Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

OPINIE: Student is welkom in Maastricht, mits…

OPINIE: Student is welkom in Maastricht, mits…

Photographer:Fotograaf: G.J.M. Meijer

In Dagblad De Limburger hekelden de studentenverenigingen Circumflex, Tragos en Koko vorige week het Maastrichtse kamerquotumbeleid per straat. De studenten bekruipt daardoor het gevoel dat ze niet welkom zijn in de stad. “Dat laatste moet verdiend worden”, vindt Michiel Romme, die in de Capucijnenstraat woont.

Dat de studenten, al dan niet vertegenwoordigd door een vereniging, geen begrip hebben voor het gemeentelijke kamerquotum en zich daardoor niet welkom voelen, toont aan dat ze geen enkel begrip hebben voor wat er bij anderen in de samenleving speelt en leeft. De vaste bewoners van Maastricht willen normaal kunnen functioneren, dat wil zeggen, normaal slapen en niet met de regelmaat van de klok geconfronteerd worden met feestende, herrie schoppende en vernielingen aanrichtende studenten.

In De Limburger redeneren de verenigingen dat ook geen limiet wordt gesteld aan “het aantal young professionals in een straat, het aantal ouderen of expats”.

Een redenering die nogal getuigt van domheid. Immers de belangen en de levensstijl van deze groepen zijn in de regel wezenlijk anders dan die van studenten. Ze zijn veelal ouder dan de gemiddelde student, hebben een baan met verantwoordelijkheden, en een gezin. Men zal zich niet zo vaak overgeven aan de losse levenswijze en het feesten van studenten.

Verder schrijven de studenten dat “samenleven een verhaal is van alle partijen.” Ook young professionals en expats participeren niet altijd in “het creëren van het buurtgevoel”. Dat is in veel gevallen terecht. Daarover valt ook aan de Maastrichtenaar een verwijt te maken: men stelt zich niet altijd makkelijk open voor nieuwkomers.

Studenten zijn wat mij betreft welkom in de stad, evenals de eerder genoemde groepen en anderen die van buitenaf komen. Dat welkom moet echter wel verdiend worden. Dat geldt niet alleen in Maastricht, maar voor vele ‘samenlevingen’. Het betekent dat nieuwkomers zich inleven in de omgeving waar ze hebben verkozen te gaan wonen. Dat kan door het Nederlands te willen begrijpen en spreken of door rekening te houden met de vaste bewoners van een stad.

Rekening houden met anderen betekent onder meer de nachtrust niet verstoren, niet over autodaken lopen, geen spiegels van auto’s aftrappen, niet in brievenbussen en tegen voordeuren pissen en wat dies meer zij. De nachtrust wordt heus niet alleen verstoord door leden van een vereniging; ook vanuit studentenhuizen komt vaak ’s avonds en ’s nachts een oorverdovende herrie. Het is om die reden heel begrijpelijk dat er een kamerquotum wordt verlangd.

Dat de gemeente met de komst van de universiteit heeft verzuimd goed studentenhuisvestingsbeleid te ontwikkelen is een terecht verwijt. Zo is de vestiging van studentenverenigingen midden in de stad, in een omgeving waar vaste bewoners moeten kunnen wonen, werken en slapen, niet verstandig. Er zijn vergunningen en ontheffingen verleend die het leefklimaat ernstig hebben aangetast. Daarbij is ook de Inkom verworden tot een week van grootschalige overlast. Dit alles ten behoeve van slechts een klein percentage van de Maastrichtse bevolking: de studenten.

De individuele student zal in de regel geen overlast veroorzaken. Het is een betrekkelijk kleine groep die studenten een slechte naam bezorgt. De verenigingen kunnen daar een rol in spelen omdat daar groepsvorming plaatsvindt. En het zijn groepen die overlast veroorzaken.

Verenigingen kunnen om te beginnen het eigen gedrag veranderen waar het geluidsoverlast betreft. Ze kunnen (aankomende) leden ervan doordringen dat studenten een integraal onderdeel van de samenleving zijn waar je met elkaar rekening hoort te houden. Ook zouden ze kunnen stoppen met het vrijstaatgedrag tijdens de Inkom.

De verenigingen bereiken slechts een klein deel van de studenten, en daarom zou het getuigen van goed nabuurschap als ook de universiteit en de gemeente een steentje zouden bijdragen. Dan zouden studenten zich misschien ook meer welkom voelen.

Michiel Romme, bewoner van de Capucijnenstraat 

Foto: Maandag 5 februari om 23.00 uur, hoek Capucijnengang – Bogaardenstraat: negen studenten, leden van het onafhankelijk Heerendispuut Que Pasa, vermaken zich bijzonder luidruchtig ten koste van de nachtrust van omwonenden.

Eerder deze week stond deze opinie in verkorte vorm in Dagblad De Limburger

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: