Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een traag werkend gif

Een traag werkend gif

Film: Happy End

Verhaal: Als haar moeder na een overdosis pillen in het ziekenhuis belandt, wordt de 13-jarige Eve (Fantine Harduin) door haar vader Thomas Laurent (Mathieu Kassovitz) meegenomen naar zijn ouderlijk huis in Calais. Terwijl Eve haar plek zoekt in deze voor haar nieuwe familie, is haar opa Georges Laurent (Jean-Louis Trintignant), bij wie zich de eerste verschijnselen van dementie manifesteren, vooral bezig met de dood.

Pessimisme als kunstvorm.

  • Het failliet van de familie Laurent is feitelijk het failliet van Europa. Niet voor niets speelt het verhaal zich af in Calais waar zoveel migranten en vluchtelingen stranden. De Oostenrijkse regisseur Michael Haneke toont ons een xenofobe samenleving, met onverschilligheid als de meest onschuldige uitingsvorm. Op de achtergrond in de beelden zien we in Happy End dan ook vaak donkere mannen dwalen. Als Pierre op het verlovingsfeest van zijn tante een groep vluchtelingen meeneemt, zegt dat niets over zijn sociale betrokkenheid. Pierre’s handelen komt niet voort uit empathie maar uit frustratie en kwaadheid tegenover zijn moeder. Hij gebruikt de vluchtelingen om zijn eigen gram te halen.
  • Isabelle Huppert speelt sterk als de ijzige Anne, maar het zijn vooral de jonge Fantine Harduin en Jean-Louis Trintignant die de meeste indruk maken.

Je zou je bioscoopkaartje moeten kunnen ruilen voor anti-depressiva.

  • Een film die in zijn titel al het slot aankondigt, moet je per definitie wantrouwen. En al helemaal als een regisseur als Michael Haneke de titel Happy End bedenkt. Want als Haneke iets niet is dan is het optimistisch of hoopvol. Daarvoor zijn zijn thema’s te zwaar, zoals euthanasie, xenofobie, het onvermogen tot communiceren, de vaak wurgende uitwerking van opvoeding, een diepe onverschilligheid, en een samenleving waar iedereen langs elkaar heen leeft.

-   de film meandert zeker de eerste helft te zeer. Haneke lijkt meer verhaallijnen uitgezet te hebben dan goed is voor de film.

Slotoordeel: Daar waar Haneke ons met films als Funny Games, Das Weisse Band, en Caché met een mokerslag op de knieën bracht , lijkt hij dat in Happy End met een traag werkend gif te doen. Het resultaat is echter hetzelfde. Bij het verlaten van de bioscoopzaal draag je Haneke’s treurig stemmende conclusie met je mee.

Jan Salden

Salden is docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: