Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ontspullen is ook een dingetje

Ontspullen is ook een dingetje

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Het begon alledaags. N. en ik wonen al meer dan dertig jaar in hetzelfde huis. Na zo’n lange tijd raakt het vol. Zelfs als je de boeken, de CD’s, de beeldjes, prenten en schilderijen, snuisterijen en overhaast gekochte souvenirs wegdenkt, dan is het vol bij ons. Dat weten we zelf niet. Dat zien anderen. De kans dat we de veertig jaar halen in hetzelfde thuis is klein. Wat te doen totdat we vertrekken? Ontspullen heet dat vandaag de dag. Daarom valt ons oog op elk bericht dat zich bezig houdt met aan- en afschaffen van spulletjes.

Ontspullen is een courant onderwerp in de media. Een Zweedse mevrouw blijkt een succesvolle weg-met-de-zooi-goeroe te zijn. Zo adviseert ze samen elke dag iets weg te gooien. Als je dat een tijdje volhoudt, komen vanzelf na de spulletjes de spullen aan de beurt. We raden deze methode af, tenzij je uitzonderlijk gelukkig getrouwd bent en bereid elke dag te overleggen over zaken die gevoelig liggen. Want dat doen spulletjes, gevoelig liggen! Overigens kan op tijd met de onderhandelingen beginnen geen kwaad.

In dezelfde tijd kwam een rapport in de pers over de zaken die het meest bijdragen aan de vervuiling van het milieu en de voortijdige ondergang van onze planeet. De uitkomsten zijn verbazingwekkend. Niet de uitstoot van CO2, grootschalige industriële processen of de landbouw. Nee, het zijn de spullen die we voortdurend onze huizen, terrassen, tuinen en vervoersmiddelen binnen slepen. Weg met die overdaad. Maar eenmaal gefabriceerd en online besteld, bestaan al die huiselijke zaken. Niet alleen wij moeten ontspullen, iedereen moet dat. Net zoals ze zich tevreden moeten stellen met tweedehands goederen.

Waarom is ontspullen zo moeilijk? Nog afgezien van de harde realiteit dat fabrieken moeten blijven draaien, het waarom wordt mooi onder woorden gebracht in een roman (deze week gekocht) van de Australiër Richard Flanagan: Gould’s book of fish (2001). Eén verteller, oplichter van formaat, vermeldt trots hoe hij in een kustplaats oude planken laat verbouwen tot authentieke, primitieve meubels uit koloniale tijden. Cruise- schepen vol bejaarde reizigers zorgen voor zijn klandizie. Waarom spullen kopen zonder enig nut? Omdat zij een vals gevoel van veiligheid geven. “… een barricade van nutteloze spullen kan helpen iets aan het oog te ontrekken.” Thuis geeft die barricade het gevoel van veiligheid, van continuïteit, van wat is en zal blijven. Een leefwereld. Afzien van spulletjes zal daarom altijd een dingetje blijven voor alle leeftijden.

Hans Philipsen

 

Hans Philipsen is oud-rector van de UM

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: