Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Mietoe

Mietoe

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Wij op de Berg hebben het maar gemakkelijk. Als we geen zin hebben om te lopen hoeven we ons maar bovenaan het bordes te posteren, een koprolletje te maken en hoeps, voor je het weet ben je beneden en rol je ofwel Ma van Sloun in, ofwel de Tribunal. Dat, lezers van gene zijde, zijn twee bruine kroegen waar jullie in Randwijck alleen maar van kunnen dromen. En als we nog een beetje naar links afwijken, rollen we zo de Toneelacademie binnen. Waarom zouden we dat doen? Nou, gewoon, om van dichtbij de jongste Maastrichtse variant van het mietoe-fenomeen te bekijken. Op die academie namelijk is/was een docent altijd erg aanminnig met zijn pupillen. Die allemaal graag Halina of Gijs willen worden en bereid zijn daar veel voor te doen. De NOS sprak met (oud-)studenten. Een van hen vertelde dat deze docent aan het begin van het jaar toegaf “dat hij klachten had gehad over betasting, maar dat hij studenten aanraakte om hun houding te corrigeren”. Je moet maar durven als je meiden recht in hun kruis pakt en daarbij teksten uit die ik wegens te verwachten sancties van mevr. B. hier niet kan herhalen.

Het komt nu dus, zoals dat tegenwoordig heet, “erg dichtbij”. Want dit speelt zich dus af in ons eigenste Maastrichtse Quartier Latin, zoals die aanstellers van de gemeentelijke city marketing dat altijd noemen. De binnenstad, waar zich het kloppend hart van de UM bevindt. Waar vier faculteiten elkaar vanuit  het raam een hand kunnen geven. En waar veel meer studenten rondlopen dan op die hele toneelschool. Hoe lang moeten we nog wachten tot een van onze hooggeleerden moet bekennen dat ook hij wel eens een uitglijer heeft gemaakt? En allez, de overkant doet ook mee, heel erg zelfs want daar doen ze in het officiële curriculum aan lichamelijk onderzoek en dat kan natuurlijk na de les best wel eens uitlopen op echt doktertje spelen. De kat en het spek, dat verhaal.

Ik durf te wedden, lezer, dat u net als ik wel hier en daar een voorbeeldje kent of kende van innige betrekkingen tussen een docent en een student. Meestal studente. En dat u dan denkt: ze zijn volwassen, die docent is een ouwe viezerik maar als het meisje ermee instemt, what can you do?

Nou, heel wat dus. Want het mag niet. Heb ik van mr. Spong gehoord, die dat bij Pauw vertelde. Artikel 249 van het wetboek van strafrecht. Verbiedt ontucht van een bestuurder/beambte/onderwijzer etc. met persoon die aan zijn zorg is toevertrouwd. In bijvoorbeeld een ziekenhuis, gevangenis, instelling van weldadigheid. Dat laatste treft, want zijn wij geen ‘instelling van weldadigheid’?  Het voelt wel zo, vind ik. En die weldadigheid kan te ver voeren dus. Nu is dit wetsartikel in 1999 ingevoerd, heb ik me laten vertellen. Terwijl ik van één destijds docent, nu hoogleraar, zeker weet dat hij voor die tijd een (op zijn minst één) mooi studentenmeisje aan zich wist te binden. Ik formuleer het maar neutraal. Het arme kind is op een gegeven moment naar de andere kant van het land gevlucht om daar haar studie voort te zetten. Is de hooggeleerde er ooit op aangesproken? Niet dat ik weet. En ja, het mocht toen nog hè. Maar nu niet meer dus.

Tot slot: weet u wat ook niet mag? Je afscheiden, wat mij betreft. En nu zit die Puigdemont al in Brussel. Ook dat komt dichtbij. Dadelijk slaat het onze eigen PuigdeMols ook in de bol en roept hij de onafhankelijkheid van Limburg uit. Ik zie het hem doen hoor. Hij is met pensioen en dan slaat de verveling toe. Ik waarschuw maar vast.

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: