Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Bruce Willis valt van zijn sokkel

Bruce Willis valt van zijn sokkel

Film: Death Wish

Verhaal: Net als in het origineel van Michael Winner uit 1974, schaft een gewone burger (Bruce Willis) na de moord op zijn vrouw en de mishandeling van zijn dochter een revolver aan en neemt het recht in eigen hand.

Van dik hout zaagt men planken en zo krijg je toch een leuke vloer.

- Sommige actiescènes in Death Wish weten je echt wel mee te slepen.

- Hoe fout ook, het veel te blijmoedige meisje Bethany (Kirby Bliss Blanton), die net iets te vrolijk wapens verkoopt, is werkelijk grappig.

Dik hout leent zich vooral goed voor een brandstapel.

- Death Wish appelleert aan onderbuikgevoelens en is daarmee in de kern een foute film. Michael Winner begreep dat in 1974 maar al te goed en ging vol voor een politiek incorrect standpunt. Op zijn minst kon je bij deze versie – met Charles Bronson - de lompe eerlijkheid waarmee deze eigenrichting werd verkondigd, loven. In de remake van van regisseur Eli Roth merk je voortdurend de neiging om wel politiek correct te zijn. Roth lardeert de acties van de wraakzuchtige Paul Kersey met commentaren van het publiek en de media waarin de voor en tegens van Kersey’s handelen worden besproken. Je kunt dit als een zoektocht naar nuance zien, maar Roth zwelgt te zeer in de gewelddadige acties van Kersey. Het maakt Death Wish, tevens een overduidelijk pleidooi voor wapenbezit, hypocriet en vals.

- Zelfs Bruce Willis, ooit een van mijn helden in Die Hard, valt hier van zijn sokkel. Aanvankelijk is zijn acteerwerk nog wel te verdragen, maar als hij de getormenteerde man moet spelen, wordt het vooral een marteling voor ons kijkers.

Slotoordeel: Het origineel raakte in 1974 een snaar. De film boorde de gevoelens van boosheid en nihilisme aan, die begin jaren zeventig domineerden. Een verloren Vietnam-oorlog, rassenrellen, een immense toename van criminaliteit en vooral ook het verlies aan vertrouwen in de overheid en gezagsdragers. Zeker na het uitkomen van de Pentagon Papers, waaruit bleek dat de Amerikaanse regering al sinds eind jaren zestig wist dat de oorlog in Vietnam niet te winnen viel. Zonder deze context is Death Wish niet meer dan een ranzige film.

Jan Salden

Salden is docent filmtheorie aan de Maastricht Academia of Media, Design & Technology

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)