Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Het ergste zijn de flashbacks

Het ergste zijn de flashbacks

Film: 24 Hours To Live

Verhaal: Travis Conrad (Ethan Hawke) zit na jaren trouwe dienst voor een CIA-achtige organisatie aan de grond. Hij heeft zijn vrouw en zoontje een jaar geleden verloren en is aan de drank. Op dat moment neemt zijn voormalige collega Jim Morrow (Paul Anderson) contact met hem op en vraagt hem om nog een klus te klaren. Travis moet het een ‘lek’ binnen de organisatie zien op te sporen om te voorkomen dat deze klokkenluider informatie verstrekt aan een onderzoekscommissie. Iedereen die contact heeft met deze klokkenluider moet ook worden geliquideerd. Travis achterhaalt het lek maar legt zelf het loodje. Door een vreemde medische procedure weet de organisatie Travis echter opnieuw tot leven te wekken. Om te zorgen dat hij de opdracht nu wel vervult, heeft men hem voorzien van een implantaat dat hem - indien hij weer faalt - na 24 uur zal doden.

Reanimatie is legitiem.

- Het belangrijkste pluspunt van deze film is dat ondanks de sjabloonachtige karakters de hele cast, en Ethan Hawke in het bijzonder, goed acteert. Hawke is volstrekt geloofwaardig als de ietwat getormenteerde, afgegleden geheim agent. Ook Rutger Hauer, die een dronken lor speelt, blijft vermakelijk.

- 24 Hours To Live is niet zo zeer het verhaal van een held maar van een martelaar. De lichamelijke en geestelijke aftakeling van Travis wordt steeds nadrukkelijk in beeld gebracht. Ook schuwt regisseur Smrz de daarbij behorende christelijke symboliek niet. Zo doet menige pose van Travis in de film denken aan een kruisiging.

-  De film kent een aantal goede, spectaculaire maar ook harde  actiescènes.

Toch maar liever euthanasie.

- Sommige dialogen zijn tenenkrommend slecht.

- Telkens als de film een emotionele laag wenst aan te snijden, schuurt het omdat die in alles te duidelijk en daarmee te plat is. Het ergste zijn de flashbacks over zijn overleden vrouw en kind. Die zijn van een zodanige stroperige sentimentaliteit dat het gênant is om te blijven kijken.

- Revolvers blijken ook hier weer onuitputtelijke magazijnen te bezitten.

Slotoordeel: De film kent grote plussen maar helaas ook duidelijke minpunten. En die zijn zo gênant en pijnlijk dat 24 Hours To Live al met al geen aanrader is.

Jan Salden

Salden is docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

 

Zie hier het filmprogramma  van LumièrePathé en Euroscoop

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)