Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Stuk vlees

Stuk vlees

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Hij bukte een beetje en greep me vast bij mijn bovenbeen. Zijn nagels klauwden zich in mijn vel, door mijn spijkerbroek heen. Zijn gezicht was half zichtbaar in het gedimde straatlicht terwijl hij oogcontact maakte met mijn beste vriend. “Kijk nou. Zij is mooi hè!” Mijn vriend keek ongemakkelijk naar zijn schoenen en mompelde iets in de trant van “doe dat maar niet”, maar de man negeerde hem. De hand bewoog van mijn been naar mijn wang, waar hij ook in kneep, dit maal zonder nagels. “En kijk die appelwangen nou!” Ik werd me opeens bewust van mijn ledematen. Ze voelden niet meer als onderdeel van mijn lichaam, maar als stukken vlees klaar voor inspectie. “Hee, kijk niet zo boos! Ik zeg toch dat je mooi bent. Net glimlachte je nog naar me!” Voordat zijn hand zich weer kon verplaatsen worstelde ik me voorzichtig uit zijn greep en liep de bar in. Mijn vriend volgde en de man bleef achter.

Dit soort dingen doet zich wel vaker voor en ofschoon ik weet dat het niet normaal is, reageer ik meestal kalm. Er zijn nou eenmaal rare individuen die af en toe aan je zitten. Gewoon negeren en niet te veel op letten, toch? Het wordt alleen echt ongemakkelijk wanneer mensen die je iets beter kent, je tot een stuk vlees reduceren. Het lijkt te draaien om bezit en verwachtingen. Een vriend die wil dat je bij hem in bed komt liggen, want dat is toch gezellig? Een boze man die verontwaardigd vraagt waarom je hem niet ziet zitten maar die ander wel.

Want waarom mag de één mij wel vasthouden, en de ander niet? Het lijkt een logische vraag, maar zonder logisch antwoord. Want sinds wanneer moet je een reden hebben om iets niet te willen? Ik dacht dat het mijn lichaam was. Ja, je kunt iemand flink kwetsen door eerst te laten merken dat je wél interesse hebt, om er vervolgens toch vanaf te zien. Maar mag de ander dan wel oprecht boos worden als je van gedachten verandert? Een tijd geleden zag ik een filmpje waarin (seksuele) toestemming werd vergeleken met het accepteren van een kopje thee. Als je iemand een kop thee aanbiedt, en diegene zegt “ja”, maar vervolgens toch “nee dank je”, moet je die thee dan alsnog in iemands keel gieten? Het antwoord lijkt logisch, maar toch gaat het vaak mis. En ik zou zo graag willen dat het niet meer misging. Nooit meer.

 

Cato Boeschoten

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: