Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Debat: of het niet wat sneller kan met het diversiteitsbeleid

Debat: of het niet wat sneller kan met het diversiteitsbeleid

Photographer:Fotograaf: UM

MAASTRICHT. Neem de raad van bestuur van Duke University, een Amerikaanse topuniversiteit. Die omvat tegenwoordig vrouwen, maar ze zijn in de minderheid. Punt is dat de vergadertafel te klein is, dus er is een tweede rij gecreëerd, tegen de wand. Daar zitten de vrouwen meestal.

Het voorbeeld komt van Donna Lisker, voorheen werkzaam bij Duke en nu hoofdspreker op de UM-diversiteitsmiddag die vorige week woensdag in het Bonnefantenmuseum was georganiseerd. De boodschap van Lisker: meer gelijkheid tussen man en vrouw gaat niet vanzelf. Aan Duke is een vrouwelijke president benoemd die stevig aan de boom is gaan schudden. Een uitgebreid programma om de ongelijke verdeling van mannen en vrouwen in allerlei, vooral ook hogere, posities tegen te gaan. Dat levert langzaam resultaat op. Zo kwamen de vrouwen vaker aan de vergadertafel zelf te zitten, in plaats van op de tweede rij. Hoe reageerden de mannen? Die bestelden een grotere tafel.

Wat helpt, zei Lisker, zeker bij een Amerikaanse universiteit, is als de president het diversiteitsbeleid volmondig steunt. De lagere echelons durven daar niet goed tegenin te gaan. In de minder hiërarchische Nederlandse academische cultuur ligt dat anders, beseft ook rector Rianne Letschert, op wier initiatief het diversiteitsbeleid aan de UM na de zomer een nieuwe impuls heeft gekregen. Toch is consequente aandacht vanuit de top voor dit beleid onontbeerlijk, merkte Roeli Pot, bij de Rabobank verantwoordelijk voor het diversiteitsbeleid en de tweede spreker op deze middag. “Pas toen het bestuur zich erachter zette, gebeurde er iets.” Bij de Rabo steeg het aantal vrouwen in de leiding vervolgens van 5 naar 25 procent, in twee jaar tijd.

Letschert vertolkte de gevoelens van de zaal uitstekend toen ze haar ongeduld uitte over de trage voortgang van dit beleid aan de UM. Op dit moment is 19 procent van de hoogleraren vrouw, dat moet in 2020 op 22 procent liggen. “Die ambitie is bizar laag. In drie jaar tijd maar 3 procent groei? Als dat alles is, zou het me behoorlijk ergeren”, zei ze. Zeker, vervolgde ze, omdat uit onderzoek is gebleken dat de voordelen van diversiteit pas optreden als 30 procent van de groep ‘anders’ is. Dat ongeduld kwam als echo terug uit de zaal: er is lang genoeg gepraat over meer diversiteit, over meer vrouwen in hogere posities, het is nu tijd voor actie.

Universiteitshoogleraar Peter Peters stelde een onorthodoxe maatregel voor: laat mensen zoals hij, de hoogleraren van 60+ die een topsalaris verdienen, maandelijks duizend euro sponsoren aan vrouwelijke post-docs “rond de 33 die met een jong gezin financieel in de problemen komen en van de lopende band vallen. Want die zie je niet meer terug in de wetenschap.” Zelf doet hij dat al, verklapte hij.

Hoe zit het met andere categorieën dan vrouwen, klonk in de loop van de middag her en der in de zaal. Het diversiteitsbeleid gaat toch niet alleen over gender? Inderdaad, het beleid is breder, was het antwoord.

 

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: