Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Oud smeersel tegen huidkanker doet niet onder voor moderne behandelingen

Oud smeersel tegen huidkanker doet niet onder voor moderne behandelingen

Photographer:Fotograaf: StockXchange

Bevindingen Maastrichtse arts in The Lancet Oncology

MAASTRICHT. Een crème die in 1950 op de markt kwam tegen de meest voorkomende vorm van huidkanker, basaalcelcarcinoom, blijkt net zo effectief als fotodynamische therapie, een moderne behandeling in het ziekenhuis. Het smeersel is bovendien stukken goedkoper.

Dat blijkt uit een onderzoek van Aimée Arits, dermatoloog- in-opleiding, die begin dit jaar aan de Universiteit Maastricht promoveerde. Het wetenschappelijk tijdschrift The Lancet Oncology publiceert haar bevindingen.
“De afgelopen twintig jaar is het aantal mensen met huidkanker flink gestegen”, vertelt projectleider Nicole Kelleners (Aimée Arits is niet te bereiken). In 85 procent van de gevallen gaat het om een basaalcelcarcinoom, de minst kwaadaardige vorm van huidkanker die vooral ontstaat door blootstelling aan zonlicht. Als de tumor aan de oppervlakte zit, is een operatie vaak onnodig. Dan kan onder meer fotodynamische, ofwel lichttherapie uitkomst bieden.
Arits vergeleek deze ziekenhuisbehandeling met twee crèmes die men thuis kan aanbrengen. Zeshonderd patiënten namen deel aan haar onderzoek. De ene crème is 5-fluorouracil en al meer dan zestig jaar oud. De andere is sinds 1997 op de markt: imiquimod.
De crèmes blijken nu net zo effectief als de moderne technologie, en ook niet onbelangrijk: minder duur. Uiteindelijk kwam imiquimod als beste ‘uit de test’. Reden om toch voor de ‘1950-variant’ te kiezen zijn de kosten, zegt Kelleners. Wel blijft het nog de vraag welke methode de beste resultaten geeft op lange termijn.
Belangrijke vraag is waarom men na de jaren vijftig dan toch op zoek is gegaan naar alternatieven terwijl de crème het gewenste effect heeft. Kelleners: “In de jaren zeventig en tachtig was er een trend om sneller naar het mes te grijpen, om mensen te opereren, en dat gebeurde ook in de dermatologie. Bovendien vond men opereren toen effectiever. Maar met de enorme stijging van het aantal huidkankerpatiënten waren al die ingrepen niet meer mogelijk en wenselijk. Men ging op zoek naar nieuwe technieken.”

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)