Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Vrijheid

Vrijheid

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

"Waarom ik mijn hoogleraren niet tot de orde roep"

Ik zag onlangs The Post, een film die ervoor zorgt dat je strijdbaar de zaal verlaat. De film schetst het verhaal van de redactie en de uitgever van The Washington Post die in 1971 ondanks grote politieke druk om niet te publiceren (er werd zelfs gedreigd met gevangenisstraf) toch een reeks artikelen plaatsten over geheime overheidsrapporten over inmenging van de VS in Vietnam. Een must see voor iedereen die de onafhankelijke pers hoog in het vaandel heeft staan.

Ik las vorige week de column van Elma Drayer in de Volkskrant (16 februari 2018), een kritisch betoog over de aantasting van de vrije meningsuiting aan universiteiten en hogescholen. Zij verwees naar Tilburg waar onlangs meer dan veertig wetenschappers eisten dat het college van bestuur zich zou distantiëren van een column over  #MeToo van emeritus hoogleraar Harry Verbon in het onafhankelijke magazine Univers. Daarmee zou het CvB bewijzen dat het een safe working and learning environment voor de hele universiteitsbevolking serieus neemt. En passant riepen ze de redactie van Univers op tot een publiekelijk excuus: ze hadden deze column nooit mogen plaatsen.

En Drayer noemde de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam waar (oud-)studenten en docenten protesteerden tegen een aangekondigd optreden van kunstenaar Kate Shena. Die zou zich in haar kritiek op een tentoonstelling in het Stedelijk racistisch en seksistisch hebben uitgelaten. Het optreden werd afgelast, schrijft Drayer, omdat “het bestuur een safe environment wil garanderen voor iedereen”.

Wat is in godsnaam een safe environment? En voor wie is het safe? Voor degenen die de uitlatingen van Shena niet zien zitten? Voor de groep wetenschappers die luid laten horen dat ze een column abject vinden? Hoe zit het met mensen die een andere mening zijn toegedaan?

Drayer is ongerust, niet vanwege de kritiek op de Tilburgse column of de opvattingen van kunstenaar Shena. “Dat is een normale gang van zaken in een vrij en democratisch land. Maar onwelgevallige opvattingen van hogerhand het zwijgen laten opleggen, noemen wij doorgaans censuur. Dat geldt slechts als een volkomen normale gang van zaken in een heel ander staatsbestel.”

Gelukkig zijn er nog wetenschappers/bestuurders die pal voor het vrije woord zijn, besluit Drayer. Met een verwijzing naar de ingekorte diesrede van de Leidse rector Carel Stolker - Waarom ik hoogleraren niet tot de orde roep - een week eerder in de Volkskrant. Stolker houdt een vlammend pleidooi voor de universiteit als “vrijplaats van het gesproken en geschreven woord”. Dat kan “alleen als we bereid zijn het debat met iedereen en dus ook met andersdenkenden serieus te voeren”. Om te vervolgen: “Laat ook solidariteit, gemeenschapszin, hoffelijkheid, of wederzijds respect - hoe belangrijk ook - niet de vrijheid van meningsuiting domineren. Want behalve het gevaar dat een universitaire gemeenschap vooral klonen van zichzelf benoemt, is er dus ook het gevaar dat we zo lief en inclusief naar elkaar zijn dat we het echte debat verhinderen. Diversiteit en inclusiviteit, twee woorden die we zo vaak in een adem uitspreken - ze kunnen ook schuren.” Een must read voor iedereen die de academie een warm hart toedraagt.

 

 

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)