Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Tatoeage

Tatoeage

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Op mijn negende gingen we naar Luxemburg op zomervakantie. Kamperen. Tussen de regendagen door zwommen we in het campingzwembad. Daar verscheen op een dag een lange man in een goudkleurig glimmend zwembroekje. Hij maakte grote indruk omdat zijn lijf van top tot teen onder de tatoeages zat. Ik had dat nog nooit gezien en kon mijn ogen, net als veel andere zwembadgasten, niet van hem afhouden. Ik geloof niet dat ik het mooi vond. Eerder gek.

Later tijdens mijn studententijd in Nijmegen associeerde ik tattoos met zeellieden die ‘moeder’ op hun borst lieten zetten, ruige mannen op motoren en inwoners van wijken waar ik liever wegbleef. Dat waren de jaren tachtig. Inmiddels zijn de voetbalvelden overbevolkt met beschilderde armen en benen en kan een popartiest die zichzelf een beetje respecteert niet meer achterblijven. Ik vind het in bijna alle gevallen geen succes, eerder zonde van die mooie huid.

Ook in mijn eigen kring duikt hier en daar een - zij het bescheiden – tatoeage op. Soms zelfs eentje, zo klinkt het trots, die gemaakt is in een beroemde New Yorkse tattooshop. Ik heb nooit ook maar een seconde overwogen om er zelf een te nemen, het leek me helemaal niks, zo’n ding voor de eeuwigheid. Tot ik laatst een lotusbloem op de binnenkant van de pols van een goede kennis zag staan. Ze had hem laten zetten om haar eraan te herinneren dat ze een nieuwe weg is ingeslagen: een van meer vrijheid, meer lef, meer liefde, en (ja dat ook) meer onzekerheid. De lotusbloem houdt me op mijn pad, grinnikte ze bij een kopje koffie. Ik kon me dat helemaal voorstellen en vond voor het eerst een tattoo mooi.

De tattoos van medewerkers en studenten die vanaf deze week op pagina zes in Observant verschijnen, kun je mooi of niet mooi vinden. Kwestie van smaak. Maar de verhalen erachter zijn meer dan eens indrukwekkend en aangrijpend. En om die verhalen gaat het ons. Marieke Hopman, die promoveert aan de rechtenfaculteit, bijt met een kleine roofvogel het spits af. Haar verhaal is allesbehalve klein.

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)