Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

OPINIE: Laat onderbuikgevoelens niet het woonbeleid in Maastricht bepalen

OPINIE: Laat onderbuikgevoelens niet het woonbeleid in Maastricht bepalen

Photographer:Fotograaf: commons.wikipedia.nl

Het strenge quotum-beleid voor het aantal studentenhuizen per straat moet verruimd worden, of liever nog: afgeschaft. De gemeente Maastricht laat zich nu teveel leiden door (vermeende) studentenoverlast.  Deze overlast (veroorzaakt door een zeer kleine groep), maar ook de onderbuikgevoelens van sommige stadsbewoners, mogen niet doorslaggevend zijn. Dat vindt de Maastrichtse Studentenraad (MSR) die samen met de gemeente het woonbeleid in 2018 gaat evalueren. 

De kamernood (te weinig goede kamers tegen een redelijke prijs) in Maastricht wordt niet alleen veroorzaakt door de continue groei van de Universiteit Maastricht, maar vooral door het strenge quotum-beleid van de gemeente. De norm is op dit moment 20 procent studentenhuizen per straat in wijken rond de binnenstad, en 10 procent in buitenwijken zoals Limmel en Heer. Verder moeten er tussen twee studentenhuizen minimaal vier ‘gewone woningen’ liggen. Hier komt bij dat er in de hele stad sowieso maar veertig kamers, veertig studio’s en veertig eenheden in monumentale panden per jaar bij mogen komen. Deze 40-40-40 regel houdt geen rekening met kamers die sinds de crisis uit de markt zijn gehaald en lijkt arbitrair tot stand te zijn gekomen.

De studentenoverlast die sommige buurtbewoners ervaren, is op dit moment bepalend in de discussie over het woonbeleid. Natuurlijk bestaat er overlast veroorzaakt door studenten en dat is heel vervelend. Wij ontkennen het niet en willen het zeker niet bagatelliseren. (Al is er ook overlast veroorzaakt door andere bewoners in de stad.) Wat wij niet terecht vinden is dat nu de grote groep goeden lijdt onder het kleine groepje kwaden. De beschikbare overlastcijfers tonen immers aan dat het fenomeen zich zelden voordoet.

Wel zien wij in Maastricht een aantal organisaties dat bij het minste of geringste aan de bel trekt en zich laat leiden door onderbuikgevoelens. Voor hen is iedere student er één te veel. Nogmaals: een hele bevolkingsgroep straffen omdat er misschien een paar rotte appels tussen zitten, is niet te verantwoorden.

De gevolgen van het huidige beleid zijn niet te overzien. De vrije markt is kapot gemaakt door het quotum. Het tekort aan kamers zorgt er voor dat huisjesmelkers kunnen vragen wat ze willen. Studenten zijn gedwongen om soms weken bij medestudenten te logeren of torenhoge prijzen te betalen voor een hotelkamer. Verder worden ze zonder pardon uit hun kamer gezet als de huisbaas zich niet aan de regels houdt. Om van de toenemende polarisatie in de stad maar te zwijgen. Hoe kan een student zich thuis voelen in een stad die hem niet lijkt te willen? Is het raar dat veel afgestudeerden wegtrekken?

Wij, de MSR, zien een aantal oplossingen. Ten eerste moet er gedegen onderzoek gedaan worden naar het huizentekort en de vermeende overlast. Zonder harde cijfers kun je geen beleid maken, dan is het risico te groot dat onderbuikgevoelens gaan regeren. De cijfers die er zijn tonen aan dat de problemen wel meevallen.

Overlast mag niet gebagatelliseerd worden, maar moet hard worden aangepakt. Dit kan door bijvoorbeeld huisjesmelkers straffen op te leggen. Maar ook door studenten die zich blijven misdragen sancties op te leggen.

Namens de Maastrichtse Studentenraad, Martin van Rooij (voorzitter) en Tom Kennes (penningmeester)

Contact: http://www.studentenraadmaastricht.nl/

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: