Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Actieve gezinsvakantie: giraffes neerknallen

Actieve gezinsvakantie: giraffes neerknallen

Film: Safari

Het verhaal: Een vakantiefilm over moord, zo noemt Ulrich Seidl zijn uiterst ongemakkelijke documentaire over welgestelde Duitse en Oostenrijkse safaritoeristen die in Afrika op vakantie gaan om tegen betaling op antilopen, zebra’s en giraffes te schieten. In gestileerde tableaus brengt Seidl deze jachtpartijen in beeld en stelt de ongemakkelijke vraag: waarom beleven mensen plezier aan het neerknallen van dieren?

Een kiloknaller.

- Regisseur Ulrich Seidl is door filmcritici zowel een voyeur als een misantroop, cynicus, provocateur, pessimist en humanist genoemd. Het grootste misverstand over zijn werk is dat hij een misantroop is. De Oostenrijker laat de mens op zijn lelijkst zien, maar toch is hij als puntje bij paaltje komt een humanist. Of er nu sprake is van seks met kleine huisdieren (Tierische Liebe, 1996), sekstoerisme in Afrika (Paradies: Liebe, 2012), een wiskundeleraar met een ietwat ongezonde obsessie voor vrouwelijke curves (Der Busenfreund, 1997); altijd blijven Seidls films doordrongen van empathie voor zijn personages. Ja, zelfs die man die in Hundstage (2001) met een kaars in zijn anus het Oostenrijkse volkslied zingt, weet toch nog iets van zijn menselijke waardigheid te behouden.

- Seidl mag dan wel een humanist zijn, maar Safari lijkt toch eerder het werk van een humanist die de hoop heeft opgegeven. Vooral de scène waarin – in etappes – een vrouwtjesgiraffe om zeep wordt geholpen, terwijl het mannetje toekijkt, is onverdraaglijk. En dan moet het pièce de résistance nog komen: de scène waarin de zwarte helpers de gedode giraffe villen en leeghalen. Een scène waarvan ik geleerd heb dat je met de darminhoud van één giraffe makkelijk een dubbele garagebox kunt vullen.

- Mijn verbijstering werd nog groter toen ik bij mijn onderzoek voor deze recensie op

www.leopardlodge.com/hunting-rates.php terechtkwam; voor 2500 euro kunt u in Namibië een giraffe koud maken; voor 990 euro gaat de (zeldzame) bergzebra eraan; de prijs van een jachtluipaard is op aanvraag.

Seidl jaagt het publiek uit de zaal.

- Het fysieke ongemak dat je voelt bij het kijken naar Safari beschouw ik als een pluspunt, maar ik heb alle begrip voor kijkers die dit eerder als minpunt zien.

Het salomonsoordeel: Een verontrustende en uiterst ongemakkelijk documentaire over de menselijke behoefte om te moorden. De hel, dat zijn wij zelf.

Mark Vluggen

NB: Safari is te zien tijdens de derde editie van het Maastrichtse documentairefestival Docfest (22-24 sep). Zie www.docfest.eu voor het volledige programma. Na afloop van het festival is de film nog enkele keren in Lumière Cinema te zien.

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: