Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Markeren

Markeren

Koortsachtig werk ik mijn te-doen lijstje af. Ik kan ieder moment gebeld worden voor de aangekondigde spoed-patiënte en vandaag moet ik alles wat op het lijstje staat, afronden. Een collega klopt en komt binnen om dag te zeggen. “Het is een heel moeilijke tijd geweest”, vertelt ze, “maar het is goed zo. Ik ben heel benieuwd hoe het op mijn nieuwe werkplek gaat uitpakken”, zegt ze, “maar ik zie ernaar uit”. Na haar afscheid draai ik me weer om naar het computerscherm, maar ik kan mijn focus niet direct verleggen. Ik had het van haar niet verwacht. Ze markeerde de situatie, bedacht ik, wat ontzettend verstandig en krachtig. Een streep eronder. Op naar een nieuw begin.

December is een maand vol markeringen, met de ultieme bezegeling tijdens de jaarwisseling. “Wat is jouw goede voornemen, pap?”, vraagt mijn studerende oudste dochter daags voor oud-en-nieuw. Ze stelt graag doelen, doet dat het hele jaar door planmatig en scherp en sluit vrijwel ieder gesteld doel zeer succesvol af. Eigenlijk heb ik er te veel, en al snel zink ik diep in gedachten welke van al die doelen nu eigenlijk echt relevant is. “Nou?”, zegt ze. “Ik wil fit blijven”, besluit ik en plak er een doelgewicht en trainingsintensiteit op. “Hmmm”, zegt ze, omhelst me en loopt snel verder, want haar sociale to-do lijst, vol met vieringen en markeringen, is tijdens de vakantie nog onmogelijker dan normaal.

“Waarom moet ik over zo’n ogenschijnlijke eenvoudige vraag nadenken?”, vraag ik me vertwijfeld af. Je stelt doelen om vooruitgang te boeken. Toch stel ik iedere dag vast dat ik slechts bewogen heb en geen vooruitgang heb geboekt. Vooruitgang wil je wellicht markeren, beweging eigenlijk niet. Fit blijven hoort bij beweging, veelal consolidatie van een situatie en om dat op te plussen plak ik er een doelgewicht op. Echter als ik dit bereikt heb, vier ik het behaalde resultaat doorgaans niet. Zelfs vooruitgang laat ik vaak ongemerkt voorbijgaan.

Het is begin januari. De lat moet anders liggen, besluit ik. Misschien moet ik beweging en vooruitgang gelijk beoordelen. En veel belangrijker; einde en begin steviger omhelzen en vieren. Oude zaken zichtbaar afsluiten, nieuwe doelen benoemen, bewegende successen vieren. Ik staar in de vlammen. De kranten met oud nieuws hebben het hout in de open haard tot een mooi brandend vuur gemaakt. Het oude als ontsteking voor het nieuwe. Misschien moet markeren mijn goede voornemen zijn.

Marc Spaanderman, hoogleraar verloskunde

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)