Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik sta achter mijn mensen, behalve als het fout gaat, dan sta ik ervóór”

 “Ik sta achter mijn mensen, behalve als het fout gaat, dan sta ik ervóór”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Erwin Kuil (44, Hazerswoude)/ directeur Facility Services, sinds april 2017 * Burgerlijke staat: getrouwd met Ilse, samen dochter Pippa (bijna 3) * Woonplaats: Eindhoven

De kinderfoto: Mijn baby- en kinderfoto’s waren kwijt. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik zes was en mijn moeder zei altijd dat ze bij mijn vader lagen en andersom. Binnenkort gaat mijn moeder verhuizen en bij het opruimen en inpakken kwam het album boven water. Ik zie nu pas dat mijn dochter op me lijkt, ze heeft dezelfde dromerige blik in haar ogen. Of ik een dromer ben? Soms. Als ik in de trein zit dan doezel ik vaak, je zit niet in het niemandsland van de slaper, maar in een soort dromenland. Noem het lummeltijd, de fase waarin je niets doet, niets hoeft, maar waarin wel opeens oplossingen of goede ideeën opkomen.
Ik ben een leuke baas. Ja. Maar een baas? Ik zie me niet als directeur. Ik zie me als iemand die bij FS werkt. Ik ben niet meer of minder dan de huismeester. Mijn salaris is hoger, dat klopt, maar ik heb ook andere verantwoordelijkheden. Gaat het mis met FS dan word ik ontslagen, niet de huismeester.
Moeilijkste aan leidinggeven? Niets is moeilijk als je jezelf blijft en je jezelf niet verloochent. Je hoeft dan nooit een lulverhaal op te hangen. Ik zeg niet dat het altijd gemakkelijk is, zeker niet als je een vervelende boodschap moet brengen. Ik ben geen zachte heelmeester. Ik ben ervan overtuigd dat je mensen meer kwetst door wollig taalgebruik en er omheen draaien. Maar ik sta achter mijn mensen, behalve als het fout gaat, dan sta ik ervóór.
Komend jaar doe ik mee aan Heel Holland Bakt. Nee, ik volg het wel, maar het is niets voor mij. Ik hoef niet zo nodig in de spotlights. Bakken doe ik thuis, als hobby. Ik kook iedere dag, ook als ik er zelf niet ben, zorg ik dat er eten klaar staat.
Pippa, leuke naam, naar de zus van Kate Middleton? Nee. We dachten eerst aan Pimme, maar op een dag liepen we door de duinen en schreeuwden we voluit ‘Pimme eten!’. Gewoon, om te horen hoe dat klonk. Toen leek de naam wel erg veel op Pim, zo heet de hond van mijn zusje Tamara. Dat vonden we niet zo handig.
Ik twitter dus ik besta. Nee, maar ik twitter wel, privé en werk door elkaar. Dus de ene keer staat er een taart op die ik met Pippa voor de jarige oma heb gemaakt, en de andere keer: ‘Heftig persoonlijk gesprek met een collega gehad. Altijd goed om dan de tijd te nemen en vooral te luisteren.’ Ik laat via twitter zien waar ik als directeur verantwoordelijk voor ben. Daar hoort de zorg voor mensen zeker bij. Voor mij is de huismeester trouwens net zo belangrijk als een collega-directeur. Ik wil dat hij of zij net zoveel plezier heeft in het werk als ik. Dat bereik je mede door de mensen aandacht te geven.
Grote liefde: Ilse. Ik heb haar tien jaar geleden bij de politie leren kennen. Zij was blauw (politieagent), ik was wit. Ze is mijn basis, mijn rust, bij haar hoef ik geen toneelstukje op te voeren, want ze prikt er zo doorheen. En ze is nog directer dan ik. Heel ad rem, veel humor.
Politie of universiteit, het is een pot nat. Nee, ze zijn heel verschillend. Ik dacht dat de rol van de politiek bij beide heel groot zou zijn, maar bij de politie is die veel bepalender. De universiteit zit toch meer in een eigen wereldje. Denk aan de ophef vorig jaar over de politiekleding die bij de verkeerde huizen werd bezorgd. Dat werd een rel en dan moet alles uit je handen laten vallen en aan de bak. Maar is de piek voorbij dan volgt de luwte. Hier is die druk continu, geen echt hoge pieken, maar ook geen luwten. En wat de cultuur betreft: bij de politie is die wat familiairder, de loyaliteit is groot. Er is altijd veel gezeik over de organisatie, maar niemand gaat weg, dat zegt genoeg. Hier is het zakelijker. Dit is geen oordeel, maar een waarneming.
Zwakke plek: als mensen mijn integriteit in twijfel trekken. Dan raak je me echt want ik vind integer zijn heel belangrijk.
Ik was een goeie leerling. Ik zat niet voorin de klas met een appeltje voor de juf. Ik zat achterin en had een grote mond. Ik kon niet zo goed hoofdrekenen en kreeg op de lagere school als advies ITO (Individueel Technisch Onderwijs). Dat was te makkelijk, na een jaar vertrok ik naar de bakkerschool op het LBO. Ik hoefde nooit te leren en haalde op mijn vijftiende mijn diploma. Ik wilde gaan werken maar dat mocht niet. Te jong. En dus ging ik naar de koksopleiding, daar haalde ik zulke hoge cijfers dat een docent me aanraadde om naar het MBO te gaan. Dat deed ik en daarna ging ik voor HBO Facilitaire Dienstverlening naar Den Haag. Ik ging op kamers en moest voor de eerste keer echt studeren. Geen geweldige combinatie voor mij. Ik haalde mijn eerste jaar niet in een keer, maar heb vanaf dat moment wel leren leren. Ik kijk met een goed gevoel terug, ik ging als eerste studeren, ik kom uit een arbeidersgezin, mijn vader was huismeester in een ziekenhuis. De cirkel is rond.
Laatste boek: ik lees graag autobiografieën, laatst nog die van de basketballer Magic Johnson die met HIV besmet raakte. Of die van Arjan Erkel, de ontwikkelingswerker die ontvoerd werd in Dagestan.
Grootste angst? Dat Pippa iets overkomt. Ik hoorde dat vroeger ouders wel vaker zeggen, maar nu pas besef ik de impact ervan. Ik ben laat vader geworden, we hadden graag eerder kinderen gewild, maar dat lukte om onverklaarbare redenen niet. Na een heel traject dat emotioneel zwaar was dachten we: het gaat niet meer gebeuren, we zouden gaan reizen. En toen is het toch nog gelukt en kwam Pippa.
Jouw karakter in vijf trefwoorden: ongeduldig, eigenwijs/koppig, grappig, creatief denkend, nieuwsgierig. Ik heb het meeste last van mijn koppigheid, ik geef niet graag toe, vooral thuis niet. Op het werk gaat dat beter. Ik heb de meeste lol van mijn creativiteit. Ik houd niet van de geijkte paden, daag anderen graag uit, dan gebeuren er onverwachte dingen.
Grootste ergernis: Ik kan heel slecht tegen arrogantie. ‘Kijk eens hoe goed ik ben.’ Of: ‘Kijk eens welke functie ik heb.’ Ik probeer dit soort opmerkingen te negeren, maar soms kan ik het niet laten om een sarcastische opmerking te maken.
Ik ben verslaafd aan … YouTube-filmpjes. Ik kan er uren met de koptelefoon op naar kijken. Van audities voor zangprogramma’s tot ‘hoe bak je een taart’. Het is domme ontspanning.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)