Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De wintertrui van Agnes Meershoek

De wintertrui van Agnes Meershoek

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Warme Truiendag

Voor UM-kantoorbegrippen staan er uitzonderlijk veel planten bij Agnes Meershoek, universitair hoofddocent bij Health Ethics and Society: een zelf gestekte begonia, een reusachtige ficus, een paar vetplanten en een flinke varen. Ze vindt het groen leuk, er zit geen gezondheidsmotief achter. Maar met de varen gaat het niet goed sinds kerst. Hij is deels dor. Door de warmte. “Er heeft iemand op mijn kamer gezeten en de verwarmingsknop op drie gezet. Toen ik terug kwam na mijn vakantie viel ik zowat flauw van de hitte.” Het klimaat is een aandachtspuntje in het jaren zeventig pand op het Debeyeplein waar onder andere ook huisartsgeneeskunde en gezondheidsvoorlichting huizen. “Het is oud, afgeschreven. De temperatuur is moeilijk te regelen: te warm, te koud.”

Buiten is het vandaag, maandag 22 januari, 9 graden. Meershoeks verwarmingsknop staat op 1,5. “Misschien voelt het voor jou koud aan”, zegt ze tegen de verslaggever, “maar ik heb het warm genoeg in mijn trui. Het is de warmste die ik heb.” Ze draagt een blauwe wollen coltrui die al twintig jaar in haar bezit is. “Ik heb er zo’n twaalf in totaal, vooral vesten. Of tellen die niet mee?” Zelfs een zelfgebreid exemplaar van toen ze op de middelbare school zat – “wij breiden in de klas”- ligt nog in haar kledingkast.
In het herenhuis – “groot, hoge plafonds” – dat ze bewoont met haar partner en waar sinds kort zes zonnepanelen op het dak liggen, zet ze de thermostaat overdag op 19,5 en ’s avonds een halve graad hoger.

Meershoek, opgegroeid in het Brabantse Waalre, kreeg al als kind mee dat het goed is om aan het milieu te denken. “Ik zat op een zolderkamer die maar moeilijk warm was te krijgen. Ik zat er vaker met een deken om me heen.” Ze aten weinig vlees. “Dat was best uitzonderlijk voor die tijd.” En dan de fiets: daar deden ze in huize Meershoek alles op. Haar ouders verkochten zelfs hun auto nadat hun dochter het huis uit ging om te studeren in Maastricht. Zelf doet ze ook veel fietsend, behalve als ze naar de wekelijkse repetitie moet. Een baritonsaxofoon gaat niet zo gemakkelijk in de fietstas.

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)