Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Verantwoordelijkheidschap

Verantwoordelijkheidschap

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Het is maandag, de eerste dag van de middelbare-schoolexamens, en op de radio hoor ik dat er bij een speciaal daarvoor ingericht landelijk meldpunt al meer dan 5000 klachten zijn binnengekomen. Na één dag! Wat zeg ik, na één middag, want toen had het vwo Nederlands. En daarover was geklaagd. Waar dan precies over? Niet over een gebrek aan logica in de opgaven, of over spelfouten in de formulieren. Want dat was grappig geweest, oplettend ook, getuigend van inzicht en kritische zin. Echt iets voor aanstaande universitaire studenten. Maar nee, de kindertjes vonden dat het examen Nederlands, houdt u vast, a) te lang en b) te moeilijk was!! Hoorde ik dat goed? Ja, dat hoorde ik goed. Te lang en te moeilijk. Heremetijd. Vijfduizend kinderen klagen dat een examen op een echt examen lijkt. Wacht, nee, ’s avonds check ik het nieuws en zie dat het er intussen 7300 zijn geworden. Wel jammer dat het hier een telefonisch meldpunt betreft, want hadden de jongens en meisjes hun klachten schriftelijk moeten inleveren, tja, dan hadden we tenminste nog kunnen lachen, of grienen, afhankelijk van de vraag of we ons dagelijkse prozacje hebben ingenomen. Dan hadden we al die dt-missers, anglicismen, onbegrijpelijke zinnen, kromme redeneringen en grammaticale uitglijers langs zien komen. We hadden schuddebuikend over zoveel leeghoofdigheid elkaar op de schouders gemept, wij, de generatie die nog kon spellen toen ze van de lagere-, pardon, basisschool afkwam. Die nog onderwijs heeft genoten dat de naam waardig was. Die, laten we dat vooral niet vergeten, zich de ogen uit de kop schaamt als ze op een taalfout wordt betrapt. Die dan niet roept: “Wat maakt het nou uit, je begrijpt toch wel wat ik bedoel?” Nee sukkels, dat begrijpen we niet omdat je het zelf niet eens begrijpt!

Laten we elkaar trouwens vooral geen mietje noemen. Dit gedonder is al jaren aan de gang. De ene na de andere taalarmoedige lichting is van de middelbare school gekomen en dat schrijft nu dus Koningsliederen waar geen touw aan vast te knopen is, dat zeurt vervolgens dat “alleen de interlectuelen zich daar druk over maken”, dat heeft zich genesteld in het overheidswezen en rommelt nota’s in elkaar - ik zag het dezer dagen heus op het journaal, ik geloof dat het over de Bulgaarse toeslagartiesten ging - waarin sprake is van eigenaarschap van een probleem en ook van verantwoordelijkheidschap. Ik verzin het niet, ik verzin nooit iets, u kent me,  dit kan geen mens verzinnen. Behalve een ambtenaar anno 2013 met een modern schoolverleden. 

En, dames en heren docenten, bereidt u voor, want al die 7300 (O god, het late nieuws meldt dat het er al 10.000 zijn!) al die 10.000 klagende vwo’ers dus gaan straks gewoon slagen voor hun examen en die komen dan massaal naar de universiteiten want ze willen nog net de stufi meepikken. Ze komen graag ook massaal naar Maastricht. Bij uitstek naar Maastricht.  Omdat ze hier in een warm bad belanden. In de stad praat iedereen sowieso onverstaanbaar en aan de uni is bijna nergens meer onderwijs in het Nederlands dus als je taalgebruik kreupel is, who cares? Je reutelt wat in net zo kreupel Engels en iedereen staat te juichen, want meedoen is beter dan winnen, of zoiets.

Hè, blij dat het eruit is, dat moest effe van m’n hart, nu weer snel een onberispelijke beleidsnota produceren voor in de bureaulade, tschüss!

 

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: