Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Alleen maar voetbal in de kop is niet goed”

“Alleen maar voetbal in de kop is niet goed”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

De zeven zonden van voetballer Twan Roex
  • Hebzucht. In de wedstrijden kun je laten zien dat je het aankan: mijn verdedigers coachen, ze het vertrouwen geven dat ze een bal kunnen terugspelen, en ballen afpakken van een aanvaller. Dus ik wil zo veel mogelijk spelen. Als het om mijn outfit gaat, wil ik het liefst geen zwarte voetbalschoenen. Vroeger was dat standaard, maar met schoenen met een felle kleur val je sneller op. Dat heeft meer uitstraling. Onder mijn shirt draag ik altijd een thermo. Op kunstgras haal je anders je armen open.
     
  • Gulzigheid. Elke dag eet ik twee stuks fruit, twee- tot driehonderd gram groenten en drink ik wel drie liter water. Sinds kort probeer ik minder vlees te eten, maar dat is als topsporter moeilijk omdat je met vlees makkelijker aan je eiwitten komt voor spierherstel. Na een goede wedstrijd pak ik wel eens pizza of friet; je mag jezelf best belonen. Voor tentamens probeer ik alle stof door te nemen, maar dat lukt niet altijd vanwege het voetballen. Ik leer voor zo hoog mogelijke cijfers, maar ik ben even blij met een 6 als met een 8.
     
  • Onkuisheid. Als eredivisievoetballer is het denk ik makkelijk om meisjes te krijgen, maar ik ben daar niet mee bezig. Ik heb al drie jaar een vriendin en dat bevalt goed. Ik ben nu geblesseerd en als ik het daar moeilijk mee heb, is ze er altijd om me op te beuren. Ze studeert ook gezondheidswetenschappen. Als ik dingen mis of niet snap helpt ze me daar ook mee.
     
  • Jaloezie. Ik ben heel nuchter, maar ik ben wel jaloers op sommige jongens met wie ik in de nationale selectie onder vijftien heb gespeeld. Enkelen zijn al doorgebroken. Zou het bij mij ook gaan gebeuren? Ik ben erg blij met mijn sponsors, maar ik kan ook jaloers zijn op keepers met een Nike- of Adidas-contract voor handschoenen en schoenen. Dat zou ik ook willen.
     
  • Luiheid. Op vrije dagen kan ik heel lui zijn. Soms hebben we op zondag vrij en ga ik in de ochtend bij mijn oude club in Gulpen of bij mijn broertje in Aken kijken. ‘s Middags ga ik dan op de bank liggen Netflixen. Alleen maar voetbal in de kop is niet goed. Daarom ben ik blij met mijn studie. Ik ben er heel dichtbij, maar mocht het niet lukken met voetbal, dan heb ik altijd nog mijn studie. Als voetbal het enige is en het wordt niets, dan stort je wereld in.
     
  • Woede. Het komt niet snel voor dat ik echt kwaad ben. Als een trainer iets zegt waar ik het niet mee eens ben, slik ik dingen in. Dan vertrouw ik op zijn kennis. Als ik tijdens de wedstrijd een blunder maak, blijf ik er niet in hangen. Je moet door. Maar daarna neem ik de teleurstelling mee naar huis. Dan ben ik de hele dag geprikkeld. Mijn familie en vriendin krijgen dan wel eens de wind van voren.
     
  • Hoogmoed. Twee jaar geleden had ik een aanvaring met een trainer. Ik vond dat ik verder was dan hij dacht. Toen werd ik even met beide benen op de grond gezet. Als ik een paar weken op rij goed speel en van iedereen bevestiging krijg, heb ik dat soms nodig. Ik ben best wel ijdel. Ik vind mode belangrijk en mijn haren en kleding moeten altijd goed zitten. Ook tijdens het voetballen, maar eenmaal in de wedstrijd zijn dat allemaal bijzaken.

Twan Roex, 20, tweedejaars gezondheidswetenschappen, geboren in Heerlen, woont in Gulpen.

Traint tien tot vijftien uur per week, keeper bij Roda JC

Beste prestatie: geselecteerd voor de nationale selectie onder vijftien. Traint voor een vaste plek in het eerste team

Gesponsord door ONEkeeper (handschoenen) en Umbro (voetbalschoenen)

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: