Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“In onze wijk zat iedereen buiten met een kratje bier”

“In onze wijk zat iedereen buiten met een kratje bier”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zing, bid, vecht, huil, lach, werk en bewonder

Pim Martens (44, Brunssum)

Hoogleraar duurzame ontwikkeling en directeur ICIS, sinds 2004

Woont in Brunssum

Getrouwd met Petra, en samen dochter Robin (11) en zoon Timo (9)

Ik ben blij dat ik over een maand directeur af ben. Gemengde gevoelens. Ik heb in 2004 mijn kans gegrepen en heb het altijd met plezier gedaan. Wat is er mooier dan een groep onderzoekers te leiden op een thema waar je hart ligt, duurzaamheid? Aan de andere kant lijkt het me goed dat er nu, met Ron Cörvers, een frisse wind waait door het instituut. Na een paar jaar zie je dezelfde discussies en rapportages voorbijkomen en krijg je toch last van routine. Dat is niet goed voor een groep die pretendeert innovatief te zijn.     Ik ben vervreemd van mijn wortels. Helemaal niet. Dat is het voordeel van wonen in de stad waar je bent opgegroeid, al mijn familie woont nog in Brunssum. Net als mijn vrienden die ik al uit de zandbak ken. Eens in de twee weken zien we elkaar. Bij hen gedraag ik me niet anders dan op de universiteit. Ik ervaar beide kringen niet als twee verschillende werelden.     Doe mij maar klassiek ballet. Liever niet, net als musicals. Ik ben een keer naar een Tibetaanse opera geweest, en dat was ook geen succes. Ook niets van te verstaan, uiteraard. Ik ga wel naar cabaret, Wim Helsen was lachen. Of naar een popconcert. Ik heb kaartjes gekocht voor Fleetwood Mac in Keulen, al is de oude bezetting niet meer compleet.     Ik moet helaas in een duffe Toyota Prius rijden. Het is een Twingo. Ik ben slecht in auto’s. Ooit had ik iedereen verteld dat ik een Opel had gekocht, bleek ik een paar weken later met een Volkswagen aan te komen rijden. Mijn vrienden hebben er duidelijk meer verstand van. Ik ben al lang tevreden als hij veilig en zuinig is. Ik sta ‘m ook niet elke zondag te poetsen, nee. In de zomer laat ik ‘m staan en fiets ik weleens naar mijn werk, ik doe er een uur over. Deze fietstochten zijn sinds een jaar of drie onderdeel van mijn triatlon-training. Een achtste welteverstaan, dus 500 meter zwemmen, vijf km rennen en 20 km fietsen. Liefst off road allemaal, dus ook met mountainbike door het bos.     Liever naar de tentoonstelling over Bowie in Londen dan naar het Rijksmuseum. Mee eens. Ik ben geen grote fan van Bowie, maar ik hou wel van Londen. Leuker dan Parijs of Berlijn. Het bruist meer. Ik ben er veel geweest voor mijn promotieonderzoek. Heerlijk was dat, ik voelde me toen een halve Londenaar. Ik zeg niet dat ik er wil wonen, te benauwend, zo’n wereldstad.      Wanneer schoot je voor het laatst uit je slof? Ik ben niet zo snel boos, hoogstens licht geïrriteerd. Wat is boos? Ik vind het zo dramatisch klinken. Ook op mijn werk sla ik niet met de vuist op tafel. Nee, ik krop ook niets op. Ik kan wat dat betreft goed relativeren. Het is een kwestie van balans, want onverschillig ben ik evenmin.     Ik kom uit een mijnwerkersgezin. Niet helemaal. De grootouders van mijn moeder zijn vanuit Friesland naar het zuiden getrokken vanwege de mijnen. En mijn opa van vaderskant was opzichter, maar mijn vader heeft nooit in de mijn gewerkt. Hij had een administratieve functie bij DSM. Ik kom wel uit een traditioneel groot gezin. Ik heb zes zussen en één broer, ik was de één na jongste en moest slim zijn om dingen voor elkaar te krijgen. We woonden in een mijnwerkerskolonie, zo’n wijk waar ’s avonds iedereen met een kratje bier buiten zat. En maar roepen naar iedereen.     Sinds ik de Nobelprijs heb gewonnen, gaan vele deuren voor me open. Het ging om 1/6000ste deel hè. En als deuren opengaan, gebeurt dat naar rato. Ach, wat stelt het voor als je samen met drieduizend collega’s van het klimaatpanel IPPC een halve Nobelprijs wint, samen met Al Gore? De Nobelprijs voor de Vrede nota bene. Ik zou hem graag alleen willen winnen, maar dan voor duurzame ontwikkeling. Het is een vakgebied dat inmiddels veel erkenning geniet maar weinig uitblinkt in daadkracht. We praten te veel en doen te weinig. Dat komt ook omdat er over de vraagstukken verschillend wordt gedacht en er tegenstrijdige belangen mee gemoeid zijn.     Wat wil je nooit meer meemaken? Mijn jongste zus is op zesjarige leeftijd omgekomen. Ze viel uit een hoge boom en is niet meer bij bewustzijn geraakt. Ik was toen acht. Zeer ingrijpend, maar niet zoiets waar we later nog veel over gepraat hebben.    Als tiener wilde ik niet deugen. Jawel. Ik was vrij makkelijk. Alleen niet als ik me onrechtvaardig behandeld voelde. Als kind ben ik een keer onterecht de klas uit gestuurd. Ik was zo boos dat ik op mijn sokken door de sneeuw naar huis ben gelopen.     Ik ben een vader die met zijn kinderen onderhandelt. Zelden. Je moet kinderen de vrijheid geven, maar niet in alles. Mijn vrouw en ik bepalen bijvoorbeeld naar welke school ze gaan. En dat is niet per se de school waar vriendjes en vriendinnetjes terechtkomen. Ik heb wel geleerd dat, als ze iets vragen, je nooit ‘misschien’ moet zeggen. Want ‘misschien’ wordt op een of andere manier altijd ‘ja’. Kinderen zijn hartstikke slim.     Wetenschapper of activist? Voor 90 procent wetenschapper en 10 procent activist. Ik hoop er 70-30 van te maken. Niet dat ik me aan een boom ga vastketenen, maar ik vind dat academici zich meer moeten laten gelden, in publieke debatten of in de media. Ik doe dat via blogs, Twitter en opiniestukken. Iets wat meestal in de avonduren gebeurt. Wat dat betreft maak ik nauwelijks onderscheid tussen werk en privé. Al ben ik soms blij dat ik in Brunssum woon en niemand van de UM tegenkom op het terras of de braderie.

 

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)