Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ho ho ho, geen foto’s, geen foto’s!!”

“Ho ho ho, geen foto’s, geen foto’s!!”

Photographer:Fotograaf: Observant

Nachtelijke studentenoverlast: op pad met de opsporingsambtenaren

Hier zijn ze vaker geweest, een studentenhuis in Limmel dat al eerder overlast gaf. John Bückers draait het raampje van de VW Golf naar beneden en steekt zijn hoofd uit het raam. Hij luistert. Stilte. Verder maar weer. Dit heet ‘preventief rondrijden’. Dan komt er een melding, in de binnenstad is er wat aan de hand. Hij draait de auto, we rijden de Maas weer over, naar de Batterijstraat. Niets, loos alarm. Het zit niet mee vanavond, qua actie. Tot er iets in het Boschstraatkwartier voorvalt. Observant ging een avond op stap met twee ‘buitengewoon opsporingsambtenaren’ (boa’s) van het gemeentelijke team Handhaving.

“Ho ho ho, geen foto’s, geen foto’s!!” Opgewonden geroep, even opgewonden gebaren achter de zojuist geopende deur. Een paar studenten dringen zich naar buiten in een poging om de fotograaf het werken te beletten. Het oogt dreigend, maar buitengewoon opsporingsambtenaar John Bückers, een man met een stevig postuur en niet van de kleinste, maant ze tot rust. Met succes, ze gaan terug naar binnen, alleen de hoofdbewoner blijft buiten. Een rustige jongen die zichtbaar is geschrokken van het bezoek dat zojuist aan zijn deur klopte. Twee mannen in uniform die hem te verstaan geven dat de buren hebben geklaagd over geluidsoverlast. O, echt? Hij weet van niks, klonk het zo hard? Ze hebben gewoon een soort feestje, dus ja, er staat muziek op. Maar natuurlijk wil hij er iets aan doen, dat spreekt vanzelf, “ik schrik hiervan”. Intussen blijken de geagiteerde types die net nog naar binnen waren gecommandeerd een andere deur te hebben gevonden om zich alsnog naar buiten te wurmen. Waar ze meteen weer met veel misbaar eisen dat er geen foto’s worden gemaakt. Want wat gebeurt hier überhaupt, vanwaar deze overval? Mensen met notitieblokjes, een fotograaf, wat mot dat? Eentje pakt zijn mobiel en begint demonstratief dat wat hij kennelijk als de tegenpartij beschouwt, te filmen. Zoals Noord-Koreaanse grenswachten doen als er vanaf de overkant foto’s worden genomen. Het is even voor middernacht, en het begint zowaar op een opstootje te lijken, daar bij dit studentenpand - er hangt een poster van Tragos voor het raam - in het Boschstraatkwartier.

Steekwerend

Een uur eerder. Op de afgesproken plaats worden we in vol ornaat opgewacht. De boa’s van dienst, John Bückers en Jordy Bogmans,  hebben zich keurig in uniform gehesen; dat doen ze niet altijd, zullen ze later vertellen, meestal zijn ze in burger en tonen ze een pasje om duidelijk te maken wie ze zijn. Dan werkt een uniform toch wat efficiënter: het publiek ziet in één oogopslag dat hier iets indrukwekkends aankomt, iets officieels. Veiliger is het ook nog: onder het jasje zit een ‘steekwerend’ vest, “maar dat is gelukkig nog niet echt nodig geweest”, klinkt het. Want tja, ze zijn ingehuurd om studentenoverlast te bestrijden. Als die ook nog eens met messen gaan zwaaien zou het allemaal wel heel grimmig worden in deze stad.

We proppen ons op de achterbank. Met z’n drieën, twee redelijk uit de kluiten gewassen verslaggevers en de fotograaf. En proppen is het. Op diezelfde achterbank zijn een tijdje geleden ook UM-bestuursvoorzitter Martin Paul, burgemeester Annemarie Penn en de projectleider van de studenten-boa’s meegereden, horen we. Maar die avond gebeurde er minder dan vanavond, kunnen we later constateren. Het rondjes rijden begint.

“Gemiddeld krijgen we één of twee meldingen op een donderdagavond”, vertelt Bückers wanneer we onze eerste meters maken. Het is dus maar ‘hopen’ dat de studenten zich vanavond een beetje misdragen, anders wordt het een reportage van niks. We worden op onze wenken bediend, zal snel blijken.

In de Franquinetstraat stopt de auto; even luisteren of er harde muziek te horen is. “Hier liggen veel studentenhuizen”, vertelt Bückers. Nu is het stil, maar om een idee te geven hoe hard het er soms aan toe gaat, laat hij op zijn telefoon een zelf geschoten filmpje zien waarop je de ramen van een pand tot op straat kunt horen trillen.

Feestmuts

We rijden naar Limmel. Behalve een overduidelijk beschonken blauwe feestmuts, die met zijn fiets over de weg zwalkt, is het uitgestorven op straat. Het lijkt rustig te blijven, maar dan gaat de telefoon. “Batterijstraat? Is goed, we gaan er naartoe”, zegt Bückers tegen studentenagent Remco Arets aan de andere kant van de lijn. Eenmaal aangekomen is het doodstil. Bückers pakt zijn telefoon en belt Arets terug: “We zijn ter plaatse, maar we zien en horen niets”. Even later hangt hij teleurgesteld op. “Er staat daar een auto geparkeerd die een inrit blokkeert; dat behoort op dit tijdstip niet tot onze werkzaamheden.” Normaal is dit inderdaad een klusje voor boa’s, maar niet vanavond; vanavond zijn het studenten-boa’s. De communicatie tussen de politie en de handhavers verloopt nog niet helemaal vlekkeloos.

Chill

Later die avond gaat wéér de telefoon. We treffen het. “Er is overlast op de Sint Nicolaasstraat.” Op de achterbank van de Golf begint een van de verslaggevers hem te knijpen. Hij heeft recentelijk zijn intrek genomen in een van de studentenpanden die de straat rijk is. Hij weet dat er op dat moment een feestje gaande is bij hem thuis. Het zal toch niet? De temperatuur in de auto loopt op. Helemaal wanneer Bückers precies voor zijn huis stopt en vertelt dat daar een aantal maanden geleden een waarschuwing is gegeven. Het autoraampje gaat open, maar het is stil. Zucht. We rijden door naar een huis verderop in de straat. Op de eerste verdieping kijkt een vrouw tussen de gordijnen door. Ze doet open, ze heeft geklaagd over herrie bij de bovenburen. Het is een uur of half één. “Het is elke week hetzelfde en ik moet morgenvroeg werken.” Voordat Bückers op de tweede verdieping aanklopt, waarschuwt hij om vooral niet in het trapgat te blijven staan. Je weet nooit of iemand een duw gaat uitdelen. Wanneer de deur opengaat, slaat de wietlucht ons tegenmoet. Deze lui zijn waarschijnlijk veel te chill zijn om ons naar beneden te duwen. De hoofdbewoner, die na het spotten van de camera voor de zekerheid een zonnebril opzet om zijn rood doorlopen ogen te bedekken, staat de boa’s vriendelijk te woord. Maar zijn vrienden blijken toch minder chill. Een Engelssprekend meisje gaat recht voor de camera staan om te roepen dat ze “niet op de foto wil. En alle foto’s nu verwijderen, want anders wordt het tegen jullie gebruikt”. Een rustige feestganger duwt iedereen terug de kamer in. De foto’s zullen we niet gebruiken; dit is de openbare weg niet.

Mishandeling

Via de Grote Gracht - waar de eigenaar van de nachtwinkel vriendelijk zwaait (“hij weet altijd precies dat wij het zijn, ook als we in een onopvallende wagen rijden”) gaat het naar de sociëteit van Circumflex. “We gaan af en toe langs bij de studentenverenigingen om een praatje te maken”, legt Bückers uit. In de Capucijnenstraat is een aantal mensen dat regelmatig klaagt over overlast van de studentenvereniging. “Nadat we bij de overlastgevers zijn geweest, gaan we ook altijd nog langs bij de klagers, maar die liggen dan vaak al te slapen”, klinkt het.
Eenmaal bij Circumflex worden we naar de bestuurskamer geleid. Voorzitter Joris van Wel onderbreekt zijn mosselmaaltijd om de boa’s en ons te woord te staan. Het buurtbeleid en de initiatieven van de studentenvereniging worden uitvoerig besproken. De verhouding met de buurt is goed, “op hier en daar een incidentje na”. Tijdens de inkom is er een buurtbewoner aangehouden voor de mishandeling van een student.
Omgekeerd zijn er bij Circumflex ook niet altijd lieverdjes. Zo is er laatst wat “geduwd en getrokken” (Van Wel) tijdens het traditionele ‘invechten’ bij KoKo. “Nou, ik was daarbij”, vertelt Bückers, “het was wel wat meer,  er zijn daar rake klappen gevallen. KoKo heeft de politie gebeld en er zijn vier of vijf agenten gekomen.” “O”, zegt Van Wel.

Joris en Onno

En hoe liep het eerder op de avond af met het opstootje bij het Tragospand?
Dat dreigt verder uit de hand te lopen als twee kameraden van de bewoner, Joris en Onno, zich luidkeels met de zaak bemoeien. Tot ergernis van de hoofdbewoner. “Hou je kop nou eens even, ik woon hier, jullie niet!” roept hij, maar veel wil dat niet helpen. Joris meent te weten dat de grondwet (“artikel 10, privacy!”) verbiedt dat er ter plaatse foto’s van hem worden gemaakt, en inderdaad, het klopt dat daarin de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer wordt geregeld, maar hij vergeet erbij te zeggen dat dit de openbare weg is en daar gelden andere regels. Bovendien gaat het om foto’s voor een nieuwsmedium, en dan heeft Joris nog veel minder poot om op te staan. Kameraad Onno, met weelderige krullen, bemoeit zich er ook nog eens mee. Want hoewel de hoofdbewoner in eerste instantie toestemming gaf foto’s van achteren te maken, weet Onno wat zijn vriend wèrkelijk vindt: “Jij wilt helemáál niet dat er foto’s worden gemaakt! Ook niet van achteren!” Het begint Bückers te vervelen. Onno moet een beetje dimmen, anders heeft hij zo een boete van 140 euro aan zijn broek wegens het nuttigen van alcohol op de openbare weg. Mokkend schuift de krullenbol, die op een laag muurtje is gaan zitten, zijn flesje bier een eindje opzij.
Een effectief staaltje gezagsuitoefening, de twee boa’s weten het gezelschap vakkundig te kalmeren. De zaak wordt afgehandeld: “dit is een waarschuwing en er gaat een brief naar de eigenaar”. Nog twee keer gedonder en er volgt een boete: duizend euro. “Hoeveel?”, vraagt de hoofdbewoner, die zijn oren niet gelooft. “Oei, da’s wel veel ja.”

Yuri Meesen/Wammes Bos

  • Surveillance: twee buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s) - geen politie, maar gemeenteambtenaren van het team handhaving- rijden elke woensdag- en donderdagavond tussen 22.00 en 2.00 uur met de auto door de stad. Meldingen lopen via het speciale nummer 043-14043 of de politie.

  • Vanaf 1 maart zijn er op die woensdag- en donderdagavonden zo’n 85 meldingen van studentenoverlast bij de gemeente binnengekomen. Met uitzondering van de zomervakantie.

  • De gemeente ontvangt signalen dat het werkelijke aantal klachten hoger is dan wat er gemeld wordt. Dit mede vanwege onbekendheid met het overlastproject.

  • Dat moet beter worden nu de pilot, die op 1 oktober afliep, is verlengd tot 1 juli 2018. De periode was te kort om omvang en aanpak van studentenoverlast goed te kunnen beoordelen, zegt de gemeente.

  • Men gaat nu ook experimenteren met surveillances op andere dagen van de week.

  • Boa John Bückers schat dat de overlast veroorzakende studenten in de helft van de gevallen Nederlands zijn.

  • Vooralsnog lijkt het project te werken; tot dusverre is het slechts drie keer voorgekomen dat een studentenpand een tweede waarschuwing heeft gekregen. De boete die verbonden is aan de derde waarschuwing is nog nooit uitgedeeld.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: