Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“In mijn land wil iedereen gelijk hebben, hier we agree to disagree”

“In mijn land wil iedereen gelijk hebben, hier we agree to disagree”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts In front (white shirt) Prof. Corine de Ruiter, last row: Leyla Salimova, Raneesha De Silva and Vilius Andrulionis

International classroom Forensic Psychology: 24 studenten, 16 nationaliteiten

Meer dan vijftien nationaliteiten in een opleiding? Voor een aantal Maastrichtse masterstudies - denk aan Media Culture, Public Policy and Human Development, International and European Tax Law - is dat inmiddels heel normaal. Observant nam een kijkje bij een van die international classrooms die de naam eer aandoen: de tweejarige master Forensic Psychology.

Toen in 2010 de tweejarige master Forensic Psychology van start ging, droomde prof. Corine de Ruiter van een international classroom. “Ik had bewust voor een Engelstalige master gekozen. Ik wist dat er nergens in de wereld een master Forensic Psychology - er zijn sowieso weinig masters op dit vlak - bestond met én veel aandacht voor wetenschappelijke vorming én praktische vaardigheden. Terwijl er wel veel behoefte is aan dit soort breed opgeleide scientist-practitioners: in onder andere gevangenissen, forensische verslavingsklinieken, instellingen als Veilig Thuis (advies en meldpunt  huiselijk geweld en kindermishandeling) en de Blijf- Groep (slachtoffers lichamelijk en geestelijk geweld), maar ook in het wetenschappelijk onderzoek.”

Vanaf de start stroomde de master vol (maximum aantal 24) met eerstejaars uit “rijke westerse landen, maar ook en steeds meer uit lage inkomenslanden”, vertelt De Ruiter. “Allemaal supergemotiveerde mensen.” De lichting 2017-2018 spant de kroon met 24 studenten en 16 nationaliteiten. “Ze leren ontzettend veel van elkaar. Afgelopen week stond bijvoorbeeld een casus over uithuwelijken centraal. Een van de studenten komt uit India en legde uit dat dat niet per se gedwongen huwelijken zijn. Het gaat om een andere traditie waarbij de ouders iemand kiezen die bij je past. Wij in het westen doen het anders, maar het is de vraag of dat zoveel beter is als je ziet dat hier een op de drie huwelijken strandt.” De culturele gevoeligheid wordt spelenderwijs ontwikkeld, ziet De Ruiter. “Dat is ook van belang als je in Nederland gaat werken, want in een forensische kliniek zitten mensen met een heel diverse achtergrond.”

De master trekt ook mensen uit landen waar op juridisch gebied nog heel veel moet gebeuren. “In de tweede lichting zat al iemand uit China. Die wilde hier leren hoe forensische zorg er hier uitziet en met die kennis teruggaan naar eigen land.” Naast de wetenschappelijke kennis en de praktische vaardigheden hopen De Ruiter en haar ploeg (zeven universitair docenten, vier hoogleraren en een groep aio’s) dat hun studenten vooral leren om “nieuwsgierig te blijven, open te staan en zich steeds opnieuw te realiseren dat niets is wat het lijkt in forensische zaken”.

“Ik ging op mijn achttiende naar de VS om te studeren. Dat vormt je, het heeft de luiken nog verder open gezet. Ik zeg altijd dat een buitenlandervaring goed is voor de wereldvrede. Als je in contact komt met mensen uit andere culturen, met andere geloven en je vindt hen leuk, dan is het heel moeilijk om je vooroordelen overeind te houden. Meer exposure helpt.”

Is er ook nog een nadeel aan de international classroom? “Onze studenten komen van ver, soms zijn ze voor de eerste keer van huis. Ze missen hun dierbaren en kampen nogal eens met heimwee. Anderen zijn psychologisch wat kwetsbaarder door de nare dingen die ze mee hebben gemaakt. De meesten schamen zich voor hun problemen en kloppen vaak te laat bij ons aan. De wachtlijsten voor een therapeut in Maastricht zijn enorm, bovendien moeten zij hulp  in het Engels kunnen bieden. Het zou goed zijn als de UM een eigen laagdrempelig counseling centrum zou hebben. Ik kan me voorstellen dat we bij klinische psychologie gaan kijken voor begeleiders. Ik zou zelf wel drie uur in de week studenten - niet die van mezelf uiteraard - willen helpen als therapeut. Dan lossen we het intern op. Studieadviseurs zijn hiervoor immers niet opgeleid, die zijn er op de eerste plaats voor het oplossen van studie gerelateerde vragen. De studentpsychologen zijn er voor de mildere problemen.”

 

Vilnius, Litouwen

Vilius Andrulionis (22) uit Vilnius, Litouwen, studeerde de afgelopen drie jaar psychologie in het Verenigd Koninkrijk. “Een op onderzoek georiënteerde master. Ik heb theoretische kennis opgedaan, maar geen praktische. Ik mis de vaardigheden nodig voor veldwerk binnen de klinische psychologie. Ik zag me echt nog niet gaan werken en ging op zoek naar een master die zowel inhoudelijk sterk is, als praktijkgericht.” Op het internet stuitte hij op een master in Denver, Colorado, maar ook Forensic Psychology in Maastricht. De keuze bleek uiteindelijk niet zo moeilijk. Niet alleen is het collegegeld in de VS ongeveer tien keer hoger dan aan de UM, ook ligt Nederland slechts op twee tot drie uur vliegen van Vilnius (“mocht er iets gebeuren, dan zijn mijn ouders zo hier”), en last but not least: “In Denver hebben ze nauwelijks studenten uit het buitenland, één in de twee jaar zeiden ze. Hier is minimaal de helft van de groep internationaal, stond op de site.” Dat blijkt dus te kloppen: “Ik leer veel van mijn mede-studenten, laatst tijdens een vaardigheidscursus keken we naar een interview met een gevangene. We moesten zijn vermogen om emoties te tonen beoordelen. Corine wees ons er toen op dat een Chinese student daar vorig jaar moeite mee had. In haar cultuur toon je nauwelijks emoties.”

 

Azerbeidzjan

Leyla Salimova (21) uit Azerbeidzjan studeerde psychologie aan een Amerikaanse universiteit in Praag, Tsjechië. “In Azerbeidzjan was psychologie lange tijd niet populair, het werd gelinkt aan de psychiatrische klinieken in de Sovjettijd waar vooral mensen om een politieke reden werden opgesloten. Maar nu groeit de belangstelling en gaan meer en meer mensen uit de midden- en hogere klassen naar de therapeut.” Na haar bachelor nam ze een tussenjaar om te ontdekken welke -  klinische of toch onderzoek - kant ze binnen de psychologie op wilde. Ze gaf trainingen aan basisschoolkinderen met een fysieke en psychische stoornis. “Ik vond het leuk, maar niet voor altijd. Een paar vrienden noemden Maastricht, een van hen was enthousiast over het programma van Forensic Psychology. De combinatie van onderzoek en praktijk sprak mij aan.”

De international classroom is voor Salimova niet nieuw. “In Praag hadden we ook kleine klassen en veel nationaliteiten. Heel nuttig. En er was veel een op een contact met docenten. Net als in Maastricht.”

 

Sri Lanka

Raneesha De Silva (24), uit Sri Lanka haalde een bachelor psychologie aan een Britse universiteit in haar vaderland en werkte onder andere als journalist en als counselor in het leger en een gevangenis. Alles is hier anders, vertelt ze. Op de eerste plaats is het hier veilig, er is geen oorlog. Je hoeft niet bang te zijn dat je onderweg van huis naar de universiteit door een aanslag om het leven komt. Maar ook het eten, de mensen, openbaar vervoer, niets is zoals thuis. Ze toont een foto die laat zien hoe zij het is gewend: een volgepropte trein met een paar passagiers die hangend in de deuropening meereizen. Het is haar opgevallen dat Nederlanders/westerlingen al klagen als de trein vijf minuten te laat komt, terwijl een Sri Lankees blij is als hij überhaupt komt. “Typisch een First World probleem, zeggen wij in Sri Lanka”, grinnikt ze.

Tijdens de drie jaar die ze in een gevangenis werkte, raakte ze gefascineerd door mensen met een persoonlijkheidsstoornis, zoals psychopaten en seriemoordenaars. “Ik heb veel praktische ervaring, maar ik mis de theoretische kennis. Daarom studeer ik nu hier. In Sri Lanka lopen we achter als het gaat om forensische psychologie. We hebben geen opleiding hierin. Ik heb een lijst van mogelijke studies gemaakt, sommige in de Verenigde Staten, één in India, en die vergeleken. De keuze was heel makkelijk: de Maastrichtse studie bleek precies wat ik wil. Een geweldig curriculum met zowel praktische - als onderzoeksvaardigheden. Hij is nog steeds duur voor mensen uit Sri Lanka, maar een stuk goedkoper dan in de VS.”

Ze zit voor het eerst in een international classroom. “Ik let erg op wat ik zeg; wat ik humor vind, hoeft een ander niet leuk te vinden. Ik maak makkelijk grapjes over de oorlog die al dertig jaar in Sri Lanka woedt, maar ik merk nu dat je hier niet zo snel grappen maakt over terroristen en bommen. De humor is anders, al weten mijn medestudenten na twee maanden dat ik het niet slecht bedoel.” Grinnikt: “Ik sta bekend als het meisje dat houdt van psychopaten en Ted Bundy.”Dan serieus: “Het is boeiend om al die perspectieven naast elkaar te zien. Er is veel respect voor elkaars mening, heb ik al ervaren. In mijn land wil iedereen gelijk hebben, hier we agree to disagree.”

UM steeds internationaler

Het aandeel buitenlandse studenten aan de Universiteit Maastricht is het afgelopen decennium gestaag gegroeid, van een eerstejaarsinstroom van 42 procent in 2007 (zowel bij de bachelors als de masters) naar 59 procent (in de bachelor) en 55 procent (in de master) in 2017. Waren het in de beginjaren van de internationalisering nog vooral Duitsers en in mindere maten Belgen die naar Maastricht trokken, inmiddels is instroom veel gevarieerder (al maken de Duitsers nog steeds de grootste groep buitenlanders uit): Italianen, Britten, Ieren, Fransen, Spanjaarden, Grieken, maar bijvoorbeeld ook Turken, Chinezen, Litouwers, Roemenen, Polen en Amerikanen. Het aandeel Nederlandse studenten (bachelor en master) dat de laatste tijd achteruit liep, zit - mede door extra inspanningen op wervingsgebied - in de lift en is op dit moment het hoogste sinds 2014.

De koek wordt niet overal hetzelfde verdeeld. Sommige masterstudies blinken uit in diversiteit. Op kop gaat Public Policy and Human Development: 42 nationaliteiten op 121 studenten. Gevolgd door International and European Tax Law (25 nationaliteiten, 68 studenten), Arts and Heritage: Policy, Management & Education (23 nationaliteiten, 47 studenten). Ook bachelorstudies als bijvoorbeeld het University College Maastricht, het Maastricht Science Program en European Studies staan erom bekend dat zij een divers internationaal publiek trekken.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: