Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Koningin Varda

Koningin Varda

Film: Visages Villages

Het verhaal: In de documentaire Visages Villages trekken de 89-jarige Franse filmmaker Agnès Varda en de ruim vijftig jaar jongere kunstenaar JR samen in een bestelbusje in de vorm van een gigantisch fototoestel door Frankrijk. Onderweg portretteren ze de mensen die ze ontmoeten. Die foto’s worden opgeblazen tot gigantische posters die JR eigenhandig op de muren van hun huizen of werkplekken plakt. Onderweg blijkt welhaast achter elke deur iemand met een bijzonder levensverhaal te wonen. Zo wordt Visages Villages ook een reis door het verleden, het portret van een (bijna) verdwenen Frankrijk.

Een vurrukkulluke film:

- Lezers die een objectieve recensie (sowieso een contradictio in terminis) verwachten, mogen hier stoppen met lezen. Dit is geen recensie, maar een liefdesverklaring aan koningin Varda, de hippe oma van de Franse cinema. Agnès Varda behoort tot de laatste nog levende filmmakers uit de Nouvelle Vague, de filmstroming die eind jaren vijftig een frisse wind door de filmwereld blies. Visages Villages belichaamt – misschien nog wel veel meer dan de film die alom als haar meesterwerk wordt gezien, Cléo de 5 à 7 uit 1962 – de geest van de Nouvelle Vague: de film is frivool, speels, humoristisch en wars van clichés. Het lijkt wel alsof Varda met het voortschrijden van de jaren alleen maar vrijer wordt. De toon wordt gelijk gezet in de erg geestige openingsminuten, waarin Varda en JR de kijker laten raden hoe ze elkaar ontmoet hebben.

- Ofschoon het overdreven is om dit een politieke film te noemen, zit er wel degelijk een politieke dimensie aan dit verhaal. Varda en JR gaan op zoek naar de ‘gewone burger’, een zoektocht waarvan tegenwoordig ook het NOS Journaal ten onrechte denkt dat het één van haar kerntaken is. Waar dat bij onze publieke omroep steevast resulteert in gekromde tenen, weten Varda en JR uit het populistisch vaarwater van Le Pen te blijven, en komen ze vooral eenvoudige, lieve mensen tegen: een oude postbode, de vrouwen van dokwerkers in Le Havre, de laatste inwoonster in een straat met oude mijnwerkershuisjes.

- Visages Villages is helaas ook de kroniek van een aangekondigde dood. Agnès Varda onthult in de film dat ze langzaam haar gezichtsvermogen aan het kwijtraken is, een ramp voor een filmmaker. In Los Angeles zijn ze ook wakker geschrokken, want onlangs kreeg Varda een ere-Oscar uit de handen van Angelina Jolie. De beelden van het dansje dat Varda en Jolie daarna samen op het podium maakten, is één van de leukste YouTube-filmpjes van dit jaar.

Het salomonsoordeel: Een lieve, opgewekte en humanistische roadmovie van een 89-jarige vrouw die bewijst dat je ook prachtige films kunt maken als je warm en aardig bent. Eat that, Jean-Luc Godard.

Mark Vluggen

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: