Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Bestuurlijk fluitconcert

Bestuurlijk fluitconcert

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik ben me kapot geschrokken! Sta je nietsvermoedend op onze nieuwjaarsborrel (nog een fijn jaar inclusief loonsverhoging gewenst, lezers!) een beetje te keuvelen, want daar zijn die borrels toch voor, klinkt er ineens een snerpend gefluit door de speakers. Niet zo’n mechanische piep, nee, een mensenfluit, van iemand die zijn vingers gespreid in zijn mond steekt en heel hard blaast. Mijn god, is iemand zijn pitbull kwijt? Zitten we onverhoeds bij een popconcert? Zit er een bouwvakker op een steiger? Of is dit de lokale variant van het Malieveld waar bestuurders uit principe om het hardst worden uitgefloten?

Oeps, nee, het is het omgekeerde: hier fluit nota bene de bestuurder! Jawel. Heer Boss, op zijn vingers, in de microfoon. Hij probeert de zaal stil te krijgen. Want de toespraakjes hielden maar niet op, ze zeiden allemaal dat ze het kort zouden houden en hielden het vervolgens lang, dus wat wil je? Universitaire medewerkers zijn ook maar mensen hè.  

Maar waar zou heer Boss die straatvaardigheid hebben opgedaan? Dat vind ik wel een intrigerende vraag. Hij woont in Brunssum. Tja. Een kleurrijk dorp, laat ik het daar op houden. Is het van vroeger, uit zijn studententijd? Bij een vereniging? Tijdens de ontgroening?

Ik durf er in zijn geval niet over te speculeren, maar over ontgroeningen gesproken, heeft u het nieuws een beetje gevolgd? Dat BNNVARA een uitzending heeft, vanavond zelfs, waarin ze undercover bij ontgroeningen zijn geweest. In Rotterdam en Utrecht hebben de universitaire bestuurders, die vooraf de beelden mochten bekijken, meteen de financiële knuppel uit het foedraal gehaald en de jongens en meisjes ongenadig gekort op de toelagen. Want ze hadden zich niet conform de gedragscode gedragen. Eerstejaars een beetje te veel vernederd. Hier en daar een verwonding bezorgd. De club uit Utrecht reageerde verontwaardigd. Dat hun privacy was geschonden door die heimelijke actie van de undercoverstudent, dat was wel het ergste. Ik heb zo’n vermoeden dat ze daar nog veel moeten leren, over de tijdgeest en zo.

Het voordeel van dit alles is dat we nu wel weer weten wat er precies gebeurt op zo’n ontgroeningskamp. Alleen hier in Maastricht weten we dat niet. Mogen we niet weten van onze rectrix. Of zou de omroep hier ook zijn geweest? Kijken vanavond!

En dan nog een goed plannetje om het nieuwe jaar mee te beginnen. Voor de kerst hadden ze het er in politiek Den Haag over om mensen aan te wijzen die bij calamiteiten altijd zouden moeten overleven. Om het landsbestuur gaande te houden. De designated survivor. Mijn hart sprong op toen ik het las. Want bij onze uni kunnen we ook wel zo iemand gebruiken. Het leek me net een klusje voor mij, maar mevrouw B. maakte er helaas korte metten mee. “Denk jij, Albert, dat er ook maar iemand is die vindt dat de halve UM door een bom getroffen kan worden, als jij maar ongeschonden overblijft? Haha, wat een ingebeelde kwast ben je toch! Pas maar op, als er ooit een verdwaalde terrorist de Berg binnenkomt schuiven ze jou waarschijnlijk naar voren, als menselijk schild! Daar zie ik jouw Germanicus best toe in staat!”

Met schaamrood op mijn kaken moest ik erkennen dat ze wel eens gelijk kon hebben. Maar wie mag dan designated survivor spelen? Iemand die te allen tijde beschikbaar moet zijn om de salarisbetalingen te garanderen, stel ik voor. De man in ons Hoge College die de centjes beheert. En die ook heel hard om de politie kan roepen. Of beter nog: fluiten.

Albert Bergbroeder 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: