelliger - ontegenzeggelijk moet afleggen tegen het Vrijthoftheater (wordt verbouwd) of de St. Janskerk (te klein). Het was dus behelpen, ook met het verhoudingsgewijs minuscule podiumpje onderin de zaal. Zangeres Aïcha Cherif, die een prachtig eigen lied zong en later met tweekoppige band een zinderend Ode an die Freude van Beethoven ten gehore bracht, moest bijna moeite doen om met haar microfoonstandaard niet op de tenen van de vips op de eerste rij te gaan staan.

Maar ach, als ze aan het Vrijthof een beetje opschieten zal alles zich volgend jaar wel weer in oude luister voltrekken. Met hopelijk ook meer publiek; nogal wat hoogleraren lieten deze keer verstek gaan, en het voetvolk dat zich had aangemeld was evenmin voor honderd procent komen opdagen. Terwijl er meer aanmeldingen dan plaatsen waren. Het gevolg: lege rijen.

Wat stond er verder op het programma? Naast de keynote speech van de Libisch-Canadese Alaa Murabit de gebruikelijke onderdelen: de studentenprijs en de Edmond Hustinx wetenschapsprijs, vaardig aan elkaar gepraat door rector Rianne Letschert, die (de rector dus) traditiegetrouw op deze dag een klein rolletje heeft.

Want de hoofdrol is tijdens de opening aan de voorzitter van het college van bestuur gegund, Martin Paul. Anders dan veel andere collegevoorzitter in den lande houdt Paul niet van politieke speeches. Bij hem geen kritische noten over het hogeronderwijsbeleid van de regering, geen dringende aanbevelingen aan de onderhandelende partijen in de kabinetsformatie, geen klachten over de achterblijvende financiering van de universiteiten. In plaats daarvan concentreerde Paul zich op het thema dat voor deze dag gekozen was: kunnen academici de wereld veranderen?

Een, zo bleek in zijn maar ook in andere toespraken, niet al te handzaam thema. Het eenvoudige antwoord is immers: dat doen ze al, elke dag. Waren het geen wetenschappers die het internet uitvonden, de atoombom ontwikkelden, antibiotica introduceerden? De wereld is daar toch aardig mee veranderd.

Dus waarom dan toch zo’n thema? Ook Paul had merkbaar moeite een strakke lijn in zijn betoog aan te brengen. We leven in dramatische tijden, zei hij, de wereld kent vele problemen en dankzij de globalisering krijgt iedereen daarmee te maken, dus wat kan de universiteit doen? Zijn antwoord is even simpel als voor de hand liggend: wat de universiteit altijd doet, mensen opleiden en onderzoek doen. De klassieke kerntaken dus. Waarbij bepaalde maatschappelijke thema’s extra aandacht vergen, met name duurzaamheid. Daar doet de UM al heel veel aan, vindt Paul, die de tweede helft van zijn toespraak aan dit onderwerp wijdde, het is zelfs “deel gaan uitmaken van ons DNA”. Die claim is wellicht niet bezijden de waarheid als we de duurzaamheidsdoelen van de Verenigde Naties in ogenschouw nemen, want die zijn uiterst breed geformuleerd. Daaronder vallen bijvoorbeeld gezondheid, voeding, onderwijs, gendergelijkheid, vrede en recht(vaardigheid). Op een aantal van die terreinen is de UM actief en zal ze nog actiever worden, beloofde Paul.

Dus wat kunnen, wat moeten  academici doen? Die vraag moet vooral praktisch begrepen worden, betoogde Paul: hoe pakken we dingen aan. Waarmee hij een bruggetje maakte naar een aantal presentaties van zowel studenten als stafleden die hun kennis in de praktijk inzetten en daar ontegenzeggelijk goed werk verrichten. Een Chemelot-onderzoeker, Maikel Beerens, riep daarbij zelfs de hulp van een heuse robot in, waarmee hij een nerveus-onhandige en juist daardoor weer vermakelijke dialoog aanging. Indrukwekkend zijn de prestaties van zijn bedrijf Xilloc wel: op maat gemaakte titanium 3D-implantaten waarmee bijvoorbeeld gefragmenteerde schedels van een nieuw exterieur kunnen worden voorzien. Een patiënt in een filmpje wist het zeker: zonder dit implantaat was hij nu dood geweest.

Ook verder toonde de ene na de andere video de successen van UM-onderzoekers en –studenten, waarna ook de burgemeester, de gouverneur en ten slotte de directeur van het Natuurhistorisch Museum nog een gefilmde duit in het zakje deden door allemaal nog eens te benadrukken wat voor belangrijke rol de UM wel niet speelt in stad en regio.

En zo ging deze universiteit afgelopen maandag het nieuwe academische jaar in. Vol lof voor zichzelf.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: