Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Midas in het veld

Midas in het veld

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Midas Dekkers is een bioloog, gespecialiseerd in de studie van de mens. Zijn vorige boek ging over De kleine verlossing of de lust van ontlasten. In oktober verscheen een verhandeling over het andere einde van het maag-darmkanaal onder de titel Volledige vergunning. Meer precies is het onderwerp het innemen van sterk alcoholhoudende drank tijdens een bezoek aan een gespecialiseerde gelegenheid. Dekkers is geboren in Haarlem, zoals het heet, onder de bar van het ouderlijk café, dat tevens zijn huiskamer was. De klanten waren er evenzovele ooms en tantes. Aan zakgeld en vriendjes geen gebrek. Mijn jeugd steekt daar schraal bij af.

Midas Dekkers is een kijkend bioloog. Wat je noemt een veldbioloog. Zijn nieuwe boek berust zelfs voor een groot deel op participerende waarneming. De nadruk ligt op de antropologie van de bruine kroegen in de grote stad waar de stamgasten en vaste jongens niet per se gezellig, maar toch in geborgenheid bij elkaar zitten. Ze drinken jenever, zo nu en dan een biertje. De verdwaalde gast die om een wijntje vraagt, krijgt na aandringen een glaasje bocht uit de supermarkt voor een exorbitante prijs. Zo’n café is bruin, beroet, berookt en herfstig. De tafels zijn bruin met daarover onbestemd donkerrode Perzische kleedjes. Het boek staat vol doffe zwart-wit foto’s. Aan het slot van de tekst ziet men in de avond Midas in het veld. Voor Café Co Meyer, een kelkje in de hand.

Het ware bruine café lijkt eeuwen oud. Soms is dat ook zo. Het is het lokaal van het derde leven. Gelegen tussen huis en werk en andere besognes, of als excuus voor waar je niet wilt zijn. Je mag er praten, het hoeft niet. Geluisterd wordt er nauwelijks omdat al snel de inhoud van het gezegde met de alcohol verdwijnt. De vaste jongens en meisjes zijn bij elkaar, daar gaat het om. Het café mag niet groot zijn. Een kerngroep van zo’n dertig individuen, dat is wat mensen en apen aankunnen.

Over zulke zaken gaat het boek. Het eindigt in nostalgie. Het café oude stijl zal het niet lang meer maken. Het derde leven zal elders gezocht worden. Midas Dekkers betreurt dat. Voor de schemerkroeg komt iets anders in de plaats. “Maar toevallig gaat het genieten mij met Perzische kleedjes en jenever het best af”, besluit hij. Ik lijd met hem mee. Sinterklaas waarschijnlijk ook. Een prachtcadeau dus.

Hans Philipsen

 

Hans Philipsen is oud-rector van de UM

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: