Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Nee

Nee

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

In het buitenland heerst een uitgesproken mening over Nederlanders. Of ik nu in Colombia, Vietnam of Korea was, steeds hoorde je dezelfde dingen. Natuurlijk wordt altijd het Nederlandse drugsbeleid aangehaald, maar ook de Nederlandse directheid is wereldberoemd.

In Zuid-Korea is dat wel anders. Daar is bijvoorbeeld het zeggen van ‘nee’ taboe. In Seoul heb ik eens een uur gewacht op een cappuccino, die ze achteraf in het desbetreffende cafeetje niet eens bleken te verkopen. Tijdens het bestellen kreeg ik een vriendelijke glimlach toegeworpen, maar vervolgens werd mijn tafeltje volledig genegeerd. Toen ik na een half uur vroeg of mijn koffie eraan kwam werd er weer vriendelijk geknikt, waarna de ober door een zijdeur verdween om zich niet meer te laten zien.

Dat zal ons in Nederland niet zo snel voorkomen. Toch vraag ik me af hoe direct we eigenlijk zijn. Ik moet helaas toegeven dat ik er zelf nogal moeite mee heb. Te vaak sta ik op straat weer naar een verhaal over zielige zeehondjes te luisteren en word ik in de verleiding gebracht om een deel van mijn stufi op te offeren. Het is alsof ze weten dat ze mij moeten hebben, die pubers met bodywarmers aan. Gemeen glimlachend blinken hun beugels in de zon, het teken dat het voor mij al te laat is. Ontsnappen is onmogelijk. WNF, Warchild, IFAW en buurthonk ‘Gezellig’ zijn er inmiddels door mij allemaal financieel op vooruit gegaan.

Ik had er genoeg van en mijn bankrekening ook. Ik weet van mezelf dat ik geen typische directe Nederlander ben, dus besloot ik de Koreaanse techniek toe te passen. Negeren en vriendelijk glimlachen. Met mijn blik op oneindig manoeuvreerde ik me vanaf de Stokstraat behendig langs alle goede doelen. Bijna het Vrijthof in zicht, het einde naakte! Toch wist een pukkelig joch mijn blik te vangen en me een folder met een schurftig aapje onder mijn neus te duwen; de jongen leek er zelf wel wat op. Ik haalde diep adem en keek hem recht aan. Ik glimlachte, knikte en liep door. Ik keek achterom en zag zijn beugeltje schitteren in de zon.

 

AMoraal

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)