Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Drie vingers

Drie vingers

De aanslag in Boston en het homohuwelijk in Frankrijk ten spijt, hét nieuws van de laatste dagen is de klucht die zich voltrekt rondom het Koningslied. Dit is namelijk geen incident op zich, maar symptoom van een structurele ontwikkeling in de Nederlandse creatieve industrie. Waar op Kunst met een grote K al jaren zwaar wordt bezuinigd vieren programma's als The Voice, X-Factor, en Popstars tegenwoordig hoogtij. Echte artiesten en kunstenaars, die met bloed, zweet en tranen hun talent hebben ontwikkeld, geven natuurlijk niet thuis, lijken ondergronds gegaan en houden zich verre van dergelijke shows. Maar intussen fuseren de zuidelijke orkesten noodgedwongen, terwijl het volk wordt aangepraat dat Jan en alleman ook best eens een poging kan wagen zich te laten ontdekken als het talent van de toekomst. De hieruit voortgekomen tweederangsartiesten en hun entourage, hun maecenassen en bijbehorende kliek van goud geld verdienende promoters, hebben zich nu dus het Koningslied toegeëigend en ziedaar het resultaat. Groot vermaak! Een melodie in de volle Hollandse traditie van beter goed gejat dan zelf slecht bedacht. Een tekst die het niveau van het gemiddelde kinderlied niet haalt. En een uitvoering die, nou ja, geniet u zelf. Hoe kan het ook anders, als lidmaatschap van het verantwoordelijke comité een erebaantje is dat geen kennis van zaken vereist en essentiële taken worden uitbesteed aan vrienden en familie. De creatieve industrie van ons land had deze reputatieschade bespaard kunnen blijven als men zich de teloorgang van de wetenschappelijke cultuur als schrikbeeld voor ogen had gehouden. Waar een film nog een beetje naïef op de aftiteling poogt te vermelden welke feitelijke bijdrage eenieder heeft geleverd aan de totstandkoming van het gezamenlijke product, kent de wetenschap allang de bladvullende lijsten coauteurs waarvan velen de pen nooit hebben gehanteerd. Waar de kwaliteit en authenticiteit van kunst nog waarde heeft en door experts wordt vastgesteld, wordt de wetenschap geteisterd door plagiaat en gebruikt het een systeem van impactfactoren, citatieaantallen en H-indices, die managers zonder vakinhoudelijke kennis in staat stellen om appels met peren te vergelijken. Waar kunstacademies ruwe diamanten proberen te ontwikkelen tot onafhankelijke zelfstandige kunstenaars met persoonlijkheid, gaat het de universiteiten om studenteninstroom en aantallen afstudeerders binnen steeds strikter gestelde termijnen. Drie vingers in de lucht: de W van Wetenschap. Deze wetenschap holt inmiddels voort, met de ontwikkeling van Zuid-Limburgse campussen en verdergaande samenwerking tussen provincie, industrie en kennisinstellingen. Joop van den Ende en John de Mol zijn alvast getipt over dit voorportaal van hun eigen business. In 2018 Culturele Hoofdstad? Kom op nou, kom op nou. Drie vingers in de grond: de M van Maastricht!

Ralf Peeters, hoogleraar wiskunde van de kennistechnologie

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)