Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Kabeltelevisie in de gevangenis

Kabeltelevisie in de gevangenis

Film: Wind River

Het verhaal: Als Corey Lambert (Jeremy Renner) tijdens een jachtpartij in het indianenreservaat Wind River het lijk van een jonge vrouw vindt, roept dat pijnlijke herinneringen bij hem op. Samen met Ben (Graham Greene) van de indiaanse ordedienst en Jane Banner, een onervaren FBI-agente, tracht Corey de zaak op te lossen. De sporen leiden naar een ijzige wildernis.

Meer dan IJspret.

  • Taylor Sheridan blijkt naast een bekwaam scenarioschrijver (Sicario en Hell or High Water) ook een kundig regisseur te zijn.
  • Wind River is meer dan een detective. Eerlijk gezegd is het plot zelf redelijk simpel en misschien zelfs aan de nietszeggende kant, maar de aandacht die aan de karakters, de omgeving en het milieu besteed wordt, tilt de film naar een hoger plan.
  • Er kleeft aan bijna alle karakters iets van verdriet, verlies en onvermogen.
  • De winterse landschappen zijn prachtig vastgelegd door cameraman Ben Richardson. De kille kleuren trekken alle warmte uit de film en doen je als kijker meerdere malen wensen dat je je wanten had meegenomen.
  • De muziek van Nick Cave en Warren Ellis is niet alleen doeltreffend maar ook fascinerend.

Geef mij maar een Magnum-ijsje.

  • De film geeft ons geen gemakkelijke oplossingen en de boodschap 'leer te leven met verdriet, verlies en pijn' is niet meteen de meest troostrijke.
  • Je kunt de film wellicht racistisch vinden omdat het blanken zijn die het misdrijf oplossen en de arme indiaantjes dit niet zelf kunnen.

Het slotoordeel: Persoonlijk ervaar ik Wind River helemaal niet als racistisch. Daarvoor is de film te zeer ook een aanklacht. De belangrijkste reden waarom de blanken de zaak moeten oplossen, is dat Indianen het zelf niet kunnen. Dat klinkt laatdunkend, maar Sheridan laat heel duidelijk zien waarom. En daarom zijn het milieu en de omgeving in Wind River zo belangrijk. De film toont een indiaanse gemeenschap die in armoede leeft, waar geen hoop bestaat. Het merendeel van de jeugd gebruikt of dealt drugs. Deels om de werkelijkheid te ontvluchten, deels met de bizarre wens om gearresteerd te worden en in de gevangenis warm en droog te zitten, drie keer per dag een maaltijd te krijgen en over kabeltelevisie te beschikken. Ondertussen verliezen ze hun tradities, want er is niemand meer die ze kan overdragen. Wij blanken hebben een volk defaitistisch en lethargisch gemaakt. Deze conclusie maakt de film belangrijker dan hij in eerste instantie lijkt.

Jan Salden

Salden is docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: