Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Gekke mensen

Gekke mensen

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Als kind was ik bang voor gekke mensen. We hadden er twee in onze buurt: Richard die stemmen hoorde en Erik die altijd deed alsof hij je bal afpakte, maar deze vervolgens dan weer teruggaf. Ik denk dat ze allebei rond de veertig waren, maar als kind dacht ik nog niet in leeftijden. Ik dacht in ‘gevaarlijk’ of ‘ongevaarlijk’, en beide mannen waren zekerweten onderdeel van de eerste categorie. Tijdens één van de jaarlijkse stoepdiners bij mij in de straat kwam Richard ongevraagd even buurten. Door zijn grote leren jas leek hij extra breed. De buurjongen had mij net het verschil tussen een courgette en een aubergine uitgelegd toen Richard begon te roepen. Ik hoorde niet alles wat hij zei, maar hij klonk ontevreden. Misschien was hij boos omdat we hem niet hadden uitgenodigd? “O jeetje, ik hoop niet dat hij deze kant op komt”, zei de buurvrouw, en schuifelde langzaam in de richting van haar voordeur.

Die nacht sliep ik slecht. Wat als Richard opeens bij ons aan zou bellen? Wat als ik hem tegen zou komen als ik alleen naar de supermarkt moest? Ik bedacht honderden scenario’s en honderden maniertjes om hem te kunnen ontwijken als dat nodig was. Het duurde lang voordat ik niet meer aan hem dacht.  

Inmiddels studeer ik gekke mensen. Ik leer over hoe hun hoofd werkt en waarom ze zijn zoals ze zijn, ik leer over hun gedachten en hun gevoelens, en ik leer dat we eigenlijk allemaal een beetje zijn zoals zij. Ik ben wel eens angstig, en gedraag me dan best wel gek. Mijn vriendin kampte met depressie, en vond dat ze dan niet zichzelf was. Mijn oom zag soms dingen die er niet waren, en dat vonden we dan een beetje raar. Toch zijn we allemaal mensen die best goed functioneren. Is iemand die af en toe iets roept in een leren jas dan gekker dan ik? Is iemand die een bal afpakt, maar deze dan netjes teruggeeft minder normaal dan ik?

Laatst zag ik Richard weer. Zijn jas leek opeens veel te groot voor zijn lichaam. Misschien was hij gekrompen, misschien was ik gegroeid, het maakte niet zoveel uit. Ik was in ieder geval niet bang meer.

 

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: