Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Bewonder

Bewonder

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Als kind dacht ik: hoe ouder ik word, hoe meer ik zal begrijpen van de wereld. Maar het klopte niet. Ik ben nu 21, en ik vind steeds vaker dingen onbegrijpelijk. Hoe meer jaren er op mijn teller staan, des te meer verschillende meningen ik heb moeten aanhoren, analyseren en bedenken of ik ze begreep of niet. Vaak begreep ik ze, maar soms ook niet. Zo vertelde iemand die ik ooit bewonderde dat hij niet in liefde gelooft. Als zijn toenmalige vriendin zei: “Ik hou van je”, zei hij het braaf terug, maar alleen om haar tevreden te stellen. Het arme meisje had geen idee. Inmiddels heeft hij weer een nieuwe vriendin. Ik ben benieuwd wat hij haar vertelt.

Iemand anders die ik ooit bewonderde gelooft juist in het vermenigvuldigen van liefde, en je niet beperken tot één persoon. Hij heeft een paar partners met wie hij het bed deelt, en in een ideale wereld hebben die partners dan ook weer een aantal relaties. Zo is iedereen altijd geliefd en altijd verzadigd. Zijn partners moeten alleen niet denken dat hij ook tijd heeft om buiten de slaapkamer met hen allemaal op te trekken. Hij loopt dan ook maar met één van zijn meisjes hand in hand over straat. De rest moet niet zoveel van hem verwachten.

Degenen die ik het meest bewonder zijn niet getrouwd en noemen de ander na 34 jaar samen nog steeds “mijn verkering”. Ze hebben samen heel wat verschillende levensfasen meegemaakt, van studeren naar werken, van kinderen naar kinderen uit huis, en toch lijken ze elkaar nog steeds best leuk te vinden. Ze geven de ander de ruimte om te groeien. Hij mag een paar dagen geïsoleerd schrijven in hun zomerhuisje,  zij mag op tournee of een week naar Zwitserland om te werken. En ‘mogen’ is eigenlijk niet het goede woord, want ze zijn niet elkaars bezit. Ze zijn elkaars geliefden. Toevallig zijn ze ook mijn ouders.

Hoe ouder ik word, hoe minder ik begrijp van de wereld om mij heen. Waarom je liefde zou veinzen, waarom je liefde zou willen delen met meer dan één en waarom je na 34 jaar nog steeds geen genoeg van elkaar hoeft te krijgen. Wat ik wel begrijp is de kalmte die ik voel bij de laatste twee mensen, en hoe zeer het klopt voor mij om later ook zo te leven. Samen, met z’n tweeën, maar met genoeg ruimte om los van elkaar de wereld mee te maken.

Cato Boeschoten

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

2017-10-04: Mendel
Vandaag las ik dit over de onbegrijpelijkheid van de wereld:

As the entanglements of everybody with everybody else have grown in recent times, to the point where everyone is tripping over everyone’s feet, and everyone is in everyone’s face, its disruptive power, its capacity to induce doubts in those who think they have things figured out, taped, under control, rapidly increases. We live in a bazaar, not a cathedral; a whirl, not a diagram, and this makes it difficult for anyone anymore to be wholly at ease with his or her own ideas, no matter how official, no matter how cherished, no matter how plated with certainty. -Clifford Geertz (1995)

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: