Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Klokken zijn niet duurder geworden; is toch een beetje voor nerds hè, klokken”

“Klokken zijn niet duurder geworden; is toch een beetje voor nerds hè, klokken”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Kunst- en antiekbeurs Tefaf is weer in de stad

Het is hier de schilderijenafdeling, maar wat er in stand 342 van de Amsterdamse galerie P. de Boer te zien is, zie je nergens. Een ruwhouten achterwand waarop van alles is aangebracht, schilderijtjes, spulletjes die aan spijkers hangen, een bril, een schaar, een vergrootglas, een half vergane weitas, documenten die slordig tussen een rood lint zijn geschoven. Wat is dit? De galeriehoudster monstert de verslaggever: weet hij wat een trompe l’oeil is? Jazeker. Een belazerschilderijtje, een voorstelling op het platte vlak die driedimensionaal lijkt. Nou, zegt ze, “dit zijn allemaal trompe l’oeils, kijk maar. En daar hebben we de voorwerpen aan toegevoegd die op de schilderijtjes te zien zijn.”

We zijn op de Tefaf, de wereldberoemde jaarlijkse kunst- en antiekbeurs in het Mecc. De galeriehoudster legt uit: het kostte drie dagen om dit gevaarte op te bouwen, in het enorme paneel is ruimte gemaakt om de (bijna allemaal 18e eeuwse) schilderijtjes te plaatsen. Je ziet veel hout, maar dat is dus gezichtsbedrog, “de kunstenaars werkten allemaal op doek”. Daar schilderden ze dan eerst de ‘houten’ ondergrond op, alsof het een wandje is. Daaroverheen bijvoorbeeld een omgekrulde prent die met punaises vast zit, daarnaast een sleutel aan een spijker. Alles geschilderd, je ziet niet wat je ziet, en dat in meervoud. Het is een intrigerend geheel, een grote kijkdoos.

Dat is wat de Tefaf feitelijk is: een kijkdoos, een ambulant museum dat je kriskras kunt doorkruisen om van de ene verbazing in de andere te vallen. Zo schitteren in een vitrine van Epoque Fine Jewels uit Kortrijk (stand 186) juwelen die eens de hals van Romy Schneider sierden. Jawel, de helaas veel te vroeg (43) overleden actrice die beroemd werd in de rol van de Oostenrijkse keizerin Sissi (of Sisi), en later gelukkig in veel betere films speelde. Een paar vitrines verder ligt een prachtige broche van voormalig koningin Elisabeth van België, in 1900 getrouwd met Albert I. En er is nota bene een virtueel verband, meldt Wikipedia: “De jonge Elisabeth leerde Albert kennen op de begrafenis van haar tante Sophie in Beieren, een jongere zus van Sisi.”

Ook leuk op de Tefaf: gesprekjes afluisteren. De Nederlandse galeriehouder die net als de New Yorkse David Tunick even verderop (stand 382) oude prenten in huis heeft en - een tikje jaloers misschien - constateert dat die een tekening van Rembrandt, een gezicht op Amsterdam, voor 115 duizend durft te verkopen, of zei hij 150 duizend? In ieder geval: “Hij is best duur.” Of de liefhebber van antieke klokken die bij Mentink & Roest (stand 172) juist heel tevreden constateert dat “alles heel duur is geworden, maar klokken niet. Is toch een beetje voor nerds hè, klokken.”

Want ja, bij de Tefaf gaat het vaak over geld. Het is handel. Niet voor niets rijden er deze week opvallend veel Bentleys en Rolls Royces door de straten van Maastricht. Maar daar hoeft de bezoeker zich niets van aan te trekken. Die ziet twee uit populierenhout gesneden wormstekige Italiaanse beelden van een madonna met kind uit rond 1300, bij Longari Arte Milano (184). De kleine Jezus houdt parmantig twee vingertjes bezwerend omhoog, de gezichten zijn ietwat onbeholpen. Ontroerend. Zelfs voor de verstokte atheïst.

Tefaf, Mecc, nog tot zondag 18 maart, entree € 40,-

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)