Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Als je mij vals beschuldigt dan raak je een gevoelige snaar”

“Als je mij vals beschuldigt dan raak je een gevoelige snaar”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Christopher Kivit (22, Hedel)/ derdejaars geneeskunde/ vrijgezel/ woont in Maastricht

Als ik in de spiegel kijk… Stiekem ben ik enorm ijdel. Ik probeer ’s ochtends zo kort mogelijk voor de spiegel te staan want ik slaap graag, maar je zult me niet zien zonder dat ik mijn haar heb gedaan. Misschien past dat ook wel bij mijn studie, als arts moet je er representatief uitzien.

Ik vind het erg als iemand mij niet mag. Ik trek me dat wel aan, ook al probeer ik het niet te doen. Ik ben een aanwezig persoon, soms vinden mensen dat niet leuk. Ik zoek altijd naar raakvlakken, maar uiteindelijk hoef je niet per se met iedereen vrienden te zijn.

Ik dagdroom van… rust, zeker nu tijdens het lustrum, ik ben voorzitter van de lustrumcommissie van de medische studievereniging Pulse. Even een moment om jezelf te herpakken, misschien wat te poetsen. Mijn kamer ziet eruit zoals mijn hoofd op dit moment is. Tegen een vakantie in de zon zeg ik ook geen nee. Toch heb ik het graag druk, ik presteer beter onder stress en ik voel me er fijn bij. Daarom zet ik me in voor Pulse en ben ik lid van Heerendispuut e Causa Ignota. Dat laatste had ik niet verwacht. Ik heb een jaar medische biologie in Nijmegen gestudeerd en daar heerst een heel andere studentencultuur. Disputen vond ik maar niets, ik was tegen verplichte avonden. Toen leerde ik ze kennen en bleken het supertoffe kerels te zijn. We zijn een hechte vriendengroep, dan voelt het niet als een verplichting om samen te borrelen.

Ergste wat een dokter kan overkomen. Een fout maken waardoor de situatie van een patiënt verslechtert. Dat is de nachtmerrie van iedere arts, denk ik. Het lijkt me ook moeilijk als je niets meer kunt doen voor een patiënt met wie je een band hebt opgebouwd. Ik denk dat ik het uiteindelijk wel zou kunnen loslaten, hopelijk groei je daarin.

Irritantste eigenschap? Mensen vinden het vervelend dat ik op de algemene ledenvergadering van Pulse zoveel vragen stel. Zodra ik ga staan hoor ik ze al zuchten; heb je hem weer. Ik ben erg betrokken, heb zelf ook een bestuursjaar gedaan en ik wil weten waarom er voor bepaald beleid gekozen wordt.

Mijn broer, zus en ik vochten elkaar de tent uit. Dat viel wel mee. Mijn zus en ik puberden tegelijkertijd, toen botste het soms. Mijn broer is acht jaar ouder dan ik, dus die was toen al het huis uit. Maar we hadden en hebben een goede band, we zijn allemaal echte familiemensen. Qua karakters en in onze keuzes zijn we heel anders. Ik ben bijvoorbeeld de enige die is gaan studeren, zij kozen ervoor om te werken en zich te settelen. Dat komt denk ik omdat zij heel andere ervaringen hebben dan ik, een andere jeugd hebben gehad. Zij hebben een andere vader, hun ouders zijn gescheiden, terwijl die van mij nog bij elkaar zijn. Ze begrijpen en steunen me trouwens wel. Net als mijn ouders. Ons pap wil het liefste dat ik snel afstudeer, maar hij ziet ook hoe belangrijk ik alles eromheen vind.

Ik ben een goede vriend omdat… je altijd bij mij kunt aankloppen, ik wil graag helpen. Vrienden gaan altijd voor, als ik geen tijd heb dan maak ik tijd.

Op familiefeestjes moet ik altijd alle klachten aanhoren. Ik heb gelukkig een oudere neef die al afgestudeerd is en die rol op zich kan nemen. Ik ga er ook niet op in. Tijdens de studie zeggen ze altijd dat je geen familie moet behandelen en daar ben ik het mee eens. Familie is familie en een patiënt is een patiënt, dat moet je gescheiden houden.

Eerste huisdier? Een hamster, geen idee hoe hij heette, ik was niet zo’n goede verzorger. Toen hij dood ging, merkte ik pas na een week dat zijn kooi niet meer op de gang stond. Het was een vervelend beestje, hij beet me iedere keer.

Wat vind je moeilijk aan de liefde? Ik kom net uit mijn eerste lange relatie die een jaar duurde. Dat ging eigenlijk altijd goed, ik vond er niets moeilijks aan. Als je met een leuk persoon bent die je kunt vertrouwen, is het niet lastig. Toch is het nu uit. Het gevoel was er voor mij niet meer en na een paar goede gesprekken hebben we samen besloten om als goede vrienden verder te gaan. Dat waren we ervoor ook al. Knap? Ik vind het vooral heel fijn, waarom zou je elkaar niet meer zien?

Ik word boos van… onrecht. Als je mij vals beschuldigt dan raak je een gevoelige snaar. Dan ga ik meteen dwars liggen.

Grootste verdriet? Ik denk dan meteen aan het overlijden van een dierbare. Dat heb ik gelukkig pas één keer meegemaakt. Mijn opa stierf plotseling, dat was een intens verdrietig moment. Iemand die je mee heeft opgevoed – vroeger gingen we iedere zondag langs de opa’s en oma’s – van wie je veel hebt geleerd, is er opeens niet meer.

Over tien jaar… hoop ik met mijn specialisatie bezig te zijn. Ik weet nog niet welke, ik moet nog aan de coschappen beginnen. Ook wil ik dan beginnen met settelen. Ik wil absoluut een eigen gezin. Ik zou het liefste in het zuiden van het land blijven, Brabant of Limburg. Hier heerst een andere mentaliteit, de Bourgondische sfeer, ik voel me hier thuis.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: